
Τράπεζα Ἰδεῶν
Θησαύρισμα ἰδεῶν καί ἀναφορῶν γιά τήν Ὀρθοδοξία καί τόν Ἑλληνισμό
info@tideon.org
Τα πάντα έχουν διαλυθεί στη χώρα. Τίποτα δε λειτουργεί πλέον.
Πάντα έλεγα ότι: «η Ελλάδα είναι μία χώρα που τίποτα δε λειτουργεί, αλλά όλα δουλεύουν».
Αλλά τα τελευταία χρόνια η χώρα βρίσκεται το χείλος του γκρεμού, χωρίς να υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης. Ξέρω, η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία, αλλά νιώθω ότι έχει πεθάνει εδώ και καιρό, και απλά την κρατάμε σωληνωμένη ευελπιστώντας ότι θα γίνει κάποιο θαύμα και θα ξανά-ζωντανέψει.
Ζούμε μία εποχή που πρέπει να προσέχεις τι θα πεις, πως θα το πεις, και με τι τόνο της φωνής σου θα το πεις, για να μη σου κολλήσουν ταμπέλα οι δήθεν προοδευτικοί. Αυτοί, που απλά παίζουν το παιχνίδι των ισχυρών, χωρίς να το ξέρουν.
Ζούμε την εποχή που η Ισλαμοποίηση, τα ανοιχτά σύνορα, η καταστροφή του έθνους και η ισοπέδωση των παραδόσεων και των εθίμων είναι στη μόδα. Πρέπει όλοι να γίνουμε ίδιοι. Η ιδεολογία του «απρόσωπου» ανθρώπου βολεύει τους ισχυρούς της γης, αφού το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι:
ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΤΟΥΣ.
Δεν τους νοιάζει αν είσαι Έλληνας, Πακιστανός, Άραβας, Ιταλός, λευκός, μαύρος, Χριστιανός, Μουσουλμάνος, straight, ομοφυλόφιλος…. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα, απλά τους ενδιαφέρει να είσαι καταναλωτής και να αγοράζεις τα προϊόντα τους και τις υπηρεσίες τους.
Πανηγυρίζουν σε διάφορες χώρες αυτοί που είναι υπέρ της νομιμοποίησης της μαριχουάνας. Ρε βλήματα, οι μόνοι που θα κερδίσουν από αυτό είναι οι ισχυροί της γης. Θα τη φορολογήσουν και εσύ θα αναγκαστείς να την πληρώνεις περισσότερο. Θεωρείς ότι η τιμή θα πέσει; Θεωρείς ότι αν μαζέψουν κάποια δις Ευρώ σε φόρους από τη μαριχουάνα, θα μειωθούν οι φόροι σου σε άλλα είδη; Κάτσε και πανηγύρισε νομίζοντας ότι εσύ πέτυχες τη νομιμοποίηση με τις διαδηλώσεις σου, όταν όλα αποφασίζονται και όλα αλλάζουν από τους ισχυρούς της γης. Όχι από σένα. Εσύ είναι πιόνι στα σχέδιά τους. Ξύπνα!
Οι «Αγανακτισμένοι» στην Ελλάδα διαδήλωναν επί μήνες και δεν άλλαξε τίποτα, ενώ σε άλλες χώρες, μία διαδήλωση είναι αρκετή να στρέψει ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα εναντίον της κυβέρνησης της χώρας αυτής. Γιατί; Γιατί εδώ στην Ελλάδα, η ΝΔ τότε και ο Σύριζα τώρα προσκυνούν το σύστημα, άρα κανείς δεν τους ακουμπάει, ενώ σε άλλες χώρες, όταν θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση για να βάλουν κυβερνήσεις-μαριονέτες (όπως έχουμε εδώ στην Ελλάδα), μία διαδήλωση είναι αρκετή.
Όπως έχω πει, οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν επειδή το θέλει ο λαός. Οι κυβερνήσεις πέφτουν μόνο όταν θιχτούν συμφέροντα. Ακόμα και δικτάτορες, χούντες, κλπ, πέφτουν μόνο όταν πάνε κόντρα στα συμφέροντα των ισχυρών. Όσο εκτελούν συμφέροντα, ακόμα και δολοφόνοι, θα παραμένουν στην εξουσία. (δείτε Σαντάμ, Καντάφι, Ερντογάν.. κλπ). Πέφτουν ή εκτελούνται μόνο όταν πάνε κόντρα στα συμφέροντα των ισχυρών. Τους πήρε 40 χρόνια για να καταλάβουν ότι ο Σαντάμ και ο Καντάφι ήταν τρομοκράτες; Φυσικά και όχι.
Ακόμα και όταν η ίδια η κυβέρνηση συνομιλεί και κάνει συμφωνίες με τρομοκράτες, δε θα πέσει. Όπως είδαμε να γίνετε με τους Συριζαίους, κάτι που σε άλλη Δημοκρατική χώρα θα έριχνε την κυβέρνηση, εδώ στο Ελλάντα, δεν ίδρωσε το αυτί κανενός, και ξέρετε γιατί; Γιατί ο Τσίπρας εκτελεί εντολές των τοκογλύφων. Τα έχουμε πει. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος.
Αλλά, τα εγκλήματα αυτά του Σύριζα δε διαγράφονται, απλά μπαίνουν σε κάποιο ντοσιέ και θα χρησιμοποιηθούν όταν θα έρθει η ώρα. Μόλις ο Τσίπρας αποφασίσει να το παίξει «μάγκας» με τους τοκογλύφους, τότε θα ξεκινήσουν να τα βγάζουν πάλι στη δημοσιότητα. Θα ξεκινήσουν και πάλι οι διαδηλώσεις. Οι φοιτητές θα βγουν στους δρόμους…. Αλήθεια, που είναι όλοι αυτοί σήμερα;; Τελικά και αυτοί, κατευθυνόμενοι! Και όταν θα αποφασίσουν να τον βγάλουν από τη μέση, θα χαρακτηριστεί «τρομοκράτης» και θα πάει σπίτι του. Αλλά αυτό τώρα, δεν πρόκειται να γίνει ακόμα.
Ο Τσίπρας, και όσοι περιμένουν μετά από αυτόν για να «κυβερνήσουν» την Ελλάδα, είναι απλά πιόνια του συστήματος. Τίποτα περισσότερο. Πιόνια που τους βάζουν εκεί τα συμφέροντα. Εμείς νομίζουμε ότι ψηφίζουμε, αλλά στην ουσία το μόνο που κάνουμε είναι να δίνουμε την έγκρισή μας στην καταστροφή της ζωής μας. Ακόμα και όταν λέμε ΟΧΙ, αυτοί το μετατρέπουν σε ΝΑΙ. Αυτή είναι η δημοκρατία του σήμερα.
Να υπακούς και να μη μιλάς. Γιατί οτιδήποτε και να πεις εναντίον των σχεδίων, θεωρείσαι ρατσιστής και φασίστας. Όποιος έχει άλλη άποψη από αυτή που είναι επιτρεπτή από την κατευθυνόμενη «παγκόσμια κοινότητα» είναι κατακριτέα. Γιατί δεν κάνουν δημοψήφισμα για τη λαθρομετανάστευση; Γιατί δε κάνουν δημοψήφισμα για εθνικά θέματα. Ο λόγος είναι απλός: Οι κυβερνήσεις κάνουν δημοψηφίσματα μόνο όταν ξέρουν ότι θα περάσει αυτό που θέλουν αυτοί.
Δημοκρατία είπαμε!
Άρα, υπακούς και δε μιλάς. Αν εναντιωθείς στην Ισλαμοποίηση, ακόμα και αν έχεις λογικά επιχειρήματα, θα καταστραφείς από το σύστημα.
Μπορείς να πεις, έχουμε 40% ανεργία, πως γίνετε να δεχόμαστε λαθρομετανάστες και πρόσφυγες; Αμέσως θα σε πουν ρατσιστή. Θα επαναλάβεις, μα έχουμε 40% ανεργία, τι θα κάνουν όλοι αυτοί εδώ; Που θα δουλέψουν; Τότε θα σε πουν χρυσαυγίτη. Βέβαια, στο λογικό σου επιχείρημα δε θα απαντήσουν ποτέ.
Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει κανείς ηγέτης που να τους βάλει όλους αυτούς στη θέση τους. Κάποιος που με λογική, και αγάπη για την πατρίδα, θα κάνει αυτό που είναι σωστό για τους Έλληνες και την Ελλάδα. Κάποιος ηγέτης που θα είναι πατριώτης, αληθινός πατριώτης, και θα δουλέψει σκληρά για να παραμείνει ζωντανός ο Ελληνισμός. Να παραμείνουν ζωντανές οι παραδόσεις, τα ήθη και έθιμα της Ελλάδας, και να ενώσει όλους τους Έλληνες!
Αυτό που ξεχνούν όλοι αυτοί οι δήθεν προοδευτικοί είναι ότι, μόνο όταν το έθνος ήταν ενωμένο, μόνο όταν το ομόγλωσσο και ομόθρησκο ενώθηκε μπορούσε να κερδίσει τον κατακτητή. Είτε ήταν οι Πέρσες, είτε οι Ιταλοί, είτε οι Τούρκοι. Η Ιστορία αυτό έχει δείξει. Μόνο όταν ενώνονται αυτοί που έχουν κοινά, μπορούν να καταστρέψουν τον εχθρό. Και μπορεί παλιότερο ο εχθρός να ήταν οι Πέρσες και οι Οθωμανοί, αλλά σήμερα είναι η παγκόσμια ελίτ. Αυτή ομάδα ψυχοπαθών, που κατέχουν τις τράπεζες, οι οποίες ελέγχουν τις κυβερνήσεις και όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης των χωρών. Οι ψυχοπαθείς που δημιουργούν δάνεια με έναν υπολογιστή και τα μοιράζουν σε άτομα και χώρες για να τους δημιουργήσουν χρέος. Αυτοί που με τους τόκους των δανείων, που δημιουργήσαν με τον υπολογιστή, έχουν θησαυρίσει. Αυτοί που φτιάχνουν τους κανόνες και τους νόμους για να προστατεύουν τις περιουσίες τους. Αυτοί που χρηματοδοτούν όλες τις πλευρές των πολέμων, για το κέρδος τους φυσικά, και χρησιμοποιούν τα ΜΜΕ για να προπαγανδίσουν υπέρ τους, αλλά και να καταστρέψουν οποιανδήποτε πάει κόντρα στα σχέδια τους.
Το θέμα είναι ότι οι ισχυροί της γης γνωρίζουν ότι ο λαός ενωμένος μπορεί να τους καταστρέψει, άρα προσπαθούν να καταστρέψουν οτιδήποτε κοινό έχει ο άνθρωπος. Τη γλώσσα, τη φυλή, το έθνος, τη θρησκεία. Να καταστραφούν όλα, γιατί έτσι δε θα αντιδράσει σε οτιδήποτε.
Ποιος θα αντιδράσει; Ο ξένος; Ο απρόσωπος; Ο απάτριδος;
Για το λόγο αυτό ζητείται ηγέτης.
Υπάρχει κάποιος που να ενώσει όλους τους Έλληνες; Κάποιος που να δώσει ελπίδα στο λαό;
Κάποιος που δε θα έχει τα χέρια του λερωμένα ώστε να μη φοβηθεί απειλές και «ανακαλύψεις»; Κάποιος καθαρός, ειλικρινείς, τίμιος και αληθινός πατριώτης;
Κάποιος που θα μπει μπροστά, ασπίδα στην πατρίδα, ώστε να την προστατέψει από όλους τους εχθρούς;
Υπάρχει κάποιος ηγέτης που θα βάλει την Ελλάδα και τους Έλληνες πάνω από όλα;
Ζητείται ηγέτης…. Ακούει κανείς;;
.
Πηγή: Στρουθοκάμηλος
Στη σηµερινή Ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί µου εν Χριστώ αδελφοί, ο Κύριος µας Ιησούς Χριστός µας παρουσίασε ένα πλούσιο άνδρα, του οποίου οι κήποι, τα αµπέλια, οι ελαιώνες, τα χωράφια απέδωσαν πλούσια καρποφορία. Μεγάλη σοδιά και περισσότερα πλούτη προστίθενται στα ήδη υπάρχοντα. Μέσα σ' αυτή την χαρµόσυνη µέρα µια και µόνη σκέψη βασιλεύει στο νουν και την καρδιά του πλουσίου. Τι θα γίνουν όλα αυτά τα αγαθά; Πού θα τα αποθηκεύσω για να προστατευθούν;
Μέσα στο πέλαγος των διαλογισµών στενοχωρείτο και βασανίζετο µε σκέψεις, πώς θα απολαύσει τα υλικά αυτά αγαθά. Άξιο προσοχής είναι ότι δεν ευχαρίστησε ούτε µε µια λέξη τον Θεό για την αγαθότητα που του είχε δείξει. Δεν σκέφθεται τις χήρες, τα ορφανά και όσους έχουν ανάγκη βοηθείας. Ούτε τον Θεό ευχαριστεί, ούτε τον συνάνθρωπό του συµπονεί.
Ο άφρων πλούσιος της Παραβολής δεν σκέφθηκε τον συνάνθρωπό του, τον πτωχό και αδύνατο. Δεν καταδέχθηκε να πλησιάσει τον πονεµένο, να χορτάσει την πείνα του πεινασµένου, να ντύσει την γυµνότητα των µικρών αδελφών του, να σπιτώσει τους αστέγους και να θεραπεύσει τις αρρώστιες των ασθενούντων.
Η καρδιά του ήταν πωρωµένη από τα αµέτρητα πλούτη. Τυφλωµένος από την λάµψη των χρυσών και αργυρών νοµισµάτων, πνιγµένος από τα πάµπολλα και πλούσια αγαθά, δεν στρέφεται σε έργα ευποιΐας. Δεν σκέφθεται την µέλ¬λουσα ζωή. Δεν λογίζεται την µέλλουσα Κρίση. Δεν τον νοιάζει ο θείος Νόµος. Η µόνη του σκέψη είναι η δική του απόλαυση. Πώς θα καλοπεράσει αυτός. Οι άλλοι; Δεν τον ενδιαφέρει, δεν νοιάζεται, δεν σκοτείζεται για τους άλλους. Αυτός ας είναι καλά κι όλοι οι άλλοι ας πεθάνουν.
Ήρθε η στιγµή που πραγµατοποίησε όλα τα σχέδια του. Οι αποθήκες που κτίσθηκαν και τα αγαθά του αποθηκεύθηκαν. Ποιό ήταν το αποτέλεσµα; Ο Θεός επεµβαίνει και του λέγει, «Άµυαλε και ανόητε άνθρωπε, που στήριξες την ευτυχία σου στα υλικά αγαθά, στις απολαύσεις και τις διασκεδάσεις, έφθασε, σήµερα, η ώρα του θανάτου σου. Αυτή την νύκτα, ζητούν να πάρουν την ψυχή σου οι πονηροί δαίµονες. Αυτά λοιπών που συγκέντρωσες, ποίος θα τα κληρονοµήσει»;
Όταν ο άνθρωπος κυριευθεί από το πάθος της πλεονεξίας και φιλαργυρίας, παλεύει και αγωνίζεται ασταµάτητα µέσα στις µέριµνες και ζάλες του βίου για ένα και µόνο σκοπό, να αποκτήσει περισσότερα αγαθά. Χρησιµοποίησε κάθε µέσον. Πλουτίζει και θησαυρίζει. Πλουτίζει, αλλά και ανησυχεί. Δεν σταµατά, διότι το πάθος της πλεανεξίας δεν χορταίνει, µάλιστα δε γίνεται τύραννος.
Η πλεονεξία είναι η λέπρα της ψυχής, που λεπρώνει και στο τέλος σκοτώνει τα ανώτερα πνευµατικά συναισθήµατα του ανθρώπου. Τα υλικά αγαθά δεν είναι τροφή της ψυχής, ούτε αναπαύουν αυτήν. Η ψυχή έχει ανάγκη από προσευχή, αγάπη, µετάνοια, και γενικά από τις αρετές και ούτω αγιάζεται µε την Χάρη και την δύναμη του Χριστού.
Η πλεονεξία µεταβάλλει και αλλοιώνει τον άνθρωπο. Του διαστρέφει την λογική και την σκέψη, µε αποτέλεσµα να αδυνατεί ο άνθρωπος να κρίνει σωστά και δίκαια. Από πνευµατικό άνθρωπο, τον καθιστά υλιστή και σαρκολάτρη. Η σκέψη του γεµίζει από υλιστικά φρανήµατα και σαρκικές επιθυµίες αµαρτωλά και άνοµα πάθη. Τις υψηλές σκέψεις, τους ευγενείς πόθους και τις άγιες επιθυµίες εξαφανίζει στα βάθη του σκότους. Έτσι, ο άφρων πλούσιος, και κάθε άφρων της εποχής µας φθάνει στην απώλεια και την καταστροφή.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαµασκηνός πολύ χαρακτηριστικά γράφει σ' ένα ύµνο του: «Ότε οαν κόσµον κερδίσωµεν, τότε τον τάφον οικίσωµεν». Ο θάνατος έρχεται σε στιγµές που δεν τον περιµένοµε. Σαν τον κλέφτη µέσα στη νύκτα κάµνει την επίθεσή του και αρπάζει βίαια τις ψυχές των αµετανοήτων ανθρώπων. Στην εικόνα του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ, που κατά την Παράδαση της Εκκλησίας µας είναι ο Άγγελος, που αφαιρεί τις ψυχές των ανθρώπων κατά την ώρα του θανάτου των, αναγράφεται επάνω από τον ετοιµοθάνατον τα εξής: «ο εν κακαίς γηράσας και αµετανόητος αµαρτωλός». Σ' ένα άλλο ύµνο ψελλίζοµε: «Μιχαήλ Αρχάγγελε του Χριστού, µην έλθης ως λέων αγριότατος επ' εµέ. Μηδέ την ψυχήν µου αρπάσεις ως στρουθίον, εν ώρα του θανάτου Σοί µοί βοήθησον».
Το τέλος του άφρωνος πλουσίου ήταν φρικτό. Είχε πλούτη πολλά µε το οποία θα µπορούσε να απαλύνει τον πόνον πολλών συνανθρώπων του και να κάµει τόσα καλά στην κοινωνία. Θα µπορούσε να πλουτίσει κατά Θεόν και να θησαυρίσει πλούτη ουράνια, αλλά αντί τούτων, τα υλικά πλούτη και αγαθά έγιναν αιτία της αιωνίας καταστροφής και καταδίκης του.
Αγαπητοί µου Χριστιανοί!
Εάν ο Κύριος µας σας έχει ευλογήσει µε υλικά αγαθά, µη αιχµαλωτίζεσθε από την υλική λάµψη και τις ανέσεις που προσφέρνουν. Η ζωή µας σ' αυτή την ζωή είναι πρόσκαιρη και τα πάντα σ' αυτή είναι «µαταιότης µαταιοτήτων τα πάντα µαταιότης». Ο µοναδικός σκοπός µας είναι να φανούµε άξιοι να κληρονοµήσουµε την αιώνιο Βασιλεία του Θεού. «Γυµνοί εγεννήθηµεν και γυµνοί απελευσόµεθα». Κανένας δεν πέρνει τίποτε µαζί του. Μόνο οι πράξεις του ανθρώπου συνοδεύουν αυτόν στη µέλλουσα ζωή, όπου και θα κριθούν από τον Δίκαιο Κριτή.
Ας αγωνισθούµε, λοιπόν, να κερδίσουµε τον Ουράνιο Μαργαρίτη, την Αιώνια Βασιλεία του Θεού πλουτίζοντας κατά Θεόν, στρέφοντας την προσοχή µας σε έργα ευποιΐας, ελεηµοσύνης και αγάπης. Αυτά πλουτίζουν τον άνθρωπο. Αυτά µένουν στον αιώνα.
Ορθόδοξο Φυλλάδιο Ι.Ν. Αγ. Θεοδώρου, Lanham
18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012
Τεύχος 93
…Αν όλοι εμείς οι μεγάλοι πρέπει όλη τη ζωή μας να είμαστε στενά ενωμένοι με το Αληθινό Κλήμα, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και να τρεφόμαστε με το ζωοποιό χυμό από τη Θεία Ρίζα, το ίδιο αυτό ισχύει και για τα μικρότερα κλήματα του Αμπελιού, τα πιο μικρά πράσινα φύλλα και τα μικρά τρυφερά άνθη, που ανθίζουν στο άγιο Κλήμα. Αυτά τα άνθη, τα φύλλα και τα μικρά κλήματα είναι τα παιδιά μας, τα οποία φροντίζουμε με τρυφερότητα, τα οποία αγαπάμε σαν την καρδιά μας. Έχουν μεγάλο χρέος και ευθύνη ενώπιον του Θεού εκείνοι οι χριστιανοί, οι οποίοι δεν εκτελούν το ιερό καθήκον τους να προστατεύουν τα μικρά τους παιδιά, και όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τα βρέφη, από τους εχθρικούς ανέμους, οι οποίοι μπορούν να τα αποκόψουν από το Κλήμα του Χριστού και να τα πάνε πολύ μακριά και να τα ρίξουν στη σκόνη και στο βόρβορο, όπου θα τα πατήσουν με τα πόδια τους οι εχθροί της ανώτατης αλήθειας και του αγαθού.
Ο Ιωακείμ και η Άννα, οι γονείς της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, το είχαν καταλάβει πολύ καλά. Μόνο τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής της μικρής, η οποία είχε εκλεχτεί από τον Θεό για να υπηρετήσει το μέγα μυστήριο της ενσάρκωσης του Υιού του Θεού, οι γονείς απολάμβαναν την χαρά της ζωής μαζί της και της θερμής αγάπης της. Μόλις αυτή βγήκε από τη νηπιακή ηλικία την οδήγησαν στο Ναό της Ιερουσαλήμ και την άφησαν εκεί, εμπιστεύοντας την αγωγή της στον ίδιο τον Θεό.
Όχι μόνο ο Ιωακείμ και η Άννα αφιέρωσαν τον καρπό του καθαρού τους γάμου στον Θεό αλλά και πριν και μετά από αυτούς το ίδιο έκαναν οι αγίες και σοφές μητέρες, τα ονόματα των οποίων εσείς οι σημερινές μητέρες πρέπει να τα θυμάστε. Η αγία Άννα, η οποία ήταν στείρα, προσευχήθηκε θερμώς στον Θεό, δίνοντάς Του τον όρκο να αφιερώσει σ’ Αυτόν το παιδί της, αν έλυνε την ατεκνία της και θα της έδινε αγόρι. Ο Κύριος ακούσε την προσευχή της Άννας και αυτή έγινε μητέρα του μεγάλου προφήτη Σαμουήλ. Να θυμάστε οι μητέρες και το όνομα της αγίας Μάρθας, της μητέρας του μεγάλου οσίου του Συμεών του Στυλίτου, τον οποίο, όπως και η αγία Άννα τον Σαμουήλ, τον είχε αφιερώσει η Μάρθα στον Θεό ακόμη πριν γεννηθεί. Στην πολύ νεαρή ηλικία ανέβηκε ο μέγας Συμεών στο στύλο και παρέμεινε εκεί μέχρι το θάνατό του σαν μία άσβηστη λαμπάδα ενώπιον του Θεού. Να θυμάστε, ευσεβείς σημερινές μητέρες, πόσο μεγάλο και ιερό ενώπιον του Θεού είναι το καθήκον σας να καλλιεργείτε στα παιδιά σας τον φόβο του Θεού και να τα διαπαιδαγωγείτε στην αδιάσπαστη και αδιάκοπη ενότητα με το Αληθινό Κλήμα, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Μόνο από σας, μητέρες και πατέρες, τα παιδιά σας μπορούν να μάθουν το νόμο του Θεού, τον οποίο δεν τους διδάσκουν στα σχολεία. Και μόνο τότε θα μπορέσουν να τον μάθουν αν, εσείς οι ίδιοι, θα μελετάτε με προθυμία το νόμο αυτό στις εκκλησίες του Θεού, μαθαίνοντάς τον από τους υπηρέτες του Θεού, τους ιερείς και τους επισκόπους. Να πηγαίνετε στους ιερούς ναούς τα παιδιά σας για να αναπνέουν, έστω και για λίγο, τον αέρα του γεμάτου όχι μόνο με θυμίαμα αλλά και μυστική χάρη των μεγάλων μυστηρίων, που τελούνται σ’ αυτόν, και τις προσευχές πολλών ανθρώπων. Δώδεκα ολόκληρα χρόνια τρεφόταν μέσα στην ιερότητα του Ναού της Ιερουσαλήμ η Υπεραγία και Άχραντος Παρθένος, η «τιμιωτέρα των Χερουβείμ, και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ». Οι παντοδύναμες ενώπιον του Θεού πρεσβείες Της να σας βοηθήσουν στο μεγάλο αυτό έργο της αγωγής των παιδιών σας. Αμήν.
Πηγή: (Αγίου Λουκά Κριμαίας, ”Λόγοι και Ομιλίες”, Εκδ. ”Ορθόδοξη Κυψέλη”), Η άλλη όψη
Η ιστορία δείχνει πως κάθε λαός της γης, αγωνίζεται για να χτίσει ένα ζωντανό κοινωνικό οικοδόμημα, συχνά χωρίς συγκεκριμένο προγραμματισμό και σχέδιο, δυστυχώς.
Ο σκελετός του οικοδομήματος αυτού απαρτίζεται από την Κυβέρνηση μ’ όλες τις λειτουργίες της ( Διοίκηση, Αστυνομία, Παιδεία, Εκκλησία κλπ), τα δε θεμέλια του κοινωνικού οικοδομήματος απαρτίζονται από τις οικογένειες. Ώστε είναι δηλαδή η οικογένεια ο θεμελιώδης λίθος, το κύτταρο της κοινωνίας όπως λένε.
Σάπια θεμέλια έχουν ολέθριες συνέπειες για ένα οικοδόμημα. Δεν χρειάζονται σεισμοί ή πλημμύρες για να καταρρεύσει μια κατασκευή με σάπια θεμέλια. Θα καταρρεύσει κάτω από το ίδιο της το βάρος. Το σημερινό κοινωνικό οικοδόμημα είναι ετοιμόρροπο. Δεν είναι ανάγκη νάσαι προφήτης για να το δεις.
Οι θεμελιώδεις λίθοι, οι οικογένειες, δεν είναι καλής ποιότητας, είναι λίθοι σάπιοι και ακατέργαστοι. Ούτε την αντοχή έχουν, ούτε και το κατάλληλο σχήμα με τις επίπεδες επιφάνειες, πάνω στις οποίες η θεμελίωση θα ήταν ισορροπημένη.
Η αγάπη είναι απαραίτητη και πρωταρχική, ώστε το κύτταρο « οικογένεια» ν’ αρχίσει ν’ αναζωπυρώνεται και να φροντίζει μόνο του τον εαυτό του, έτσι που τα θεμέλια να τελειοποιούνται . Με τα όσα θα πω για την ευθύνη της οικογένειας στη σημερινή κρίση αξιών και ιδεών, δεν προσπαθώ ν’ αποσύρω την ευθύνη από τους άλλους φορείς της Κοινωνίας και να την επιρρίψω όλα επάνω της. Οι ευθύνες είναι αλληλένδετες.
Πιστεύω όμως, πως οσοδήποτε ελλιπή κι αν ήταν τα εφόδια που μια οικογένεια έδωσε στον άνθρωπο, εκείνος έχει και την δυνατότητα και την υποχρέωση να τα συμπληρώσει μόνος του όταν ενηλικιωθεί, για το καλό του εαυτού του και του κοινωνικού συνόλου. Η έλλειψη δηλαδή καλής ανατροφής, δεν πρέπει ν’ αποτελεί δικαιολογία για να κουβαλάει κανείς την άγνοια μαζί του εφ’ όρου ζωής.
Πάντως, για τη σημερινή χρεοκοπία αξιών ανάμεσα στους νέους, για την έλλειψη ιδανικών, για την αχαλίνωτη επιδίωξη αισθησιακών απολαύσεων και ουτοπιστικών παραδείσων μέσα από τις διάφορες ουσίες, για την αυξημένη εγκληματικότητα μεταξύ των νέων, επιτρέψτε μου να ισχυριστώ πως τεράστιο μέρος της ευθύνης φέρνει η ίδια η οικογένεια, οι ίδιοι οι γονείς (άσχετα αν και οι ίδιοι είναι πολλές φορές θύματα του κοινωνικού κατεστημένου).
Η οικογένεια του σήμερα πιέζεται και κατ’ άλλον τρόπο. Οι απαιτήσεις της συγχρόνου ζωής αποδυναμώνουν τους δεσμούς μεταξύ των μελών της οικογενείας, μεταξύ γονέων και παιδιών, μεταξύ αδελφών, μεταξύ παππούδων και εγγονών. Οι οικονομικές δυσκολίες απαιτούν την απουσία από το σπίτι αμφοτέρων των γονέων λόγω εργασιακών αναγκών όλο και περισσοτέρων ωρών της ημέρας, κάθε ημέρα, κάθε εβδομάδα. Η συνεχιζόμενη υπογεννητικότητα έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά της οικογενείας να μη μπορούν να έχουν παιδιά συνομήλικά τους εντός της οικογενείας και των οικογενειών που μένουν κοντά, ώστε να καλύψουν την ανάγκη συντροφικότητας. Το αποτέλεσμα είναι τα οργανωμένα αθλήματα και οι δραστηριότητες μακρυά από το σπίτι να γίνονται γενικός κανόνας. Οι αθλητικές δραστηριότητες απορροφούν και απασχολούν τα παιδιά μακρυά από το σπίτι τους για συνεχώς και περισσότερες ώρες κάθε εβδομάδα. Πόσες εκ των οικογενειών μας διαπιστώνουν ότι τα πρωινά της Κυριακής κυριαρχούνται από άλλες δραστηριότητες εκτός της συμμετοχής στην Θεία Λειτουργία και το Κατηχητικό Σχολείο!
Το κύριο έργο των γονέων, δηλαδή η διαμόρφωση του χαρακτήρα και των δεξιοτήτων στα παιδιά παραδίδεται στους προπονητές και τους δασκάλους. Προσθέσατε σ’ αυτό και την κυριαρχία όλων των ειδών οθόνης στη σύγχρονη ζωή των ανθρώπων: οθόνη τηλεοράσεως, υπολογιστών, iPads και iPods, ταμπλετών και έξυπνων τηλεφώνων – smartphones. Η μοντέρνα κουλτούρα μοιάζει με κουλτούρα «προσώπου μέσα σε κουτί» (face in a box) κάθε ώρα της ημέρας και της νύκτας. Οι άνθρωποι δεν κοιτάζουν πλέον τα πρόσωπα ο ένας του άλλου. Κοιτάζουν τις διάφορες οθόνες, απορροφημένοι και υπνωτισμένοι. Καί τι μπορούμε να πούμε για την αντικατάσταση του διαλόγου και της επικοινωνίας πρόσωπο με πρόσωπο από την αποστολή μηνυμάτων μέσω sms.
Ο Απόστολος Παύλος λέγει το εξής: Η οικογένεια είναι ένας θεσμός θεϊκής προελεύσεως και χαρακτήρα. Δεν είναι απλώς μία κοινωνική συμφωνία η οποία πηγάζει από τις απαιτήσεις των γήϊνων υποθέσεων. Εκ Θεού ονομάζεται κάθε οικογένεια εν ουρανώ και επί της γης. Η οικογένεια αποτελεί δυναμική μικροκοσμική έκφραση της πατρικής φροντίδας του Θεού για ολόκληρη την υφήλιο. Επομένως, εάν η έννοια και το όνομα της οικογενείας προέρχεται απ’ ευθείας από τον Θεό Πατέρα, πρόκειται περί πράγματος ιερού. Μιά τέτοια υπέροχη λέξη, η λέξη οικογένεια, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με ελαφρότητα, ούτε να επαναπροσδιορίζεται σύμφωνα προς οποιαδήποτε ιδιοτροπία ηθικής ή κοινωνικής προσαρμογής.
Παρουσιάζοντας την οικογένεια ως εικόνα του θεϊκού πρωτοτύπου, ο Απόστολος Παύλος ακολουθεί την διδασκαλία των Αγίων Γραφών, τόσο της Παλαιάς όσο και της Καινής Διαθήκης. Η αρχή της οικογενείας επί της Γης περιγράφεται στην Γένεση, το πρώτο βιβλίον της Παλαιάς Διαθήκης. Σύμφωνα με την Γένεση, ο Θεός διά της δημιουργικής πράξεώς Του δημιούργησε τον πρώτο άνδρα και την πρώτη γυναίκα ως ίσους οι οποίοι ισορροπούν και ολοκληρώνουν αλλήλους σαν ένα σώμα και αποτελούν την πρώτη οικογένεια επί της Γης. Ο Θεός τους έδωσε κατοικία και σημαντικό έργο στον Κήπο της Εδέμ. Τούς χάρισε την θεία δύναμη της δημιουργίας ζωής, έτσι ώστε από κοινού να μπορούν να χαίρονται τα τέκνα τους τα οποία θα δημιουργούνταν κατ’ εικόνα τους. Εν αγάπη και αρμονία, η πρώτη οικογένεια βρήκε την χαρά, μεταξύ των μελών της.
Ορισμένοι θα πούν ότι εδώ πρόκειται για μια απλοϊκή εικόνα της οικογενείας. Θυμηθείτε, όμως, ότι η Αγία Γραφή επίσης δείχνει ότι η οικογένεια μπορεί να καταστεί πεδίο φοβερών τραγωδιών και εγκλημάτων. Στο ίδιο βιβλίο της Γενέσεως αναφέρεται η πρώτη δολοφονία επί γης, και αυτό το φοβερό έγκλημα συνέβη εντός της πρώτης οικογενείας με τους δύο γιούς του Αδάμ και της Εύας, όταν ο Κάιν δολοφόνησε τον αδελφό του Άβελ! (Γεν. 4:1-16). Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε την ύπουλη συνωμοσία του Ιακώβ και της μητέρας του Ρεβέκκας εναντίον του αδελφού του Ησαύ, ή την περίπτωση του Ιωσήφ ο οποίος πωλήθη ως δούλος από τους ίδιους τους αδελφούς του (Γεν. 37:1-36).
Χριστιανική Οικογένεια σημαίνει πράξεις και βιώματα στην προσπάθεια της εν Χριστώ ζωής. Μαζί με την κατήχηση, την εν γένει χριστιανική διαπαιδαγώγηση, την διδαχή δηλαδή του σεβασμού σ’ ο,τι αφορά την έκφραση της ορθοδόξου πίστεώς μας, με κορύφωση την παρουσία μας στην θεία Ευχαριστία. Παρακάτω θα κάνω μία ιεράρχηση παραπόνων και κατηγοριών που εκτόξευσαν τα ίδια τα παιδιά, που δεν έλαβαν αυτά ακριβώς που ανέφερα σαν κατευθύνσεις από τους γονείς τους, αφού δεν προέρχονταν από οικογένειες που βίωναν αυτήν την προσπάθεια της εν Χριστώ ζωής.
Ας ακούσουμε όμως μερικές ομολογίες των ίδιων των νέων που παρουσίασαν πολλά προβλήματα, που επιβεβαιώνουν την υπολει- τουργία ή κακή λειτουργία του « κυττάρου»- θεμελιώδους λίθου: οικογένεια, ώστε οι σημερινοί γονείς πρέπει ν’ αφυπνιστούν και να προβληματιστούν για τις ευθύνες τους, μέσα απ’ αυτές τις κραυγές απόγνωσης των παιδιών.
-«Είχα προβλήματα με τους γονείς μου και γενικά με την οικογένεια δεν με καταλάβαινε κανείς».
-« Είχα αίσθημα μη ικανοποίησης τίποτε δεν με ικανοποιούσε. ΄Ημουν δυστυχισμένη πολύ, κατέκρινα τους άλλους ανθρώπους, την κοινωνία. Τους έλεγα βλάκες που δουλεύουν. Όσο πέρναγε ο καιρός γινόμουν πιο δυστυχισμένη».
-« Είχα διαρκή φόβο για τους ανθρώπους. Πουθενά και ποτέ δεν ήμουν ασφαλής, ούτε μέσα στο σπίτι μου».
-« Ο πατέρας μου μ’εγκατέλειψε. Δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για μένα.».
Η συνισταμένη των φωνών από κάθε κατεύθυνση είναι πως «φταίει η οικογένεια» και ότι «αδιαφορούν οι γονείς».
Ρωτήθηκε και ένας τοξικομανής για το μοντέλο καλής οικογένειας.
«Θα μ’αρεσε να κάνω μία οικογένεια, αλλά είναι πολλά αυτά που θα’πρεπε να ξεπεράσω για να την κάνω. Επειτα, θα πρέπει να βρώ κάποια γυναίκα με την οποία να μπορώ να έχω επικοινωνία, πέρα από την καθημερινή συνεργασία που έχουμε σαν οικογένεια. Οσο για τα παιδιά, βλέποντας τον εαυτό μου εδώ στη φυλακή, νομίζω ότι ξέρω τι χρειάζεται ένα παιδί. Βασικά χρειάζεται αγάπη και φροντίδα. Αλλά πρέπει να βάζεις όρια. Όχι στερήσεις, αλλά ούτε κι όλα τα χατήρια.
Πολλοί γονείς είναι καλοπροαίρετοι, έχουν αγάπη, στοργή. Θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους, αλλά δεν γνωρίζουν μήτε τι είναι το καλύτερο μήτε πώς να το δώσουν.
Χίλια παιδιά κατά μέσο όρο, εγκαταλείπουν κάθε χρόνο την οικογενειακή εστία. Εξάλλου από ένα ρεπορτάζ – Μαρτυρία της εφημερίδος « ΤΑ ΝΕΑ » διαβάζουμε μερικές ακόμη ομολογίες των νέων που ρίχνουν φως στις προβληματικές σχέσεις τους με τις οικογένειές τους.
Ερώτηση: Στην οικογένειά σου δεν μπορούσες να βρείς αυτό που βρήκες εδώ; (σε μια θεραπευτική Κοινότητα).
Απάντηση: Τώρα που συνειδητοποιώ ορισμένα πράγματα, λέω ότι δεν είχα προσπαθήσει ποτέ να βρώ κάποιο δρόμο που να είμαι εντάξει εγώ μ’αυτούς και εκείνοι με μένα. Γενικά δεν είχα καλή επαφή με το σπίτι μου, όπου όμως, η κατάσταση ήταν ιδιόμορφη. Απ’ τη μια ήθελα να είμαι εντάξει μαζί τους, κι απ’την άλλη επαναστατούσα όταν με πίεζαν κι άρχιζαν να έχουν πολλές απαιτήσεις από μένα, είτε για το σχολείο, είτε για τη δουλειά, είτε γιατί φιλοδοξούσαν να γίνω επιστήμονας.
Και αντιδρούσα με το να φεύγω από το σπίτι και να συζητάω αυτά που με πείραζαν.
Ερώτηση. Και πώς άρχισες τα ναρκωτικά;
Απάντηση: Μάλλον από αντίδραση. Όλα τα πράγματα μου φαινόντουσαν ψεύτικα γύρω μου. Τα ενδιαφέροντα του πατέρα μου, ας πούμε, ήταν μόνο σπίτι, δουλειά. Να είσαι σωστός οικογενειάρχης με τις έννοιες και τις αξίες που είχε αυτός, όλα αυτά εμένα μου φαινόντουσαν ψεύτικα, δεν τα ήθελα. Έτσι έκανα αυτό που ήθελα χωρίς να δίνω λόγο σε κανένα.
Ερώτηση: ΄Ενιωσες να σου λείπει η αγάπη;
Απάντηση: Πολλές φορές ένιωσα αυτή την έλλειψη και πολλές φορές ένιωθα μόνος μου στην οικογένεια. Υπήρχε οικονομικό πρόβλημα, δούλευαν και οι δυο γονείς μου. Έλειπαν πολλές ώρες απ’το σπίτι κι έτσι από μικρό παιδί ήμουν αναγκασμένος να μένω σπίτι μόνος, κι έβλεπα τα παιδάκια έξω να παίζουν. Μου λείπανε και τα παιχνίδια…Ακόμη και τώρα με πονάνε αυτές οι καταστάσεις, βλέπω παιδάκια να τα’χουν όλα και θα ’θελα να τα’ χω ζήσει κι εγώ. Αλλά το βασικότερο ήταν η μοναξιά. Αργότερα στο σχολείο ήταν η μόνη επαφή που είχα με ανθρώπους. Κάποια στιγμή άρχισα να αντιδρώ σ’ αυτά, υπήρχε και πίεση. Ήθελα να είμαι ελεύθερος, να κάνω αυτό που εγώ θέλω. Οι δικοί μου, μου λέγανε « εμείς έχουμε κουραστεί τόσα χρόνια για σένα», κι όλα αυτά με βαραίνανε. Ήθελα να φανώ αντάξιος σ’αυτά που κάνατε, να μην τους στεναχωρήσω, αλλά δεν το άντεχα… Εκτός από τη μοναξιά είχα και φοβερή απαισιοδοξία..
Ερώτηση: Κάποια στιγμή θα φτιάξεις δική σου οικογένεια, υποθέτω. Εχεις σκεφτεί έναν άλλο τρόπο που θα μπορούσε να είναι μια οικογένεια; Αλλου είδους σχέσεις γενικότερα;
Απάντηση:Εχω, ναι. Αυτό που τώρα πιστεύω και επιδιώκω συνέχεια είναι να είμαι ειλικρινής με οποιονδήποτε άνθρωπο, είτε αυτός είναι μία κοπέλα, είτε αργότερα η γυναίκα μου, είτε τα παιδιά μου. Και θα προσπαθώ πάντα να τους δίνω πράγματα, κυρίως αγάπη και φροντίδα. Να τα βοηθήσω ώστε να μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στους ανθρώπους γύρω τους»
Υπάρχουν λοιπόν κατηγορίες παραπόνων διατυπωμένες από τα ίδια τα παιδιά που παραπονήθηκαν.
Αυτές είναι:
Ελλειψη αγάπης
Ελλειψη στοργής
Ελλειψη κατανόησης
Ελλειψη επικοινωνίας ( ασσυννενοησία και μεταξύ των γονεών και προς τα παιδιά)
Μοναξιά στο σπίτι ( οι γονείς δουλεύουν, απουσιάζουν, διαζύγια)
Σύχγυση στο σπίτι ( οι γονείς καυγαδίζουν. Λείπει το χαμόγελο)
Δράματα στο σπίτι ( ψυχικές αρρώστιες των γονέων)
Γονείς κακά παραδείγματα προς μίμηση ( πίνουν, καπνίζουν, παίρνουν ηρεμιστικά ή ναρκωτικά οι ίδιοι).
Ελλειψη διαπαιδαγώγησης
Ελλειψη εμπιστοσύνης( στον εαυτό τους και στους άλλους)
Απαισιοδοξία, φόβος για το μέλλον, ανασφάλεια
Κομπλεξισμός ( ήταν μόδα, δεν ήθελα νάμουν οπισθοδρομικός-ή, για να τραβήξω την προσοχή των ανθρώπων)
Πίεση γονέων πάνω στα παιδιά ( πολλές φιλόδοξες απαιτήσεις για διακρίσεις, για σπουδές κ.λ.π.)
Αγαπητοί μου από τον κατάλογο αυτό των παραπόνων βλέπουμε, πως τα σημερινά « αδικημένα» νιάτα του « δώσε» και του «φέρε» και του «παράτα μας», τα «αθώα» νιάτα με την εφιαλτική πλέον ελληνική γλώσσα που χρησιμοποιούν, γνωρίζουν άριστα ν’ αναγνωρίζουν τις ελλείψεις, τις ατέλειες, τις αδυναμίες των γονιών τους. Δηλαδή. Τους θέλουν τέλειους. Και επειδή εκείνοι δεν ήταν τέλειοι ( και ποιος άνθρωπος είναι;) νομίζουν πως βρήκαν καλή δικαιολογία για την ακολασία τους και την ασωτία τους.
Γιατί τώρα συμβαίνουν όλα αυτά;
Πράγματι ένας φαύλος κύκλος ευθυνών.
Φταίει η κοινωνία για το κατάντημα της οικογένειας;
Φταίει η οικογένεια για το κατάντημα της κοινωνίας;
Και τα δύο.
Φταίει ο άνθρωπος που δεν γνωρίζει, ούτε θέλει να μάθει: « Ποιος είναι» « γιατί ζει» « ποιος είναι ο προορισμός του» Και αυτά γιατί δεν κατηχείται χριστιανικά, δεν διδάσκεται δηλ. την χριστιανική συμπεριφορά του μηνύματος του Ευαγγελίου, δεν λειτουργείται, δεν συμμετέχει στην εν Χριστώ ζωή.
Άρα λοιπόν, μέχρις ότου ο Έλληνας Χριστιανός αφυπνιστεί κι αρχίσει ν’ αναρωτιέται ποιος είναι, μέχρις ότου γνωρίσει τον εαυτό του, μέχρις ότου αναγνωρίσει το Δημιουργό του Θεό και σεβαστεί τους νόμους της Δημιουργίας Του, μέχρις ότου καταλάβει τη συγγένειά του με τη φύση και το συνάνθρωπό του τον οποίο θα βλέπει σαν αδελφό, μέχρις ότου η Εκκλησία δεν αδρανεί και σπέρνει το λόγο του Ευαγγελίου με την εγρήγορση όλων των ιερέων στις κατά τόπους ενορίες με την αδιάκοπη Κατήχηση και τη λειτουργική ζωή, μέχρις ότου γίνουν όλα αυτά ή τουλάχιστον αρχίσουν να γίνονται, λύση στα οικογενειακά και κοινωνικά αδιέξοδα δεν θα υπάρξει. Το να υπάρξει κάποιος κώδικας που να ορίζει κανόνες έτσι και αλλιώς θα αναθρέψετε τα παιδιά σας, είναι δώρον άδωρον. Τούτο μόνον μετά βεβαιότητος προτείνουμε.
Ακούστε, λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί, υπάρχει τρόπος, ένας και μοναδικός, εύκολος αλλά και δύσκολος, προσιτός όμως σε όλους. Αυτός είναι να συνδεθείτε και ν’ αντλήσετε αγάπη από την τεράστια δεξαμενή της αγάπης του Θεού.
Κοιτάξτε γύρω σας το τεράστιο εργοστάσιο της Φύσεως. Είναι μια ζωντανή εκδήλωση έμπρακτης αγάπης.
Ο ήλιος δίνει το φως του και τη ζεστασιά του.
Τα δέντρα δίνουν τους νόστιμους καρπούς τους
Τα λουλούδια δίνουν την ομορφιά και το άρωμά τους.
Τα ζώα δίνουν τη συντροφιά τους, και τον ίδιο τους τον εαυτό για την συντήρησή μας.
Τα πουλιά δίνουν τα κελάδημά τους, μια διαρκή δοξολογία στο Θεό.
Η θάλασσα δίνει τη δροσιά της, τα ψάρια, το αλάτι
Η γη δίνει το ψωμί, κι ακόμη από τα σπλάγχνα της τα ορυκτά, τα πετρέλαια, το χρυσάφι κ.λ.π.
Όλη η Φύση δίνει. Πώς λοιπόν, άνθρωπε εσύ παραπονείσαι ότι δεν αγαπήθηκες; Δεν βλέπεις με πόση αγάπη σε περιέβαλε ο Δημιουργός Θεός μας, ώστε να βάλει όλη την υπόλοιπη Δημιουργία να σου δίνει, να σου δίνει, να σου προσφέρει, να σε υπηρετεί;
Αγαπητοί μου γονείς της αρρωστημένης εποχής μας, υψώστε τα δακρυσμένα μάτια σας σ’ ολόθερμη προσευχή στο Θεό, στην Παναγιά Μητέρα μας, ευχαριστήστε Τον πρώτα για την ΖΩΗ, για το θεϊκό αυτό δώρο, ζητείστε συγνώμη για την αχαριστία, την λιποψυχία, την απαισιοδοξία, την απελπισία και κάθε άλλη αμαρτία που εν γνώσει ή εν αγνοία σας κάνατε. Και αφού κλάψετε και εξαγνιστείτε στο μυστήριο της εξομολογήσεως με τα ευλογημένα δάκρυα της μετανοίας, υψώστε τα χέρια σας στον ουρανό και μ’ολη τη δύναμή σας φωνάξτε Τον. Και Εκείνος θ ’ανοίξει την αγκαλιά της αγάπης Του και θα σας λούσει μ’ αυτήν. Ο Θεός είναι ζωντανός. Δεν υπάρχει άλλη ελπίδα. Ο Θεός είναι η μόνη αλήθεια.
Η Ορθόδοξη Χριστιανική Οικογένεια αποτελεί οίκον Χριστού, μόνιμη διαμονή Του, και κατοικητήριό Του. Ασφαλώς συναντούμε τον Κύριο στην Εκκλησία, ιδιαιτέρως στην λατρεία μας εκεί και μέσω της συμμετοχής μας στα Άγια Μυστήρια. Αλλά η Ορθόδοξη Χριστιανική οικογένειά μας είναι επίσης κατοικητήριος τόπος για Εκείνον. Καί είναι Κατοικητήριο του Χριστού λόγω της βαθείας πίστεώς της σε Εκείνον, πίστεως η οποία μεταδίδεται από γενεά σε γενεά στην γενεαλογική ιστορία εκάστης οικογενείας. Η Ορθόδοξη Χριστιανική οικογένεια είναι κατοικητήριο του Χριστού με το να έχει την προσευχή προς Αυτόν μόνιμο χαρακτηριστικό της ζωής της, κάτι τόσο απαραίτητο και ζωτικό όσο η αναπνοή και η τροφή.
Η οικογένεια είναι Κατοικητήριο του Χριστού διότι καλλιεργεί και συνεχώς αυξάνει την αγάπη ανάμεσα στα μέλη της, αγάπη η οποία εκπηγάζει από την πηγή της αγάπης, τον Ίδιο τον Ιησού.
Είναι κατοικητήριο του Χριστού διότι καθημερινά ακούει τους λόγους Του οι οποίοι έχουν αποθησαυρισθεί στην Αγία Γραφή, την πηγή της απόλυτης αλήθειας. Η Ορθόδοξη οικογένεια είναι κατοικητήριο Χριστού διότι τα μέλη της συνεχώς μεταμορφώνονται και αναπτύσσονται πνευματικώς με την εγκατοίκησή Του μεταξύ των και την δύναμή Του η οποία καθαγιάζει και αναγεννά.
Η Ορθόδοξη Χριστιανική οικογένεια ως κατοικητήριο του Χριστού γίνεται άρωμα, γίνεται ευωδία Χριστού όπως θαυμάσια είπε ο Απόστολος Παύλος στους Κορινθίους (Κορ. Β΄ 2:15.) Φαντασθείτε κάθε Ορθοδοξο σπίτι να γεμίζη με το άρωμα του Χριστού, να είναι ένα σπίτι γεμάτο με την ευωδία Του. Ο Απόστολος Παύλος αναπτύσσει αυτή την εξαίσια εικόνα, λέγοντας ότι μια τέτοια πνευματική ευωδία Χριστού διαχέεται, βγαίνει προς τα έξω, φθάνει σε πιστούς και απίστους, δικαίους και αμαρτωλούς (Κορ. Β΄ 2:16). Έτσι, η Ορθόδοξη Χριστιανική οικογένεια γίνεται αυτομάτως όχι μόνο κατοικητήριο του Χριστού αλλά και μαρτυρία του Ευαγγελίου Του.
Έφτασε ο κόμπος στο χτένι, όπως λέγει ο λαός. Τα αγριεμένα κύματα υψώνονται απειλητικά και το καράβι της κοινωνίας μας απειλείται να καταποντιστεί. Πρέπει να το σώσουμε πάση θυσία. Αξίζει να το σώσουμε, διότι οι ψυχές που φέρνει μέσα, είναι αιώνιες, είναι «κατ’ εικόνα Θεού», είναι πολύτιμες, δεν πρέπει να βασανίζονται, δεν πρέπει να χαθούν.
Εάν το φυτώριο «οικογένεια» αρχίσει και παράγει χριστιανικούς καρπούς, θα μπορούμε να ελπίζουμε και στην Ελλάδα μας, σε αυριανούς καλύτερους πολίτες, καλύτερους πολιτικούς, καλύτερους εκπαιδευτικούς, καλύτερους Κληρικούς κλπ, και όταν λέγω καλύτερους εννοώ ηθικότερους, δικαιότερους, με πιο πολλή κατανόηση, με πιο πολλή αγάπη, με πιο πολλή σοφία και σύνεση, με πιο πολλή γνώση της Αλήθειας, του Θεού.
Η Ορθόδοξη οικογένεια, προσφέροντας διά των μελών της το Ευαγγέλιο, λόγοις και έργοις, καθίσταται αποστολική οικογένεια η οποία συνεχίζει στον 21ον αιώνα το έργον του ευαγγελισμού το οποίον άρχισαν οι Άγιοι Απόστολοι εικοσιένα αιώνες πριν.
Το μέλλον λοιπόν, της κοινωνίας μας στην πατρίδα μας, αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο θα μπορούμε να πούμε πως βρίσκεται στα χέρια της οικογένειας. Καμία επομένως θυσία, κανένα κόστος δε θα ήταν μεγάλο, όταν προορίζεται για την ανάσταση, εξυγίανση, καθοδήγηση, της οικογένειας. Και σίγουρα αδελφοί μου αυτός πρέπει να είναι ο στόχος όλων μας.
Αρχιμ. Θεόφιλος Λεμοντζής
Πηγή: Με παρρησία...
Ο πάνδημος χαρακτήρας που πήρε η υποδοχή των πρώτων τραυματιών του πολέμου του 1940 εντυπωσίασε τους Έλληνες και τους ξένους ανταποκριτές. Ποτέ άλλοτε οι δρόμοι της Αθήνας δεν είδαν τόσο κόσμο, από τις χιλιάδες που ξεχύθηκαν για να προϋπαντήσουν, να ζητωκραυγάσουν και να ενθαρρύνουν τα πρώτα παλικάρια που έφταναν στην Ελληνική πρωτεύουσα. Ήταν 18 Νοεμβρίου 1940 όταν έφθανε στον Σταθμό Λαρίσης το πρώτο νοσοκομειακό τρένο, ειδικά διασκευασμένο για την μεταφορά τραυματιών. Συνέβη τότε το Ελληνικότατο και απρόσμενο. Δεκάδες χιλιάδες λαού στήθηκαν κατά μήκος των οδών απ’ όπου θα περνούσε η πομπή των ασθενοφόρων. Οι ανθοπώλες της Ομονοίας και του Συντάγματος, μοίραζαν δωρεάν τα λουλούδια τους στον κόσμο και σ’ όλη την διαδρομή τα αυτοκίνητα με τους τραυματίες «ερραίνοντο μια άνθινη βροχή».
«Άρατε πύλας, καταφθάνουν εις την πρωτεύουσαν νικηταί και τροπαιούχοι οι τραυματίαι της εποποιίας της Πίνδου, της Μοράβας και του Ιβάν», έγραφαν οι εφημερίδες και οι επίσημοι που προσπαθούσαν να φτάσουν στον Σταθμό, απορούσαν πώς κινητοποιήθηκε τόσος κόσμος.
Δεν το είχαν γράψει οι εφημερίδες και δεν είχε ανακοινωθεί από το ραδιόφωνο μέχρι το μεσημέρι. Η είδηση κυκλοφόρησε από στόμα σε στόμα και συγκλόνισε τους πάντες μετά τις τρεις το απόγευμα. Παρέμεινε δε μυστήριο πώς κυκλοφόρησε παντού η φράση «φτάνουν οι λαβωμένοι». Γέροντες, νέοι, γερόντισσες, κορίτσια και παιδιά.
Από την μια γιόρταζαν τις ευχάριστες ειδήσεις για επέλαση των Ελληνικών στρατευμάτων προς την Κορυτσά και από την άλλη έτρεχαν να συμπαρασταθούν στα πρώτα παλικάρια που έφταναν πληγωμένα από το μέτωπο. Στις τέσσερις το απόγευμα η οδός Δηλιγιάννη και τα υψώματα μπροστά από τον Σταθμό, πλημμύρισαν! Απόλυτη και ευλαβική σιγή επικράτησε για λίγα λεπτά για να ακολουθήσει ένα ασυγκράτητο παραλήρημα.
H οδός Σταδίου, στη σειρά τα ασθενοφόρα και πλήθος κόσμου.
Αλλά η ανθρωποπλημμύρα απλώθηκε στην Αγίου Κωνσταντίνου, έφτασε στην Ομόνοια, γέμισε την Σταδίου και από εκεί μέσω της πλατείας Συντάγματος έφτανε αδιάσπαστη μέχρι τα στρατιωτικά νοσοκομεία στους Αμπελοκήπους και στον Ερυθρό Σταυρό. Ήταν πρωτοφανές το θέαμα. Όσα ασθενοφόρα διέθετε η πρωτεύουσα, ο Πειραιάς, οι γύρω δήμοι και οι κοινότητες σχημάτισαν μια μεγάλη ουρά, ένα καραβάνι, προσπαθώντας να διασχίσουν την οδό Σταδίου που ήταν γεμάτη κόσμο ο οποίος ζητωκραύγαζε με πρωτοφανή ενθουσιασμό. Ξαφνικά άρχισαν να πετάγονται υπάλληλοι και καταστηματάρχες ρίχνοντας στα οχήματα και στον κόσμο γλυκίσματα, τσιγάρα και κουφέτα. Τα συγκινητικά στιγμιότυπα, με γέρους να αδειάζουν τις τσέπες τους μέσα στα αυτοκίνητα, γριές να ψάλλουν εκκλησιαστικούς ύμνους και σχεδόν όλους να επικαλούνται την βοήθεια της Παναγίας για την υγεία των τραυματιών, καταγράφηκαν στον Τύπο με κάθε λεπτομέρεια.
Η ψυχολογία του Ελληνικού λαού τέθηκε στο μικροσκόπιο. Ποιός ήταν όλος αυτός ο κόσμος, στο μέτωπο και στα μετόπισθεν, που φούντωνε από υπερηφάνεια, σκαρφάλωνε στο ύψωμα του Ιβάν όταν οι Ιταλοί έριχναν καταιγιστικά πυρά ή έψαχνε λόγο για να πεταχτεί στον δρόμο και να γκρεμίσει τα τείχη για να υποδεχτεί τους ήρωές του; Την απάντηση έδωσε τις ίδιες ημέρες ο Π. Παλαιολόγος: «Είναι αυτός που γνωρίσαμε σε ειρηνικούς καιρούς με τις μικροπονηριές, με τις αγαθότητες, με τις κακίες, με τις κομπίνες, ο καταφερτζής, ο συντηρητικός, ο μετρημένος, ο άνθρωπος του ένα κι ένα δύο, ο φιλισταίος, ο σκυφτός, ο γκρινιάρης. Αυτός είναι ο πρωταθλητής της μεγάλης εποποιίας»! Καλούσε δε με πρωτοσέλιδό του δημοσίευμα τους κρατούντες: «Βγάλτε λοιπόν το καπέλο σας κύριοι “μεγάλοι” και στρώστε τους δρόμους με κλωνάρια δάφνης για να περάσει ο μέσος Έλλην από πάνω τους».
Μετά την αποβίβαση τραυματιοφορείς υποβαστάζουν τραυματία
για να τον μεταφέρουν στο Νοσοκομείο.
Αλλά μόλις άρχιζαν οι περιπέτειες για τους τραυματίες... Σιωπούν οι πηγές για την συνέχεια μέσα στους θαλάμους των νοσοκομείων. Εκεί θα συνεχίζουν να τους συμπαραστέκονται επίσημοι και μη, ιερείς, καλλιτέχνες, σωματεία κ.ά. Περισσότερο απ’ όλους οι γιατροί και οι νοσοκόμες, επαγγελματίες και μη, που στάθηκαν στο προσκεφάλι τους. Ανεκμετάλλευτα όμως για την ιστορική έρευνα παραμένουν ακόμη τα αρχεία των νοσοκομείων –όσα σώζονται– και μπορούν να προσφέρουν πλούσιες πληροφορίες και μαρτυρίες για τους ήρωες εκείνους που έδωσαν τη ζωή ή κομμάτια από το κορμί τους στα πεδία των μαχών ή στα χειρουργεία.
Εν μέρει η απουσία τεκμηρίων είναι δικαιολογημένη για τα πολιτικά νοσοκομεία, τα οποία κλήθηκαν να απορροφήσουν μεγάλο αριθμό τραυματιών. Οι διοικητικές υπηρεσίες τους λάμβαναν την εντολή να τηρούν ιδιαίτερα μητρώα για τους τραυματίες σε πολεμικές επιχειρήσεις ασθενείς. Αυτά τα «Μητρώα Ασθενών» τηρούσαν διαβαθμισμένοι υπάλληλοι, οι οποίοι και φρόντισαν για την καταστροφή τους όταν άρχισε η είσοδος των Γερμανών στην Ελλάδα ή τα απομάκρυναν από τον χώρο των νοσοκομείων για να μην πέσουν στα χέρια των κατακτητών. Σπουδαία εθνικά τεκμήρια που μόνο στην θέα τους ανατριχιάζει ακόμη και ο πλέον ψυχρός ερευνητής.
Παρουσιάζουμε ένα από τα σωζόμενα αυτά τεκμήρια και συγκεκριμένα το «Μητρώον Ασθενών» 336 τραυματιών. Πρόκειται για σπαράγματα, τα οποία με περισσή δυσκολία ανασυγκροτήθηκαν για να μελετηθούν. Περιλαμβάνουν 67 τραυματίες από εκείνους που έφθασαν πρώτοι στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 1940 και 267 που έφθασαν στην πρωτεύουσα και σε διάφορα νοσοκομεία μέχρι και τον Ιανουάριο 1941.
Πρώτος ασθενής ήταν ο λοχίας Νικόλαος Γκιουλέκας του Γεωργίου από την Φλώρινα, της κλάσης του 1940, ο οποίος διαγνώσθηκε με βαριά εγκεφαλική διάσειση. Δεν καταγράφεται η περαιτέρω πορεία της κατάστασής του, αντίθετα με τον δεύτερο τραυματία, τον λοχία Τσουμαρόπουλο Λάμπρο του Νικολάου, από το Καλονέρι Φλωρίνης, κλάσης του 1937, ο οποίος νοσηλεύθηκε με τραύμα του τριχωτού της κεφαλής από όλμο και πήρε εξιτήριο στις 20 Δεκεμβρίου 1940.
Στις διαγνώσεις κυριαρχούν τα διαμπερή, τυφλά, επιπεπλεγμένα και επιπόλαια τραύματα. Μέχρι το δεύτερο δεκαήμερο Δεκεμβρίου 1940 μόνον ένας ασθενής καταγράφεται με κρυοπαγήματα και μάλιστα 3ου βαθμού. Πρόκειται για τον Νικόλαο Πλεξίδα του Θεοδώρου από την Μοσχονίτσα Τρικάλων, κλάσης του 1935, ο οποίος νοσηλεύθηκε περίπου τρεις μήνες και έφυγε με την σημείωση «ίασις».
Το δεύτερο περιστατικό με κρυοπαγήματα αναφέρεται ότι εμφανίστηκε στις 22 Δεκεμβρίου με κρυοπαγήματα 1ου βαθμού. Πρόκειται για τον Ευάγγελο Παγώνη του Βασιλείου από την Εύβοια, κλάσης του 1938, ο οποίος νοσηλεύθηκε 33 ημέρες. Από τότε στα 122 περιστατικά που καταγράφηκαν, τα 51 είχαν κρυοπαγήματα διαφόρων βαθμών.
Από τους 336 αυτούς τραυματίες τρεις ήρωες άφησαν πρόωρα την τελευταία τους πνοή. Ο Δηβόπουλος Ιωάννης του Κυριάκου, από το Λουτρό Πέλλης, κλάσης του 1934, ο οποίος νοσηλεύτηκε 30 ημέρες και παρά τον ακρωτηριασμό του δεξιού μηρού του δεν κρατήθηκε στην ζωή. Έφυγε από σηψαιμία στις 22 Δεκεμβρίου 1940.
Ο Απόστολος Γκαρνής του Δημητρίου, κλάσης του 1932, από το Μυρόφυλλο Τρικάλων, που έχασε την ζωή του από «τυφλό τραύμα του αριστερού βρεγματικού χώρου» και ο Θεσσαλονικιός λοχίας Μιχαήλ Τσελούδης του Κυριάκου, κλάσης του 1930, ο οποίος απεβίωσε αυθημερόν με διάγνωση «οσφυοϊερά λοιμώδης μυελίτις».
Τελευταίος τραυματίας αυτού του καταλόγου είναι ο Δεκανέας Κωνσταντάκης Αργύριος του Παναγιώτου, κλάσης του 1936, από το Περπένι Σπάρτης. Νοσηλεύθηκε από τις 8 Δεκεμβρίου 1940 μέχρι τις 24 Ιανουαρίου 1941, οπότε εξήλθε αφού του ακρωτηρίασαν το μικρό δάχτυλο του αριστερού ποδιού λόγω των κρυοπαγημάτων 1ου, 2ου και 3ου βαθμού που είχε και στα δύο πόδια του.
Είθε να έρθει εκείνη η ώρα που τα ονόματα όλων των νεκρών και τραυματιών του μεγάλου εκείνου πολέμου θα είναι προσβάσιμα σε όλους. Φωτεινά παραδείγματα αυτοθυσίας και ηρωισμού. Πρότυπα αποφασιστικότητας για ένα λαό που δηλώνει σε κάθε ευκαιρία πως είναι αποφασισμένος να ζήσει και να μεγαλουργήσει κάτω από οιεσδήποτε συνθήκες.
Πηγή: Μικρός Ρωμηός, Περί Πάτρης
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ
Διεύθυνση Χαλκοκονδύλη 37, 10432 Αθήνα
Τηλέφωνο 2105224180
Φαξ 2105224420
Email petheol@gmail.com
Ιστοχώρος http://www.petheol.gr
Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 2015
Αριθμ. Πρωτ. 220
Προς
Τον αξιότιμον κύριον
Νικόλαο Παρασκευόπουλο,
Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Λεωφ. Μεσογείων 96, Τ.Κ. 11527, Αθήνα
ΘΕΜΑ: «Απόσυρση του νομοσχεδίου για το σύμφωνο συμβίωσης»
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,
Η Πανελλήνιος Ένωσις Θεολόγων (ΠΕΘ) ζητά για σοβαρούς θεολογικούς, εθνικούς, κοινωνικούς, οικογενειακούς, παιδαγωγικούς, νομικούς και ιστορικούς λόγους, που από πολλούς ειδήμονες έχουν ήδη εκτεθεί επί μακρόν, την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου που αφορά στο νέο «σύμφωνο συμβίωσης».
Τρία σημεία μόνον υπογραμμίζουμε:
α) Κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα ελεύθερης επιλογής ως προς τον τρόπο της ζωής του σε σωστή ή λανθασμένη κατεύθυνση. Η ΠΕΘ ακολουθώντας τη διαχρονική ορθόδοξη θεολογική παράδοση θεωρεί ότι η επιλογή που οδηγεί στην «αστοχία», δηλαδή την αμαρτία, δεν θεωρείται ως ένα φυσικό και ομαλό στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης και ως εκ τούτου δεν ευλογείται. Κύριος σκοπός της ζωής του κάθε ανθρώπου, για την ορθόδοξη πίστη είναι ένας: Πώς ο άνθρωπος, ως ύπαρξη προικισμένη με τα χαρίσματα που εκ φύσεως έχει, να τελειωθεί και να ομοιάσει κατά χάρη με τον Θεό.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, ό, τι δεν συμφωνεί με τον λόγο του Θεού, όπως αυτός μαρτυρείται μέσα στην Αγία Γραφή δεν μπορεί, για κανένα λόγο, να γίνει δεκτό από την ορθόδοξη χριστιανική βιβλική και πατερική παράδοση. Η νομοθεσία για την «ομοφυλοφιλική συμβίωση» που η κυβέρνηση αγωνίζεται να επιβάλει, αντιστρατεύεται την αγιογραφική διδασκαλία και πρόταση ζωής (Α΄ Κορ. 6, 9-10 & Α΄ Τιμ. 1, 9-10 & Ρωμ. 1, 26-27 & Ιούδα 7 & Λευϊτ. 18,22).
β) Η ΠΕΘ στοιχούμενη στην ήδη διατυπωθείσα θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος για το ξενόφερτο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, υποστηρίζει ότι οι «εκτροπές του οικογενειακού θεσμού» και οι αναδυόμενες από αυτές «εναλλακτικές μορφές οικογένειας», συνιστούν σαφές δείγμα της εκκοσμίκευσης και του αποχριστιανισμού των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών και λαών, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής κοινωνίας.
γ) Έχοντας ήδη γνωρίσει τις προθέσεις της πολιτείας σε μια σειρά ζητημάτων, όπως α) την προσπάθεια της μετατροπής της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών σε ένα αντιπαιδαγωγικό μείγμα διδασκαλίας όλων των γνωστών θρησκειών ταυτόχρονα, την ίδια μέρα και στην ίδια ενότητα (πολυθρησκεία – πολυθεϊα), με στόχο τη θρησκευτική σύγχυση και τον θρησκευτικό συγκρητισμό σε βάρος των παιδιών, β) την μετατροπή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ σε θρησκειολογική με την δημιουργία κατεύθυνσης Μουσουλμανικών Σπουδών εντός αυτής και γ) την άρνηση της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού, από τον ίδιο τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, θεωρούμε ότι η καταγγελόμενη από την Εκκλησία της Ελλάδος, προσπάθεια αποχριστιανισμού της ελληνικής κοινωνίας, επιβεβαιώνεται πλήρως.
Με βάση τα παραπάνω, η πολιτεία οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι έχουμε δημοκρατία σε αυτόν τον τόπο και ότι ο ρόλος της εκάστοτε δημοκρατικής κυβέρνησης, ως κυβέρνησης όλων των Ελλήνων, δεν είναι να κατεξουσιάζει και να επιβάλει αυταρχικά κομματικές ιδεολογίες, αλλά να λαμβάνει υπόψη τη θρησκευτική, ιστορική και πολιτισμική συνείδηση, ταυτότητα και ιδιοπροσωπία του συνόλου του λαού. Η σημερινή κυβέρνηση λοιπόν, δεν πρέπει να νομοθετεί νόμους που εξυπηρετούν ίσως προσωπικές επιλογές ορισμένων πολιτών, αλλά από την άλλη πλευρά αλλοιώνουν, αποδομούν και παραμορφώνουν την πνευματική ταυτότητα και φυσιογνωμία ολόκληρης της χώρας, οδηγώντας την σε ακόμη πιο οδυνηρή ηθικοκοινωνική κατάπτωση. Ιστορικό χρέος έχει να νομοθετεί με δημοκρατική σύνεση και σεβασμό προς τα ιερά και όσια του γένους μας.
Για το ΔΣ της ΠΕΘ
Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας
Κωνσταντίνος Σπαλιώρας Παναγιώτης Τσαγκάρης
Δρ Θεολογίας MΑ Θεολογίας
Μετά ἀπό συνταρακτικά γεγονότα, ὅπως αὐτό στό Παρίσι πρίν μερικές μέρες, ἐκφράζονται εἰκασίες γιά τήν ἐκπλήρωση προφητειῶν πού ἔχουν κάνει κάποιοι γέροντες. Ἐνῶ ὅμως ὅλοι πιστεύουμε στήν ἔννοια τῆς προφητείας καί τῶν ἄλλων χαρισμάτων, μέ τά ὁποία ὁμολογουμένως εἶναι κεκοσμημένοι οἱ ἅγιοι αὐτοί ἄνθρωποι, φθάνουμε συχνά σέ σημεῖα ὑπερβολῆς. Αὐτή ἡ ὑπερβολή δέν κάνει καλό οὔτε σέ αὐτούς πού πιστεύουν οὔτε καί σέ αὐτούς πού δηλώνουν ἄθεοι. Στούς πρώτους γιατί καλλιεργεῖται ἕνα αἴσθημα τρομολαγνείας καί κινδυνολογίας ἐνῶ στούς δεύτερους γιατί βρίσκουν εὐκαιρία χλευασμοῦ τῆς Πίστης – ὄχι τῶν προσώπων- καί ἀφορμές γιά νά παραμένουν στήν ἀθεΐα τους.
Οἱ παραπάνω προσεγγίσεις μᾶς δίνουν ὅμως τήν ἀφορμή γιά νά δοῦμε τά λεγόμενα ἔσχατα καί πιό ἁπλά τό θέμα τῆς καταστροφῆς τοῦ κόσμου. Γιά τό θέμα αὐτό ἔχει συγγράψει ἕνα σπουδαῖο κείμενο ὁ καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Χρῆστος Καρακόλης. Στό κείμενο αὐτό διασαφηνίζεται τό θέμα τῶν ἐσχάτων καί τῆς καταστροφῆς τοῦ κόσμου. Ἀναλύοντας τήν Β´Καθολική Ἐπιστολή Πέτρου, κάνει ἀρχικά στά πλαίσια τῆς ἑρμηνευτικῆς προσέγγισης, μιά ἀναφορά στό τί πίστευαν περί τῶν ἐσχάτων οἱ ἀναγνῶστες- ἀκροατές τήν ἐποχή πού γράφτηκε ἡ ἐπιστολή.
Στήν συνέχεια προχωρεῖ στήν ἑρμηνεία τῆς λέξης «στοιχεῖα» τά ὁποία προσδιορίζει μέσω τῶν ἑρμηνευτῶν καί τῶν Πατέρων ὡς στοιχεία ἀπό τά ὁποία ἀποτελεῖται ὁ κόσμος ( ἀέρας, γῆ, νερό, φωτιά) ἤ ἀφοροῦν σέ οὐράνια σώματα πού πιθανολογεῖται ὅτι θά ἀναφλεχθοῦν, θά διαλυθοῦν κ.ἄ.(1) Τό σημαντικότερο ὅμως γιά ἐμᾶς στό παρόν κείμενο δέν εἶναι ἡ ἀνάλυση τῶν ὅρων αὐτῶν, πού μπορεῖ κάποιος νά βρεῖ στό βιβλίο τοῦ καθηγητοῦ, ἀλλά τό χαρμόσυνο ἐσχατολογικό μήνυμα. Ἡ διάσταση τῶν ἐσχάτων ὄχι ὡς ἀπειλή ἀλλά ὡς ποθητή ἀναμονή. Ἔσχατα εἶναι ὅτι ὁ Νυμφίος Χριστός θά ἔρθει νά παραλάβει τήν Νύμφη Ἐκκλησία. Αὐτό μᾶς ἀποκαλύπτει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης. Πρόκειται γιά μιά σημαντική στιγμή, γιά μιά «ἀναδημιουργία» πέρα ἀπό «στείρα καταστροφολογία». Δέν γνωρίζουμε χρόνους καί καιρούς πού θά γίνει τό ἕνα ἤ τό ἄλλο. Ἄλλωστε κανείς δέν τά γνωρίζει αὐτά. Ἡ Πατερική γραμματεία ὅμως μιλᾶ γιά ἐγρήγορση κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας. Ἄς παραθέσουμε τήν ζωή μας στό Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἔχει σχέδιο σωτηρίας γιά τόν κάθε ἄνθρωπο χωρίς νά προκαθορίζει τήν ζωή κανενός. Ὁ Θεός δίνει παράταση ζωῆς στόν καθένα μας προκειμένου νά τόν ἀναζητήσει καί νά τόν γνωρίσει. Μέσα ἀπό τίς θλίψεις καί τίς δυσκολίες πραγματώνεται ἕνα μοναδικό ἔργο γνωριμίας καί σωτηρίας. Χωρίς νά ἐφησυχάζουμε, ἀλλά παρακολουθώντας μέ ἀνύστακτους ὀφθαλμούς τά γενόμενα, πρέπει νά ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, γιατί γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἱστορία δέν εἶναι τυχαία πλοκή γεγονότων.
Ὡς κατακλεῖδα ἀναφέρουμε τήν κατάληξη τοῦ κειμένου ὅπως τήν διατυπώνει ὁ καθηγητής:
«Πρέπει, λοιπόν, ὄχι μέ φόβο καί ταραχή, ἀλλά μέ χαρά καί ἐμπιστοσύνη νά ἀναμένουμε τά ἔσχατα γεγονότα, καί ἄν ἀκόμη αὐτά βρίσκονται πρό τῶν πυλῶν (πράγμα πού ποτέ δέν γνωρίζουμε), διότι μέσω αὐτῶν θά ὁδηγηθοῦμε στήν τελική σωτηρία μας».(2)
1 Καρακόλη Χρ., Ἑρμηνευτικές Προσεγγίσεις, Ἀθήνα 2002, σσ.143-145.
2 Καρακόλη Χρ., Ἑρμηνευτικές Προσεγγίσεις, Ἀθήνα 2002, σ.149.
Πηγή: Ενωμένη Ρωμηοσύνη
Ὁ λόγος ἀπό τόν Πρόεδρο της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ, (http://www.osypa.gr ) πού περιέχει δύο τοὐλάχιστον σοβαρότατες νομικές θέσεις που αποκαλύπτουν τον ρόλο του ΤΑΙΠΕΔ , δηλαδή :
Α) Ἐάν ΝΠΙΔ (ΤΑΙΠΕΔ) πού ἱδρύθηκε ἀπό τήν Κυβέρνηση καί τήν Βουλή, σκοπό δέν ἔχει τήν ἐξυπηρέτηση τοῦ ἀμιγῶς ἐθνικοῦ, δημοσίου ἤ κοινωνικοῦ, συμφέροντος, ἀλλά τοῦ ἰδιωτικοῦ συμφέροντος των δανειστῶν τῆς χώρας, ἀλλά τό ἰδιωτικό συμφέρον αὐτό ἔχει θεωρηθῆ ἀπό τήν Κυβέρνηση καί τήν Βουλή ὅτι ἐκ πλαγίου ἐξυπηρετεῖ καί τό ἀμιγῶς ἐθνικό δημόσιο συμφέρον, κατά την δράση του δέ, το ν.π.ι.δ. προσκρούει στήν ἐξυπηρέτηση τοῦ ἀμιγῶς ἐθνικοῦ, δημοσίου ἤ κοινωνικοῦ, συμφέροντος, προέχει τό τελευταῖο καί ἕπεται τό συμφέρον τῶν δανειστῶν τῆς χώρας, πού μόνον ἔμμεσα ἄλλωστε συνιστᾶ καί δημόσιο συμφέρον.
Β) Ποινική ἀσυλία, προβλεφθεῖα νομοθετικῶς ἤ μέ κανονιστική πράξη τῆς Διοικήσεως, σέ οἰκονομικά καί συναφῆ ἐγκλήματα, πού καλύπτει τήν δράση καί τίς παραλείψεις φορέως, δημοσίου ἤ ἰδιωτικοῦ δικαίου, ἐπιφορτισμένου μέ τήν οἰκονομική διαχείρηση περιουσίας τοῦ Δημόσιου ἤ τῶν ν.π.δ.δ. ἤ τῶν ΟΤΑ, ἤ τῶν δημοσίων ἐπιχειρήσεων, ἤ καί τῆς ἰδιωτικῆς περιουσίας τοῦ Δημοσίου καί τῶν ἐν λόγῳ φορέων, ἀντιβαίνει προδήλως στό δημόσιο συμφέρον, εἶναι ἀντισυνταγματική ὡς παραβίαση τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητας σέ συνδ.πρός τό ἄρ. 7 τοῦ Συντάγματος, καί ὅταν καλύπτει διαχείριση μεγάλου τμήματος τῆς ὡς ἄνω περιουσίας τοῦ Δημοσίου, νπδδ, ΟΤΑ καί δημοσίων ἐπιχειρήσεων, συνιστᾶ καταπάτηση τοῦ Συντάγματος.
Ὅπως εἶναι γνωστὸ, ἡ κυβέρνηση ἔφερε σὲ δημόσια διαβούλευση – καὶ σύντομα πρὸς ψήφιση – νομοσχέδιο γιὰ νέο «σύμφωνο συμβίωσης» ποὺ ἐπεκτείνεται καὶ στοὺς ὁμοφυλοφίλους. Σύμφωνα μάλιστα μὲ δήλωση τοῦ ὑπουργοῦ: «Τὰ ἄτομα ποὺ συνάπτουν σύμφωνο συμβίωσης θὰ ἀποκτοῦν καθεστὼς παρόμοιο μὲ αὐτὸ τῶν ἔγγαμων, καὶ πρόσβαση σὲ πλῆθος δικαιωμάτων».
Σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔχει διαχρονικὴ ἀξία καὶ δὲν ὑπόκειται στὶς μεταβολὲς τῶν ἀνθρώπινων συμβάσεων, εἶναι ξεκάθαρος: ἡ σχέση αὐτὴ ἀποτελεῖ μετάλλαξη τῆς φυσικῆς χρήσης τοῦ ἀνθρώπινου σώματος, ποὺ δὲν εἶναι ἁπλῶς «βδέλυγμα» (Λευιτ. ιη ́22) καὶ «ἀσχημοσύνη», ἀλλὰ συνιστᾶ «παρὰ φύσιν» κατάσταση (Ρωμ. α ́ 26-27). Ἡ κατάσταση αὐτή, σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία τῆς πίστης μας, εὐτελίζει τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, καὶ ματαιώνει τὸ σκοπὸ τῆς ὑπάρξεώς του, τὴν κοινωνία του μὲ τὸ Θεό.
Ἀλλά, κι ἂν ἀκόμη ἀδιαφοροῦμε γιὰ τὴν Ἀλήθεια, ὅπως μᾶς τὴν ἀποκαλύπτει Ἐκεῖνος ποὺ μᾶς δημιούργησε, μποροῦμε νὰ διδαχθοῦμε ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ φύση. Εἶναι ἄραγε ποτὲ ἐφικτὸ ἀπὸ τὴ συμβίωση ὁμοφύλων νὰ προέλθουν νέοι ἄνθρωποι; Γιατί λοιπὸν προσπαθοῦμε νὰ ἐξομοιώσουμε τὸ ἀφύσικο μὲ τὸ φυσικό, καὶ μάλιστα μὲ νόμο; Ἀγνοοῦμε τὴ δύναμη τῆς φύσης καὶ τὶς συνέπειες πού ἐπιφέρει ὁποιαδήποτε προσπάθεια διασάλευσης τῆς τάξης της;
Ἡ ἐπιχειρούμενη αὐτὴ ἐξομοίωση ἀποτελεῖ ἐπιπλέον ὡρολογιακὴ βόμβα στὰ θεμέλια τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας, τοῦ κυττάρου αὐτοῦ τῆς κοινωνίας, ἀπὸ τὴ λειτουργία τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται τὸ μέλλον της. Ὅταν μάλιστα τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα στὴ χώρα μας εἶναι ἰδιαίτερα ὀξυμμένο, ἔτσι πού νὰ συνιστᾶ ὁρατὴ ἀπειλὴ γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἐθνική μας ὑπόσταση, εἶναι δυνατὸν ἐμεῖς νὰ συζητοῦμε γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τέτοιου νομοσχεδίου;
Ἐξάλλου ἡ θεσμοθέτηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας ὡς νόμιμης μορφῆς συμβίωσης ἔρχεται σὲ ἀντιδιαμετρικὴ ἀντίθεση μὲ τὴν παράδοσή μας, μὲ τὶς ἀξίες τοῦ Γένους μας. Τὶς ἀξίες αὐτὲς ποὺ γιὰ χιλιάδες χρόνια γαλούχησαν τὶς γενιὲς τῶν Ἑλλήνων, ἀναδεικνύοντας τόσους ἥρωες καὶ Ἁγίους μέχρι καὶ τὶς ἡμέρες μας. Στὸ ὄνομα ποιᾶς «προόδου» ἄραγε καλούμαστε νὰ ἀπεμπολήσουμε μιὰ τόσο πολύτιμη κληρονομιά;
Δὲν πρέπει ἐπίσης νὰ μᾶς διαφεύγει πὼς σὲ ἑπόμενη φάση τὸ ἐν λόγω «σύμφωνο» ἀναμένεται νὰ «ὁλοκληρωθεῖ», παρέχοντας τὴ δυνατότητα στὰ ὁμόφυλα ζευγάρια νὰ υἱοθετοῦν παιδιά, κάτι ποὺ ἤδη «μελετᾶται», ὅπως δήλωσε ὁ ὑπουργός. Ποιὸς ὅμως θὰ μπορέσει ποτὲ νὰ περιγράψει τὶς ψυχοπαθολογικὲς διαταραχὲς ποὺ πρόκειται νὰ δημιουργηθοῦν στὰ παιδιὰ ἐκεῖνα πού, ἀντὶ νὰ γνωρίσουν πατέρα καὶ μητέρα, θὰ μεγαλώνουν μὲ «γονέα Α» καὶ «γονέα Β»; Ποιὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐγκληματεῖ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο σὲ ἀθῶες παιδικὲς ψυχές;
Ἀλλά, κι ἂν ἀκόμη παραβλέπαμε ὅλα τά ἄλλα, θὰ ἔπρεπε τουλάχιστον νὰ μᾶς παραδειγματίζει ἡ Ἱστορία, ποὺ στὴν περίπτωση τῶν πόλεων τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας ἀπέδειξε περίτρανα ποιὰ εἶναι ἡ φυσικὴ κατάληξη τῶν κοινωνιῶν ποὺ ἐπιμένουν νὰ περιφρονοῦν ἐπιδεικτικά τούς νόμους τῆς φύσης καὶ τοῦ Θεοῦ. Ὅποιος ἐπισκεφθεῖ τὴ Νεκρὰ Θάλασσα, ποὺ κάλυψε μιὰ γιὰ πάντα τὴν περιοχὴ ἐκείνη, μπορεῖ νὰ σχηματίσει μιὰ ἀμυδρὴ εἰκόνα γιὰ τὸ τί συνέβη τότε, ὅταν «ἔβρεξε φωτιὰ καὶ θειάφι ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ τοὺς κατέστρεψε ὅλους» (Λκ. ιζ ́ 29, Γέν. ιθ ́ 24-25).
Ἰσχυρίζονται ὅτι μιὰ εὐνομούμενη πολιτεία πρέπει νὰ ἀναγνωρίζει ἰσότιμα σὲ ὅλους τούς πολίτες της τὸ δικαίωμα τοῦ αὐτοπροσδιορισμοῦ τοῦ σεξουαλικοῦ τους προσανατολισμοῦ. Ἀφοῦ λοιπὸν ἀναγνωρίζει νομικὰ τὴ συμβίωση τῶν ἑτεροφύλων, ὑποχρεοῦται νὰ κάνει τὸ ἴδιο καὶ μὲ τὰ ζεύγη τῶν ὁμοφύλων. Μὲ τὴν ἴδια λογικὴ ὅμως, μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρίσουμε ὡς νόμιμες μορφὲς συμβίωσης καὶ τοὺς ἄλλους σεξουαλικοὺς προσανατολισμούς: πρὸς περισσότερους τοῦ ἑνὸς συντρόφων, πρὸς ἀνηλίκους, πρὸς ζῶα, πρὸς νεκρούς;
Λυπούμαστε γιὰ τὸ κατάντημα στὸ ὁποῖο μᾶς ἔχουν φέρει, νὰ πρέπει νὰ ὁμιλοῦμε καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε γιὰ πράγματα αὐτονόητα καὶ αὐταπόδεικτα.
Καλοῦμε τὸ λαό μας νὰ ξεσηκωθεῖ ἐνάντια στοὺς σχεδιασμοὺς γιὰ τὸν πνευματικὸ καὶ φυσικό του ἀφανισμό, διατρανώνοντας μὲ κάθε νόμιμο τρόπο τὴν ἀντίδρασή του στὸ συζητούμενο νομοσχέδιο.
Καλοῦμε τὸν ὑπουργὸ Δικαιοσύνης, ἔστω τὴν ὕστατη αὐτὴ ὥρα, τιμώντας τὴν ὑψηλὴ θέση ποὺ τοῦ ἔχει δοθεῖ, νὰ ἀποσύρει τὸ ἐν λόγω νομοσχέδιο καὶ νὰ τὸ ἀντικαταστήσει μὲ νέο, ποὺ θὰ στηρίζει τὴ δοκιμαζόμενη ἑλληνικὴ οἰκογένεια καὶ μάλιστα τὴν πολύτεκνη.
Καλοῦμε τοὺς βουλευτὲς νὰ ἀναλογισθοῦν τὸ βάρος τῆς ἱστορικῆς τους εὐθύνης, τὴ μακραίωνη ἱστορία καὶ παράδοση τοῦ λαοῦ ποὺ κλήθηκαν νὰ ὑπηρετοῦν, καὶ νὰ μὴ συνεργήσουν μὲ τὴν ψῆφο τους στὴ νομιμοποίηση τοῦ σοδομισμοῦ.
Πιστεύουμε ὅτι ἡ Παναγία μας, ἡ καταφυγὴ καὶ ὑπέρμαχος τοῦ Γένους μας, δὲ θὰ ἐπιτρέψει νὰ συντελεστεῖ στὴν πατρίδα μας αὐτὸ τὸ «ἔσχατον αἶσχος».
Λάρισα 13 Νοεμβρίου 2015
Οἱ Σύλλογοι
1. Σύλλογος Πολυτέκνων Ν. Λάρισας
2. Γονέων Ἕνωσις «Χριστιανικὴ Ἀγωγὴ» (ΓΕΧΑ Λάρισας)
3. Ὀρθόδοξος Ἱεραποστολικὸς Σύλλογος «Πορεία Ἀγάπης»
4. Πανελλήνια Ἕνωσις Θεολόγων (Παράρτημα Ν. Λάρισας)
5. Σύλλογος Ὀρθοδόξου Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς «ὁ Ἀπόστολος Βαρνάβας»
6. Σύλλογος Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολικῆς Δράσεως «ὁ Μέγας Βασίλειος» (Παράρτημα Λάρισας)
7. Φιλανθρωπικὸ Σωματεῖο «Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος»
8. Χριστιανικὴ Ἕνωσις Ἐπιστημόνων Λαρίσης
9. Χριστιανικὴ Ἑστία Λαρίσης «ὁ Ἀπόστολος Παῦλος»
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 16η Νοεμβρίου 2015
ΓΝΗΣΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ ΚΑΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ
Με φρίκη και αποτροπιασμό παρακολουθούμε τον ισλαμικό φανατισμό και φονταμενταλισμό των τζιχαντιστών στη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στη μαρτυρική Συρία.Δυστυχώς η εγκληματική δράση τους επεκτάθηκε και εκτός των εμπολέμων περιοχών. Άναυδη έμεινε η ανθρωπότητα από την πρόσφατη τρομοκρατική ενέργεια των Τζιχαντιστών στο Παρίσι, όπου βρήκαν τον θάνατο εκατοντάδες αθώοι άνθρωποι και εκατοντάδες άλλοι τραυματίσθηκαν. Αμείωτη παραμένει η εγκληματική τους δράση εναντίον των αμάχων και κυρίως των Χριστιανών στις εμπόλεμες ζώνες. Το τραγικό είναι επίσης ότι, εκτός από τα ανθρώπινα θύματα, καταστρέφουν πολιτιστικά μνημεία και έργα τέχνης, που διέσωσε ο πολιτισμένος κόσμος, όπως είναι ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Παλμύρας, τον οποίο σεβάστηκαν οι αιώνες και τον οποίον ανατίναξαν, ως δήθεν «βδέλυγμα του Αλλάχ», «αφού επρόκειτο για ειδωλολατρικούς ναούς»! Πιστεύουμε ότι αν δεν τους σταματήσει η διεθνής κοινότητα και κυρίως οι Ρώσοι στρατιώτες, που πολεμούν στη Συρία, η κατάσταση θα επιδεινωθεί. Εκτός από τις σφαγές εκατομμυρίων αθώων, «απίστων», όπως τους αποκαλούν οι τζιχαντιστές, θα καταστρέψουν και άλλα έργα πολιτισμού.
Ο γνωστός καθηγητής κ. Δ. Κιτσίκης, σε άρθρο του στην εφημερίδα των Αθηνών «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ» (1-9-2015), έγραψε ένα ενδιαφέρον άρθρο του με τίτλο: «Η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΤΖΙΧΑΝΔΙΣΤΩΝ», στο οποίο αναλύει το εύρος του θρησκευτικού φανατισμού των τζιχαντιστών και τις τρομακτικές του συνέπειες. Μεταξύ των άλλων τονίζει ότι «σήμερα, όταν οι τζιχανδιστές καταλάβουν την Αθήνα για να λιασθούν στην Ομόνοια, θα κατεδαφίσουν ολοσχερώς τα μνημεία της Ακροπόλεως, δηλαδή το υπέρτατο σύμβολο του πλανητικού πολιτισμού». Ο αρθρογράφος καθηγητής, κρούει τον «κώδωνα του κινδύνου» για ένα υπαρκτό φόβο, για τον οποίο θα έπρεπε πρωτίστως οι ευρωπαίοι ηγέτες και εν προκειμένω οι δικοί μας, να ανησυχήσουν και να δράσουν κατά των «ιερών εγκληματιών» του Ισλάμ.
Έχουμε τονίσει πολλές φορές τον κίνδυνο ισλαμοποιήσεως της Ευρώπης και γενικά του δυτικού κόσμου, με την εγκληματική ανοχή,δυστυχώς και συχνά με τη βοήθεια των ιδίων των δυτικών κυβερνήσεων! Όπως ορθότατα έχει επισημάνει σύγχρονος ερευνητής, η Δύση, (Ευρώπη και Η.Π.Α.), δεν κατενόησε, ή δεν θέλησε να κατανοήσει την επικινδυνότητα του μουσουλμανικού φασισμού. Απονευρωμένη πνευματικά από τα τεχνολογικά της επιτεύγματα και επιθυμώντας να πληρώσει το υπαρξιακό κενό, το οποίο δημιούργησε μέσα της η προϊούσα εκκοσμίκευση και οι ποικίλες αθεϊστικές θεωρίες, (Μαρξισμός, Άθεος Ευρωπαϊκός Ουμανισμός, Υπαρξισμός κλπ.), στρέφεται με κλειστά μάτια, προς τον υλιστικό μυστικισμό του Ισλάμ και επιζητεί να βρει εκεί λύτρωση και πληρότητα ζωής. Το ιμπεριαλιστικό Ισλάμ, όπως εκφράζεται σήμερα από την «Παγκόσμια Οργάνωση Ευρωπαίων Μωαμεθανών», θέλει να κυριαρχήσει σ’ όλο τον ευρωπαϊκό χώρο και όχι μόνον. Επιδιώκει στο να επικρατήσουν οι ισλαμικές ιδέες και αντιλήψεις και να αντικαταστήσει τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ενός πολιτισμού, που έχει τις ρίζες του στη Χριστιανική πίστη. Η απειλή μια ολοκληρωτικής ισλαμοποιήσεως της Ευρώπης δεν είναι καν επί θύραις. Είναι ήδη στα σπλάγχνα της Ευρώπης και την κατατρώγει.
Ωστόσο ο αρθρογράφος καθηγητής έγραψε και άλλα τινά, τουλάχιστον, ιστορικά διαστρεβλωμένα. Ότι δηλαδή ο σύγχρονος ισλαμικός φανατισμός αγγίζει και την Εκκλησία μας, παραθέτοντας κάποιες ελάχιστες ιστορικές μαρτυρίες. Αρχίζει με την διαφορά «μεταξύ Έλληνος και Γραικύλου. Ο Έλλην είναι αριστοκράτης του πνεύματος και της καρδιάς. Ουδέποτε βωμολοχεί, ουδέποτε ποδοσφαιρεί, ουδέποτε μισεί. Ο Γραικύλος είναι η πλέμπα του πνεύματος και της καρδιάς: Βωμολοχεί, ποδοσφαιρεί, μισεί». Δεν γνωρίζουμε ποιους αναγνωρίζει ως «Έλληνες» και ποιους ως «Γραικύλους». Από το όλο «πνεύμα» του άρθρου διαφαίνεται πως «Έλληνες» ήταν οι αρχαίοι, της προχριστιανικής εποχής και «Γραικύλοι» οι Χριστιανοί βυζαντινοί και σύγχρονοι! Αν αυτό εννοεί, τότε ίσως αποσιωπά εσκεμμένα την φρίκη του προχριστιανικού κόσμου.
Αποσιωπά την γενομένη, από τα λεγόμενα ελληνικά φύλα, (Αχαιοί, Δωριείς, Ίωνες κ.α.) γενοκτονία κατά των λεγομένων προελληνικών φύλων, (Πελασγών, Κάρρων, Λελέγων κ.α.), περί το 2000 έως το 1000 π. Χ. και την επιβολή της θρησκείας του δωδεκαθέου με τη βία, ώστε να εξαφανιστεί ολοσχερώς ο πολιτισμός και η θρησκεία των κατακτημένων, τους οποίους ειρήσθω, μετέβαλαν σε δούλους, όπως λ. χ. ήταν οι είλωτες της Σπάρτης (Άρλοντ Τόυμπυ)! Αποσιωπά τους τέσσερις φονικότατους «Ιερούς Πολέμους» στην αρχαία Ελλάδα (595-332 π.Χ.), τους οποίους υποδαύλιζε το σκοταδιστικό ιερατείο των Δελφών, προκειμένου να διασφαλίσει τις απίστευτες κολοσσιαίες προσόδους του. Αποσιωπά την ανείπωτη κακουργία του ιδίου του Σόλωνα (640-560 π.Χ.), να δηλητηριάσει υδραγωγεία των αντιπάλων Φωκικών πόλεων Κρίσις και Κίρρα, με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό θάνατο χιλιάδες γυναικόπαιδα και αθώοι πολίτες (Ηρόδοτος)! Αποσιωπά τις απίστευτες σε αγριότητα κακουργίες των Σπαρτιατών κατά των Μεσσηνίων, κατά τους φοβερούς λεγομένους μεσσηνιακούς πολέμους (743-668 π.Χ.). Αποσιωπά τους φοβερούς διωγμούς των οπαδών της θρησκείας του «θεού» Διονύσου κατά της παραδοσιακής θρησκείας, από τον 8ο έως και τον 5ο π. Χ. αιώνα, που είναι αποτυπωμένες στην περίφημη και ανατρεπτική τραγωδία του Ευριπίδη, «Βάκχες» (Μ. Nilsson). Αποσιωπά τις επίσης απίστευτες κακουργίες, δηώσεις και καταστροφές κατά τον τριακονταετή πελοποννησιακό πόλεμο, τον οποίο υποδαύλιζε με τους εκατέρωθεν χαλκευμένους χρησμούς του το σκοτεινό και ανθελληνικό μαντείο των Δελφών, (Θουκυδίδης). Αποσιωπά τους επικούς πολέμους των Αιτωλών κατά των Μακεδόνων με αποτέλεσμα την ολοσχερή καταστροφή όλων των ναών και καλλιτεχνημάτων στη Μακεδονία (Πέλλα, Αιγές κλπ), στην Ήπειρο, (Δωδώνη) και στην Αιτωλία (Θέρμο). Αποσιωπά τις διώξεις και θανατώσεις πολλών σοφών και επιστημόνων στην Αθήνα από τους φαύλους πολιτικούς, (με την παρότρυνση των αδίστακτων ειδωλολατρών ιερέων, με επικεφαλής τον διαβόητο ιερέα και μάντη Διοπείθη), επειδή οι εν λόγω σοφοί, (Σωκράτης, κ.α.), απέρριπταν την δεισιδαιμονία της αρχαιοελληνικής θρησκείας. Αποσιωπά την ολοκληρωτική καταστροφή της Ελλάδος από τους, (ομοπίστους των), παγανιστές Ρωμαίους κατακτητές. Αποσιωπά τους απίστευτους διωγμούς, που εξαπέλυσαν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες εναντίον των Χριστιανών κατά τους τρείς πρώτους αιώνες της ιστορίας του Χριστιανισμού, με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό μαρτυρικό θάνατο περισσότεροι από έντεκα εκατομμύρια μάρτυρες της Εκκλησίας μας. Αποσιωπά τέλος τον φανατισμό και την απίστευτη εκδικητικότητα του νοσταλγού της αρχαιοελληνικής θρησκείας αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη (361-363 μ.Χ.), ο οποίος, εκτός από τα φρικτά βασανιστήρια και περιορισμούς κατά των Χριστιανών, είχε καταδικάσει σε ασιτία όσες πόλεις δεν δέχονταν την παράλογη θρησκευτική του πολιτική! Δεν μας αναφέρει τίποτε για την διαταγή του να καούν όλα τα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων σοφών, που δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις του, με αποτέλεσμα να καταστραφούν πολλά έργα των περισσότερων αρχαίων συγγραφέων, κυρίων των προσωκρατικών!
Ποιούς λοιπόν θεωρεί «Έλληνες» και ποιούς «Γραικύλους»; Αν εννοεί το απειροελάχιστο ποσοστό των σοφών της αρχαίας Ελλάδος, ως «Έλληνες», οι οποίοι είχαν αρνηθεί την ειδωλολατρία και την πνευματική δουλεία των σκοτεινών ειδωλολατρικών ιερατείων, τότε συμφωνούμε μαζί του. Ο πραγματικός θαυμασμός προς την αρχαία Ελλάδα έγκειται στην αέναη αναζήτηση της αλήθειας, των ολίγων πραγματικών Ελλήνων και όχι στην συντριπτική πλειοψηφία των αμαθών, δεισιδαιμόνων λαϊκών μαζών και των ειδωλολατρικών ιερατείων. Οι πραγματικοί δημιουργοί του αρχαιοελληνικού πολιτισμού υπήρξαν οι ολίγοι σοφοί και όχι οι μάζες και τα ιερατεία, οι οποίες και βωμολοχούσαν και «ποδοσφαιρούσαν» και μισούσαν, κατά τους χαρακτηρισμούς του αρθρογράφου!
Στη συνέχεια ο αρθρογράφος προσπαθεί να ενοχοποιήσει το χριστιανικό Βυζάντιο για φανατισμό και φονταμενταλισμό. Συντάσσεται με τους σύγχρονους Νεοπαγανιστές, κάνοντας λόγο για την καταστροφή των «ιερών» της αρχαίας θρησκείας από τους «φανατικούς Χριστιανούς», με διαταγές των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Δεν μας εξηγεί ωστόσο, πως γίνεται να υπάρχουν αρχαία μνημεία, τα οποία κατεδαφίζουν σήμερα οι τζιχαντιστές, αφού πρόλαβαν και τα «γκρέμισαν» οι Χριστιανοί! Πως στεκόταν όρθια η Παλμύρα για δύο χιλιάδες χρόνια και την κατέστρεψαν οι φανατικοί του Ισλάμ! Πως στέκει ο Παρθενώνας ακόμη όρθιος και κινδυνεύει από τους τζιχαντιστές!
Θεωρούμε βασικό ιστορικό λάθος να κρίνονται γεγονότα και συγκεκριμένες ενέργειες των αυτοκρατόρων της εποχής εκείνης με τα δεδομένα της σημερινής πραγματικότητας. Οφείλουμε να τις «δούμε» και να τις κρίνουμε μέσα στο πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό πλαίσιο της εν λόγω περιόδου. Δεν πρέπει να αγνοούμε ότι κατά την περίοδο αυτή ο Χριστιανισμός είχε κυριαρχήσει σχεδόν εξ’ ολοκλήρου σε όλα τα λαϊκά στρώματα. Ελαχιστότατοι ήταν εκείνοι, που εξακολουθούσαν να λατρεύουν τους αρχαίους «θεούς». Επομένως οι ειδωλολατρικοί ναοί ήταν επόμενο να ερημώσουν. Και ελλείψει μερίμνης για την συντήρηση και λειτουργία τους, κάποια μέρα να καταρρεύσουν. Πέραν αυτών η κατάργηση των ειδωλολατρικών «ιερών» ήταν ένα επιτακτικό αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού ολοκλήρου της αυτοκρατορίας, κάτι που δεν ήταν δυνατόν να αγνοήσουν, ούτε οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, ούτε η τότε διοικούσα Εκκλησία, ως εστίες δεισιδαιμονίας, αγυρτείας, ανηθικότητας (ιερή πορνεία) και οικονομικής εκμετάλλευσης. Η αποστροφή του λαού προς την πλάνη και το σκότος της ειδωλολατρίας, όπως και προς τα «ιερά» της, δεν ήταν καρπός μίσους και φανατισμού, αλλά καρπός αγάπης προς την αλήθεια και το φως του Ευαγγελίου. Επίσης ο λαός δεν έβλεπε τα «ιερά» αυτά με τα σημερινά κριτήρια, δηλαδή ως πολιτιστικά μνημεία αισθητικής αξίας, που έπρεπε να διατηρηθούν, αλλά με πνευματικά κριτήρια, ως τόπους δηλαδή λατρείας ψευδών και ανυπάρκτων θεών.
Αναφέρεται τέλος στις «διώξεις» του Γεωργίου Γεμιστού, (Πλήθωνα), τον 15ο αιώνα, εξαιτίας του περίεργου συγκρητιστικού παγανιστικού του συστήματος. Πρόκειται για μια σκοτεινή προσωπικότητα, η οποία δεν έχει εισέτι διερευνηθεί επαρκώς ιστορικά. Ο Πλήθωνας υπήρξε βαθύς γνώστης του Πλατωνισμού και ένθερμος υπερασπιστής της φυσικής και πολιτισμικής συνέχειας του Ελληνισμού: «Εσμέν Έλληνες το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί». Συνέγραψε πολλά έργα, αναφερόμενα στην αρχαιοελληνική φιλοσοφία και πολλούς ύμνους προς τους αρχαιοελληνικούς «θεούς».Το φιλοσοφικό του σύστημα είναι συμπίλημα πλατωνικών, στωικών, ζωροαστρικών και άλλων ιδικών του απόψεων. Η απορριπτική στάση του Γεωργίου Σχολαρίου, (μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχου Γενναδίου), ο οποίος εξέφρασε το γνήσιο Ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημα, απέναντι στο θρησκευτικό – παγανιστικό σύστημα του Πλήθωνα, έχει δικαιολογηθεί πλήρως ιστορικά και επιστημονικά.
Κλείνοντας το σχόλιό μας στο άρθρο του κ. Δ. Κιτσίκη, θα θέλαμε για πολλοστή φορά να τονίσουμε το αυταπόδεικτο γεγονός, ότι η Αγία μας Εκκλησία δεν είναι μέρος του κόσμου, για να βαρύνεται με την κακοδαιμονία του. Είναι η «καινή κτίσις» (Β΄Κορ.5,17) και η «μικρά ζύμη» (Α΄Κορ.5,6) μέσα στον κόσμο, η Οποία έχει ως σκοπό και έργο Της να τον μεταμορφώσει. Να τον ελευθερώσει από τα «έργα του σκότους» (Ρωμ.13,12) και τη δουλεία του διαβόλου και της αμαρτίας. Να ανυψώσει όλα τα ανθρώπινα πρόσωπα, που είναι εικόνες του αληθινού Τριαδικού Θεού (Γεν.1,26), προς τον ύψιστο προορισμό των, την κατά Χάριν θέωσή των. Κατά συνέπεια, ο φανατισμός, οι γενοκτονίες, η βία, το μίσος, ο ρατσισμός, η καταπάτηση ατομικών δικαιωμάτων και προσωπικών ελευθεριών, είναι έννοιες απόλυτα ασύμβατες με την φύση και την αποστολή της Εκκλησίας μας, αλλά και με την διδασκαλία της. Τέλος, η αλήθεια, η σοβαρότητα, η αντικειμενικότητα και ο σεβασμός στην ιστορία, θα πρέπει να είναι τα βασικά γνωρίσματα του αληθινού επιστήμονα.
Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών
Πρόσχημα σημαίνει δικαιολογία, πρόφαση, γιά νά κάνω κάτι χειρότερο ἀπό αὐτό πού φαίνεται.
Ἄς ἀναλύσουμε ὅμως γιά τούς δυσκολόπιστους μέ ἀξιόπιστα ἐπιχειρήματα-παραδείγματα τί σημαίνει «Προσχηματικότητα τοῦ μέτρου».
Ἡ κάρτα τοῦ Πολίτη, εἴτε μέ τήν Βαρουφάκια [1] εἴτε μέ τήν «Ἀχρήματη» μορφή της ἐπανῆλθε στό προσκήνιο ὡς ἄμεση προτεραιότητα τῆς κυβέρνησης καί συνδέθηκε ἀπό τήν πρώτη στιγμή μέ οἰκονομικά ὀφέλη, ἡ μέν πρώτη ἀπευθυνόμενη σέ μηδενικοῦ ἤ ἀπόλυτα χαμηλοῦ εἰσοδήματος Ἕλληνες, ἡ δέ σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως ἀφοῦ μέ τήν ἀποφυγή τῆς φοροδιαφυγῆς κερδίζουμε ὅλοι σάν κράτος.
Καί οἱ δυό ἑπομένως προβάλλονται κατά κάποιο τρόπο ὡς τό μέσο τῆς οἰκονομικῆς σωτηρίας τῆς Ἑλλάδος, τό ὁποῖο καί προξενεῖ ἐνδιαφέρον ἀλλά καί ... ὑποψίες! Καί ἄν γιά τήν πρώτη κάρτα ἰσχύει τό «τόν φτωχό τόν ταΐζεις μέ μία πλαστική κάρτα ἤ μέ φαγητό;»[1] γιά τήν 2η κάρτα τί ἰσχύει;
Ἅς δοῦμε ὅμως τό ὄφελος τό ὁποῖο ὑπολογίζει ἡ κυβέρνηση νά ἔχει μέ τήν εἰσαγωγή τῆς «Ἀχρήματης» ΚτΠ: ἀνέρχεται περί τά 2.5-3 Δίς Εὐρώ γιά τήν ἑπόμενη τετραετία [2].
Νά δοῦμε κάποια «ἄλλα» δυνατά ὀφέλη ἐκτός κάρτας;
Καί ἐπί τῆς οὐσίας, ἴσα-ἴσα πού ἀγγίξαμε ἐλαφρῶς τό θέμα τῶν κονδυλίων πού ἐξαφανίστηκαν μέσῳ τῶν μεγάλων ἔργων. Ἅς ξαναγυρίσουμε ὅμως στά πιό σύγχρονα φαινόμενα ... θά λάβουμε ὑπόψιν δυό πρόσφατα παραδείγματα:
Α) Γνωστός καλλιτέχνης χρώσταγε στήν ἐφορία 5,5 ἑκ Εὐρώ [7].
Β) Πρώην Ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔλαβε μίζες τάξεως 300 ἑκ Εὐρώ [8].
Ἀπό τό 1978-2015 εἴχαμε 11 κυβερνήσεις μέ μέσο ὅρο 45+ Ὑπουργῶν καί ὑφυπουργῶν (καί 300 βουλευτῶν). Ἄρα στό διάστημα αὐτό τῶν 37 ἐτῶν εἴχαμε περί τούς 500 ὑπουργούς καί 3.300 βουλευτές - βέβαια ἐπειδή οἱ περισσότεροι βουλευτές ἐπανεκλέγονται, ἴσως τό σύνολο στό διάστημα αὐτό νά μήν ὑπερβαίνει τούς 1.000 – ἄρα 1.500 ὅλους μαζί· πόσοι ἄραγε ἀπό αὐτούς ἀνήκουν στήν κατηγορία τοῦ πρώην κου Ὑπουργοῦ (300 ἑκ Εὐρώ ἀνά κεφαλή);
Ἀκόμα, σύμφωνα μέ δημοσίευμα τῆς Καθημερινῆς ἡ ἔκθεση τῆς ἑλβετικῆς τράπεζας Julius Baer «Wealth Report Europe» [9] καταλήγει: «Τό πλουσιότερο 1% στήν Ἑλλάδα κατέχει τό 13% τοῦ πλούτου ἔναντι 27% πού εἶναι ὁ μέσος ὅρος στήν Εὐρώπη» τό ὁποῖο ἀντιστοιχεῖ σέ περίπου 100.000 πολίτες. Ἄν θεωρήσουμε ὅτι μόλις τό 10% αὐτῶν δυνητικά μπορεῖ νά ἀνήκει στίς κατηγορίες πού προαναφέραμε, ἔχουμε 10.000 ὑποψήφιους-καταχραστές-φοροδιαφυγόντες πολίτες. Πόσα χρήματα χρωστοῦν τελικῶς ὅλοι αὐτοί στό κράτος; Περί τά 100, 200, 500 δίς Εὐρώ;
Τό σκάνδαλο τοῦ χρηματιστηρίου δείχνει νά στοίχισε στούς Ἕλληνες περί τίς 44 τρίς δρχ δηλαδή περί τά 129 δίς Εὐρώ [10].
Οἱ Γερμανικές ἀποζημιώσεις, σύμφωνα μέ στοιχεῖα τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ κράτους ἀνεβάζει τό συνολικό ποσό τῶν ἐπανορθώσεων καί τοῦ κατοχικοῦ δανείου στά 332 Δίς Εὐρώ περίπου ἐνῶ ὑπάρχουν ἐμπεριστατωμένες ἐκδοχές ὅτι τό ποσό ἀνέρχεται σέ 575 δίς ἤ ἀκόμα καί 1,500 δίς (1,5 Τρίς) Εὐρώ ! [11]-[14].
Οἱ ἀποζημιώσεις στίς οἰκογένειες τῶν δεκάδων χιλιάδων αὐτοχείρων πού αὐτοκτόνησαν λόγῳ τῆς φρικτῆς τους οἰκονομικῆς κατάστασης ἤ χρεωκοπίας. Σέ πόσο ἀνέρχονται καί ποιός θά λογοδοτήσει στήν δικαιοσύνη γιά αὐτήν τή γενοκτονία τῆς νεώτερης Ἑλληνικῆς Ἱστορίας;
Καί ... ἅς μήν ξεχνᾶμε ὅτι τό δημόσιο χρέος μας ἀνέρχεται στά 350 δίς Εὐρώ (Σημείωση τό Δημόσιο ἔλλειμμα τό 1970 ἦταν μόλις 0,2 δίς –σέ Εὐρώ)! [15].
Καί ... δέν ἔχουμε ἀγγίξει κάν τήν κορυφή τοῦ παγόβουνου ... διότι δέν ἔχουμε λάβει ὑπόψη μας καθόλου:
Ἀντί λοιπόν τό κράτος νά κυνηγήσει τούς μεγαλοκαρχαρίες τῆς διαφθορᾶς ἤ τούς ἀπολύτως ἐνυπόστατους καί προφανεῖς τρόπους γιά τήν πραγματική ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, ἀσχολεῖται μέ ψίχουλα; Καί ... ἐπανερχόμαστε στόν ἀρχικό συλλογισμό «ὅλα (καί ὅλους) ὅσα προαναφέραμε, θά τά «ἔπιανε» ἡ κάρτα»;
Ἡ ἀτιμωρησία ἔχει ἀλλοιώσει τό συνειδησιακό DNΑ πολλῶν πολιτῶν μας. Ἐκεῖ εἶναι τό θέμα. Διότι ἄν ὑπῆρχε νόμος καί τάξη δέν θά ἔκλεβε κανείς καί τά οἰκονομικά τῆς Ἑλλάδας θά ἦταν σαφῶς καλύτερα.
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΧΑΜΕΝΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ (ΑΠΟ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ Η ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ)
ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ - ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
Ἐξάλλου ὅπως δείχνουν τά πράγματα, θά μπορούσαμε ἄμεσα ὄχι ἀπλῶς νά ἐξαλείψουμε τό χρέος μας (ἄν ἀθροίσουμε ὅλα τά ἀνωτέρω ποσά) ἀλλά. καί νά εὐημεροῦμε σάν χώρα! Κατά τά φαινόμενα αὐτό θά μποροῦσε νά ἐπιτευχθεῖ μόνο καί μόνο ἀπό τίς Γερμανικές ἀποζημιώσεις κάτι τό ὁποῖο καί εἶναι ἐπίκαιρο καί θέλει λιγότερο ψάξιμο ἀπό τό νά κυνηγήσεις δικαστικά 1,000 ἕως 10,000 πολίτες!
Καί ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἄς δημοσιευθοῦν ἐπίσημα ὅλα τά χαμένα ποσά καί τά οἰκονομικά σκάνδαλα, ἄς μιλήσει ἡ δικαιοσύνη καί νά ὑποχρεώσει μέσα σέ ὅλα καί τήν ἐπιστροφή τοῦ χαμένου πλούτου.
Συμπέρασμα:
Κάτι ἄλλο κρύβεται πίσω ἀπό τά ψίχουλα τοῦ «μεγάλου» ὀφέλους τῆς Ἀχρήματης ΚτΠ. Τό δῆθεν ὄφελος εἶναι ὁ δούρειος ἵππος τοῦ πολυπόθητου «come back» τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, καί μάλιστα σέ ἀρκετά ἐξελιγμένη καί πιό ἐπιζήμια μορφή! Διότι, κακά τά ψέματα, θά τόν ἀφήσει μέσα σέ ὅλα τά γνωστά ΚΑΙ ἀχρήματο!
ΠΗΓΕΣ:
[1] Φυλλάδιο Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν:
«ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ: ΤΙ, ΠΏΣ, ΓΙΑΤΊ; 10+1 ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ & ΑΠΑΝΤΉΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΈΠΕΙ ΟΠΩΣΔΉΠΟΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΆΣΕΙΣ»!
[2] Πόσα μπορεί να «πιάσει» η κυβέρνηση μέσω του πλαστικού χρήματος
http://www.euro2day.gr/news/economy/article/1328853/esoda-3-dis-evro-apo-thn-afxhsh-10-ton-synallago.html
[3] Οσον αφορά τη χώρα μας, κατατάσσεται 28η σε ύψος καταθέσεων με περίπου 2,5 δισ. δολάρια, που μοιράζονται σε 1.565 τραπεζικούς λογαριασμούς 2.148 πελατών. Ο μεγαλύτερος από αυτούς τους «ελληνικούς» λογαριασμούς περιέχει 525,4 εκατομμύρια δολάρια, ενώ τις πρώτες ώρες αποκαλύφθηκαν 61 προφίλ μεγαλοκαταθετών, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ο υπόδικος για την υπόθεση της Proton Bank Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, που σχετίζεται με τουλάχιστον επτά λογαριασμούς! http://www.efsyn.gr/arthro/i-pliris-lista-lagkarnt-sokarei-1
[4] Το όνομα οφείλεται στην τότε Υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία (κατά σχετική δημοσιογραφία) παρέδωσε τη λίστα στο ελληνικό κράτος τον Οκτώβρη του 2010, γεγονός που επαναλήφθηκε τον Δεκέμβριο του 2012 παραμονές Χριστουγέννων. Κατά δε το όνομα Φαλτσιάνι, φέρεται περισσότερο διεθνώς από το όνομα του υποκλέψαντος το συγκεκριμένο τραπεζικό αρχείο καταθετών και που αφορά τελευταία δεκαετία μέχρι το έτος 2007 http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AF%CF
[5] 4 ΤΡΙΣ και 300 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ δραχμές ... δηλώνει μοναδικό περιουσιακό στοιχείο (γελάστε τώρα!) το σπίτι του ...παππού του στα Δολιανά! http://attikanea.blogspot.gr/2014/11/blog-post_748.html
[6] Έγινε γνωστό το των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 - Αγγίξαν τα 8,5 δισ. Ευρώ
iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/77399 και http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=162421
[7] Το πλουσιότερο 1% στην Ελλάδα κατέχει το 13% του πλούτου έναντι 27% που είναι ο μέσος όρος στην Ευρώπη. http://www.kathimerini.gr/786427/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/h-krish-kostise-stoys-ellhnes-169-dis-eyrw
[8] Με μία μακροσκελή ανακοίνωση απαντά ο λαϊκός τραγουδιστής για την υπόθεση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, ύψους 5,5 εκατ. ευρώ, προς την εφορία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=163244
[9] Μίζες €300 εκατ. φανερώνει το αρχείο του Ακη http://www.tovima.gr/society/article/?aid=460679
[10] Ομιλίες Ευρωβουλευτή και τέως Βουλευτή Νότη Μαριά για τις Γερμανικές αποζημιώσεις
https://www.youtube.com/watch?t=13&v=xmv37ivw0ig,
https://www.youtube.com/watch?v=4ylL9s2RiLM και
http://notismarias.blogspot.in/
[11] Ζακ Ντελπλά: «Η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα 575 δισ. ευρώ» http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=407711
[12] Μανώλης Γλέζος: Οι Γερμανοί μας οφείλουν 1,5 τρισ. από τις αποζημιώσεις
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=111367365
[13] http://damonpontos.gr/tag/ Δαμιανός Βασιλειἀδης
[14] Αυξήθηκαν 35% οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα λόγω κρίσης!
http://www.news.gr/ellada/koinonia/article-wide/214592/afxhthhkan-35-oi-aftoktonies-sthn-ellada-logo.html
[15] Η ληστεία κατά της κοινωνίας πραγματοποιήθηκε το 1999 στο χρηματιστήριο. Την εποχή που η Ελλάδα διέθετε ρευστότητα η Ελλάδα ύψους 40 τρις δραχμών και μέσω του Χρηματιστηρίου, απομυζήθηκαν 33 τρις από τα 44 τρις από μια ομάδα δέκα ατόμων. http://www.antidiaploki.gr/article/835/skandalo_xrimatistirioy_1999.html#sthash.4AWdhhF6.dpuf
[16] Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Αντώνης Φώσκολος: «Δύο τρισ. $ ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας»
http://www.palmografos.com/permalink/7987.html
http://greeknation.blogspot.com/2011/01/blog-post_4992.html
Πηγή: Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν
Λες και τα παιδιά είναι κατοικίδια..
που μπορούν να στερούνται τη βιολογική τους μητέρα με δύο υπογραφές και μία απόδειξη παροχής υπηρεσιών!
Δεν πάνε οι Έλληνες να πηδάνε από τα μπαλκόνια και να μην δουλεύει ένας στους τρεις πολίτες. Η ατζέντα είναι ατζέντα και οι εντολές της Νέας Τάξης εκτελούνται απαρέγκλιτα…
Ότι δεν μπορούσαν να περάσουν τα λαμόγια των άλλων κυβερνήσεων, λόγω διαφορετικής πελατείας… θα τα περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ… που από κόμμα γραφικών του 3%… μας έπεισαν ότι εκπροσωπεί την πλειοψηφία των πολιτών κι άρα νομιμοποιείται να επιτρέψει την υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια gay… λες και τα παιδιά είναι κατοικίδια που μπορούν να στερούνται τη βιολογική τους μητέρα με δύο υπογραφές και μία απόδειξη παροχής υπηρεσιών.
Οι gay έχουν νομοθετημένα δικαιώματα αλλά τα παιδιά προς υιοθεσία δεν έχουν κανένα δικαίωμα επιλογής και κανείς δεν θα… τα ρωτήσει αν επιθυμούν να μεγαλώσουν υιοθετημένα από gay κι όχι όπως ορίζει η φύση, επειδή έτσι γουστάρουν οι ανώμαλες πατσαβούρες των παντοδύναμων Rothschild.
Με την ευκαιρία της κυβέρνησης των γραφικών… θα δούμε πάρα πολλά ακόμα.
Παρασκευή και 13 επέλεξαν να κτυπήσουν το Παρίσι οι «μοναχικοί λύκοι» πιστοί στο όραμα του Ιερού Πολέμου του Daesh (Ισλαμικό Κράτος). Οι στυγνοί εκτελεστές προστατευμένοι από τον αόρατο μανδύα της αφάνειας, ξεπήδησαν απροειδοποίητα μέσα από την από καιρό αποσταθεροποιημένη ζώνη της πολυπολιτισμικής γαλλικής κοινωνίας, η οποία εξελίσσεται πλέον σε ζώνη του λυκόφωτος.
Οι στρατευμένοι ισλαμιστές μαχητές επέλεξαν συμπτωματικά την συγκεκριμένη ημερομηνία – Παρασκευή και 13 τον Οκτώβριο του 1307 ξεκίνησε η μαζική σύλληψη των Ναϊτών στην Γαλλία – για να την καταστήσουν ορόσημο μιας συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης με την Δύση, η οποία κατά τους ακραιφνείς τζιχαντιστές ανάγεται στην εποχή των Σταυροφοριών.
Ήδη, η Γαλλία, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ΗΠΑ, ο αγγλοσαξονικός κόσμος, η Δύση γενικότερα ακόμη και η Ρωσία, ετοιμάζονται να σηκώσουν το γάντι και να βρουν τρόπους ώστε να απαντήσουν με ακόμη πιο σκληρό και ισοπεδωτικό τρόπο στοχεύοντας το Χαλιφάτο. Όμως όπως και στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, οι όποιες αφορμές προκύπτουν από τρομοκρατικές ενέργειες, δεν θα πρέπει να συγχέονται με τα πραγματικά αίτια και κυρίως με την κατάδειξη των ηθικών αυτουργών της επίθεσης, η οποία αναγορεύθηκε ως η γαλλική 11/09.
Το Daesh μπορούμε να το συγκρίνουμε ως ανάλογο του καθεστώτος των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν (σ.σ. η αμερικανική ευθύνη και υπαιτιότητα για την γέννηση των δύο εκτρωμάτων, καταγράφηκε ως ιστορικό σφάλμα με σοβαρές γεωστρατηγικές επιπτώσεις επί της ασφάλειας του γεωγραφικού συμπλόκου της μείζονος Μέσης Ανατολής όπως το συνέλαβε ο Ζμπ. Μπρζεζίνσκι).
Όμως η επικέντρωση της στοχοποίησης στους ισλαμιστές που κατέχουν την Ράκα και την Μοσούλη, απλούστατα θα απομακρύνει για μια ακόμη φορά την ιστορική ευκαιρία ανάδειξης και καταγγελίας των ηθικών αυτουργών, των πραγματικά υποκινητών της σφαγής όσων προηγήθηκα και εκείνων που δυστυχώς έπονται.
Μετά από τις επιθέσεις του 2001 ο τότε Αμερικανός υπουργός Άμυνας Ντ. Ράμσφελντ φέρεται να έχει δηλώσει πως οι πραγματικοί ένοχοι δεν θα πρέπει να αναζητηθούν στις οροσειρές του Αφγανιστάν, αλλά στην Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία.
Ομιλώντας ορθώς, ο τότε υπουργός αποκάλυπτε πως οι αληθινοί ηθικοί αυτουργοί, εκείνοι που εν πολλοίς δημιούργησαν, συντήρησαν, ανέπτυξαν, απέκρυψαν, προστάτεψαν και τελικώς εξαπέλυσαν κατά της Δύσης τους τζιχαντιστές τρομοκράτες, είναι «ομοτράπεζοι» των ΗΠΑ. Σήμερα οι ηθικοί αυτουργοί δεν βρίσκονται πια στην Αίγυπτο, αλλά στην Τουρκία, ενώ στους Σαουδάραβες προστέθηκαν οι ισλαμιστές του Κατάρ, αμφότεροι ομοίως παραδοσιακοί «φίλοι και σύμμαχοι» των ΗΠΑ…
Όμως πέραν των σκοτεινών, βαθιά θρησκευτικών ουαχαμπιστικών όσο και εμμονικών κύκλων του Ριάντ και πέριξ της Μέκκας, οι οποίοι πιστεύουν και προσδοκούν την έλευση της δικής τους – όπως την οραματίζονται – γεωπολιτικής αποκάλυψης και γι’ αυτό έχουν αναλάβει το καθήκον υποστήριξης του Daesh παρέχοντας όπλα, χρήματα και γνωριμίες, υπάρχει ένας ακόμη πιο επικίνδυνος γνωστός-άγνωστος ηθικός αυτουργός: Η Τουρκία του παραϊσλαμιστή (σ.σ. ο γράφων εισάγει τον συγκεκριμένο όρο που υποδηλώνει «αυτόν που δρα παράλληλα με τον ισλαμιστή» τον οποίον θεωρεί ότι ανταποκρίνεται πληρέστερα στον τρόπο δράσης) Ερντογάν.
Άραγε γιατί θα πρέπει να ευσταθεί μια τέτοια σοβαρή κατηγορία, την γεωστρατηγική διάσταση της οποίας οφείλουμε να επισημάνουμε; Πως μπορούμε να κατηγορήσουμε αλλά και να αποδείξουμε την ανηθικότητα του παραϊσλαμιστικού νέο-οθωμανικού καθεστώτος που οικοδομούν σταθερά επί 13 συναπτά έτη το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου; Ας αφήσουμε τους ίδιους να μας αποκαλύψουν τις προθέσεις τους…
Στις 2 Νοεμβρίου ο πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Ταγίπ Ερντογάν (σ.σ. δεν άντεξε στον πειρασμό…) και προέβη σε μια εξαιρετικά αποκαλυπτική δήλωση, μετά από το αεροπορικό δυστύχημα σε ρωσικό επιβατηγό αεροσκάφος στο Σινά, το οποίο αποδόθηκε σε τρομοκρατική ενέργεια του Daesh: «Πώς μπορώ να καταδικάσω το Daesh που κατέρριψε το ρωσικό αεροπλάνο οι επιβάτες του οποίου επέστρεφαν από ευχάριστες διακοπές σε μια εποχή που οι ομόθρησκοί μας στη Συρία βομβαρδίζονται από τα αεροσκάφη του Πούτιν; Η κατάρριψη είναι το φυσικό επακόλουθο της υποστήριξης της Μόσχας προς τον Ασαντ».
Αν αντικαταστήσουμε το αεροπλάνο και τους επιβάτες με τα θύματα στο Παρίσι και αντί των ρωσικών τοποθετήσουμε τα γαλλικά μαχητικά της Armee de l’ Air, τότε προσεγγίζουμε τηρουμένων των αναλογιών στο πως αντιλαμβάνεται και συνηγορεί υπέρ ο σουλτάνος της Άγκυρας των «αντεκδικητικών ενεργειών» του Χαλιφάτου.
Η ετέρα αποκαλυπτική δήλωση προέρχεται από τον επικεφαλής της τουρκικής MIT Χακάν Φιντάν στο πρακτορείο Anadolou τον περασμένο μήνα: «Το Daesh είναι μια πραγματικότητα και πρέπει να δεχτούμε ότι δεν μπορούμε να εξαλείψουμε μια καλά οργανωμένη και δημοφιλή δομή, όπως είναι. Ως εκ τούτου, καλώ τους συναδέλφους μου στη Δύση να αναθεωρήσουν τη νοοτροπία τους και να ματαιώσουν τα σχέδια του Βλαντιμίρ Πούτιν που επιθυμεί να συντρίψει τους Ισλαμιστές επαναστάτες της Συρίας». Συνεπώς ο πρόεδρος Ερντογάν δικαιώνει την ισλαμιστική τρομοκρατία και ο ευνοούμενός του διοικητής της ΜΙΤ προτρέπει τους… συναδέλφους του στη Δύση να ξαναδούν με άλλη νοοτροπία (σ.σ. ίσως όταν ασπαστούν το Ισλάμ γίνει δυνατό) τους «επαναστάτες» του Daesh.
Οι Ερντογάν και Φιντάν αποδεικνύονται φύσει και θέσει ηθικοί αυτουργοί των επιθέσεων στο Παρίσι όπως και για όλα όσα συμβούν στο προσεχές μέλλον. Ο Παντισάχ του Ακ Σαράι ουδέποτε έχει κρύψει τις παραϊσλαμιστικές θέσεις του. Το Καλοκαίρι στην Τζακάρτα της Ινδονησίας ανέκραξε: «Έχουμε μόνο μια έγνοια… το Ισλάμ και μόνο το Ισλάμ… Είναι αδύνατο για εμάς να αποδεχθούμε την επισκίασή του…».
Το Daesh αντιμετωπίζεται ως εργαλείο για την επίτευξη μιας θείας αποστολής. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και για μερικούς άλλους ολιγότερο «πεζούς» (σ.σ. το ζήτημα της ανόδου και της μεγέθυνσης της κουρδικής ισχύος σε Ιράκ και ιδίως στην Συρία υπό την αμερικανο-ισραηλινή προστασία και επίβλεψη), η Τουρκία έχει αναλάβει τον καθοριστικό γεωστρατηγικό ρόλο της παροχής κάθε είδους λογιστικής υποστήριξης (σ.σ. βλ. πρόσφατες σχετικές δηλώσεις του καθηγητού Γεωπολιτικής Ιωάννη Μάζη στα ΜΜΕ) στο Daesh!
Η Άγκυρα κερδίζει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια κάθε μήνα από το πάσης φύσεως λαθρεμπόριο υλικών και ανθρώπων από τις κατεχόμενες περιοχές του χαλιφάτου και την ίδια στιγμή απαιτεί 3 δις ευρώ ως «αποζημίωση» για τις προσφυγικές ροές. Οι επίσης ηθικοί αυτουργοί των σφαγών κατά των Χριστιανών, των Αλεβιτών, των Σιιτών και των άλλων δοξασιών και δογμάτων, έχουν αναρωτηθεί άραγε πόσο έχει ανέλθει ο λογαριασμός που οφείλουν να καταβάλλουν έναντι του Δικαστηρίου της Ιστορίας για την υποστήριξη, προστασία και την ανοχή που επιδεικνύουν υπέρ των οργάνων δολοφονίας που αποστέλλει το Daesh στην Δύση;
Σήμερα αποκαλύφθηκε ότι δύο εκ των δραστών είχαν διέλθει μέσω του αιγαιακού διαδρόμου (από Τουρκία στα ελληνικά νησιά) καλυπτόμενοι μέσα στις μάζες των λαθρομεταναστών και των προσφύγων και στη συνέχεια κατέληξαν στην Γαλλία. Αμέσως εγείρεται το μείζον και επιτακτικό ερώτημα. Γνώριζε η ΜΙΤ για αυτούς και για τους όποιους άλλους πέρασαν μέσω Ελλάδας στην Ευρώπη; Γιατί η Τουρκία δεν συναινεί στην δημιουργία των κέντρων ελέγχου στην επικράτειά της ώστε να γίνεται με πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια η ταυτοποίηση των στοιχείων εκείνων που στοχεύουν να περάσουν στην ΕΕ;
Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να έχει ευθύνη σε πολλά και να έχει προκαλέσει αντιδράσεις από εσφαλμένες ενέργειες και απαράδεκτες όσο και αμετροεπείς δηλώσεις (σ.σ. βλ, Πάνος Καμμένος κινδυνολογία περί Τζιχαντιστών κ.λπ.), ο τεράστιος όγκος της ευθύνης επωμίζεται στις τουρκικές αρχές και την στρατηγικώς κεντρικά σχεδιασμένη σκόπιμη αδράνεια και εθελοτυφλία καθ’ επιταγήν της παραϊσλαμιστικής ηγεσίας τους!
Έναν αιώνα μετά από την αρμενική γενοκτονία και την επίσης αποτρόπαια γενοκτονία των Ελλήνων και των Ασσυρίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί τα σκήπτρα της ενοχής, ενώ την ίδια στιγμή οργανώνει διάσκεψη στο έδαφός της και παράλληλα παραπλανά και αποπροσανατολίζει στέλνοντας κείμενα συμπαράστασης και συμπόνιας στα θύματα των τρομοκρατικών ενεργειών των εξτρεμιστών τρομοκρατών της Γαλλίας.
Ο ηθικός αυτουργός όχι μόνον ψεύδεται – δικαίωμά του είναι άλλωστε στο πλαίσιο της πολιτικής την οποίαν χαράζει και υπηρετεί – αλλά το αίσχιστον είναι πως καλεί και τους άλλους – θύματα και συμπάσχοντες σε επίπεδο πολιτικών ηγεσιών της ΕΕ – να αποδεχθούν την γεωστρατηγικά σκοτεινή και αναληθή στάση και δράση της.
Είναι επίσης απαράδεκτο 100 έτη μετά από την Εκστρατεία της Καλλιπόλεως μέρος του Αγγλοσαξονικού κόσμου λόγω της «ενοχής» που πιθανόν αισθάνεται για το καταστροφικό αποτέλεσμα των μαχών, να θεωρεί ότι η θώπευση του παραϊσλαμιστή Ερντογάν και ο εξαγνισμός των μηχανισμών της ΜΙΤ αποτελεί τακτική επίτευξης του στόχου επαναπρόσδεσης στο άρμα της Δύσεως της πλέον – ακόμη και από τους μουλάδες του Ιράν – αναθεωρητικής κλίκας που συνεχίζει να ανδρώνεται και να ισχυροποιείται με χρήματα και την υποστήριξη της Συμμαχίας όπως και της ΕΕ.
Για όλους τους προαναφερόμενους λόγους, καλούμε τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να μη μεταβεί στο καλοστημένο παζάρι που στήνεται στην άλλη πλευρά του Αιγαίου και επίσης να προχωρήσει σε αυστηρότατη δήλωση καταγγελίας της τουρκικής ηθικής αυτουργίας, αποφεύγοντας να αναδειχθεί – όπως και άλλοι Έλληνες επίσημοι στο παρελθόν – μια μαριονέττα στο θέατρο της τουρκικής γεωστρατηγικής. Αν μάλιστα επιθυμεί να συγκεντρώσει περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία, ας τα ζητήσει μέσω της ΕΥΠ στην Ελλάδα και στην Κύπρο από τους Αμερικανούς και κυρίως από το Ισραήλ. Οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» γνωρίζουν καλύτερα και βαθύτερα πρόσωπα και πράγματα…
Πηγή: Defence-point.gr
Είναι βέβαιο ότι για την ομολογία μας αυτή θα μας κρίνουν και θα μας κατακρίνουν οι γραικύλοι και οι ξενόδουλοι. Θα μας περιγελάσουν οι «εξυπνάκηδες». Θα μας κατηγορήσουν οι κουλτουριάρηδες. Θα μας πουν «παληά μυαλά», καθυστερημένους, αισθηματίες, ρομαντικούς, σωβινιστές αυτοί που είναι απάτριδες ή δήθεν κοσμοπολίτες και νεοεποχίτες. Μα δεν θα «κιοτέψουμε» να το πούμε κι άλλη μια φορά, πάλιν και πολλάκις, και χίλιες φορές να το διαλαλήσουμε: «Η ομορφότερη πατρίδα του κόσμου» είναι η πατρίδα μας, η Ελλάδα. Δεν θα δειλιάσουμε να κηρύξουμε παντού την αγάπη μας, τον πόνο μας, τον ενθουσιασμό μας για την Ελλάδα. Αυτή την πατρίδα που κομμάτιασαν μα τα κόμματά τους οι άσπλαχνοι οι κομματάρχες και την έκαναν συντρίμμια…
Σαν Χριστιανοί αγαπάμε όλο τον κόσμο, όλους τους λαούς της γης, όπως προστάζει και το Ιερό Ευαγγέλιο και ο Χριστός μας, όπως το εβίωσαν όλοι οι Άγιοι. Αλλά δεν θα παύσουμε να λέμε, μαζί με τον ποιητή:
Όλες τις χώρες να σας πω,
όλες τις χώρες αγαπώ,
που άκουσα και είδα.
Αλλά καμμία τόσο πολύ
σαν την πατρίδα την καλή
σαν τη γλυκειά πατρίδα.
Της Οικουμένης τα καλά
όσο κι αν είναι αυτά πολλά
μ’ εκείνη δεν τ’ αλλάζω
κι αν η πατρίδα τ’ απαιτή
από καμμία δυνατή
θυσία δεν τρομάζω.
(Γεώργιος Βιζυηνός)
Γιατί ‘ναι η πατρίδα μας η ομορφότερη του κόσμου; Διότι είναι η χώρα του ήλιου. Γεμάτη φυσικό φως και γεμάτη πνευματικό φως. Ποια άλλη χώρα έχει αυτόν τον ήλιο, αυτό το φως; Ποια άλλη χώρα έχει αυτό το κλίμα, αυτή την ατμόσφαιρα, που επηρεάζει βαθειά την ψυχοσύνθεση, την ιδιοπροσωπεία του Ρωμηού;
Ήλιε μου,
έβγα ήλιε μου,
που κάνεις το χωράφι
και γεμίζει από χρυσάφι.
(Ζαχαρίας Παπαντωνίου)
Η πατρίδα μας είναι αδιάκοπα λουσμένη στη θάλασσα, βαπτισμένη στην ωραία θάλασσά της.
Μεσ’ από κύματα σε φως λουσμένη
βγαίν’ η πατρίδα μου. Ω τι χαρά!
Εκεί η μανούλα μου με περιμένει
θωρεί τη θάλασσα και λαχταρά.
Τρέξε στα πόδια της! Απ’ τ’ ακρογιάλι
ρίχνει ανήσυχη εδώ ματιά.
Πες της πως μ’ έφερες οπίσω πάλι
εσύ, που μ’ έσυρες στην ξενητειά.
(Αριστ. Προβελέγκιος)
Γράφει ο Γρηγόριος Ξενόπουλος για την Ελληνική Φύση: «Αυτή η Ελληνική φύσις η ήμερος και σχεδόν πτωχή είναι η ωραιοτέρα του κόσμου. Πώς; Διατί; Ένας Γάλλος σοφός, αρχαιολόγος και συγγραφεύς, ο οποίος πολλάκις επεσκέφθη την Ελλάδα το εξηγεί θαυμάσια… Είναι η μοναδική διαύγεια της ελληνικής ατμόσφαιρας που σε κάνει να διακρίνης τα πλέον απομεμακρυσμένα αντικείμενα… Υπάρχουν υψώματα από τα οποία ο θεατής ημπορεί να συλλάβη ολόκληρον την ελληνικήν χώραν. Να ιδή βουνά αλλεπάλληλα εις ατελείωτον βάθος… τα οποία συγχέονται επί πλέον με το κυανούν του ουρανού. Έπειτα κοιλάδας, πεδιάδας, ποταμούς, κόλπους, θάλασσας, ακρωτήρια, νησιά, όλα ως επί άβακος (=σαν σε τραπέζι)… Λοιπόν, παρόμοιον θέαμα δεν απαντά κανείς πουθενά. Και τα επί πλόεν φημισμένα τοπία της Ευρώπης -έξαφνα, τα πολυθρύλητα ελβετικά και ιταλικά- είναι σχετικώς περιωρισμένα… Απεναντίας εδώ εις την Ελλάδα οι ορίζοντες είναι πάντοτε ανοικτοί, η οπτική ακτίς απεριόριστος…
Αλλά η αξία της πατρίδας μας είναι η Παράδοση, ο Πολιτισμός της -πνευματικός και λαϊκός πολιτισμός, ο λαός της. «Ποια άλλη φυλή -γράφει ο Φ. Κόντογλου- στόλισε τη ζωή της με τέτοια αμάραντα λουλούδια; Σε ποια χώρα τραγουδούσανε και ψέλνανε όλοι, από τον μικρόν ως τον μεγάλον; Πού τεχνουργέψανε, σαν με κάποιο κοφτερό σμιλάρι τέτοια τραγούδια παλληκαρήσια, τέτοια ερωτικά, τέτοια νανουρίσματα, τέτοια μοιρολόγια που να ραγίζει η γης από την πίκρα; Πουθενά!…»
Χαρά σ’ εσέ, χώρα λευκή
και χώρα ευτυχισμένη!
Καμμιά χώρα σ’ όλη τη γη,
καμμιά στην οικουμένη
δεν ηύρε τέτοιο φυλαχτό
σαν το δικό μου μάτι…
(Κωστής Παλαμάς)
Δεν υπερβάλλουμε. Δεν βρισκόμαστε έξω από την πραγματικότητα. Κι ούτε είναι μόνο δική μας αντίληψη. Είναι διατυπωμένο από κάθε σκεπτόμενον και λόγιον άνθρωπον των γραμμάτων και των τεχνών ότι είναι η πατρίδα της Ποίησης, η πατρίδα του μέτρου και του κάλλους, η πατρίδα των Επιστημών, η πατρίδα της Δημοκρατίας. Γράφει ο Γερμανός ποιητής και συγγραφέας Φρειδερίκος Σίλερ:
«Όπου γυρίσω την σκέψη μου, όπου και
να στρέψω την ψυχή μου μπροστά μου σε βλέπω,
σε βρίσκω. Τέχνη λαχταρώ, Ποίηση, Θέατρο,
Αρχιτεκτονική; Εσύ μπροστά μου πρώτος και
αξεπέραστος. Επιστήμη αναζητώ; Μαθηματικά,
Φιλοσοφία, Ιατρική, κορυφαίος
και ανυπέρβλητος. Για Δημοκρατία διψώ,
Ισονομία και Ισότητα, εσύ μπροστά μου,
Έλληνα… ασυναγώνιστος και ανεπισκίαστος…».
Η πατρίδα μας είναι η χώρα του ηρωισμού, γη ηρώων, μάννα ηρώων. Κι αυτό με μια παγκόσμια διαπίστωση: Ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες!!…
…Στη μακρινή πατρίδα μου έχει ευωδιά και χάρι
το ταπεινώτερο δεντρί, το πιο φτωχό χορτάρι,
στους κλώνους της αμυγδαλιάς
σμίγουν ανθοί και χιόνια
και φέρνουνε την άνοιξι γοργά τα χελιδόνια.
(Γ. Δροσίνης)
Ποιος τόπος έχει τέτοια υπέροχη Ιστορία; Ποια γωνιά του πλανήτη έχει τέτοια όμορφη και πλούσια Γλώσσα; Γι’ αυτό λύσσαξαν όλοι οι δαίμονες να δολοφονήσουν την Ιστορία μας, να καρατομήσουν την Γλώσσα μας.
Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,
και ΚΑΤΙ, πούχομε μεσ’ στην καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου ακτίνα
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!
(Ι. Πολέμης)
Αυτό το «κάτι» είναι το μεγαλύτερο διαμάντι της Ρωμηοσύνης, το Φως, ο Ήλιος, η Δόξα της. Είναι η Ορθοδοξία της. Δεν θα το κρύψουμε. Η πατρίδα μας είναι η πατρίδα της Ορθοδοξίας. Εδώ «η δόξα του Χριστού». Εδώ, στο «σκεύος της εκλογής των λαών», το σκεύος εκλογής: ο Απόστολος Παύλος. Εδώ η κιβωτός της Ορθοδοξίας, η Ρωμιοσύνη, το Βυζάντιο. Εδώ η Καινή Διαθήκη της Πίστεως, γραμμένη στα ελληνικά ολόσωμη. Εδώ η Θεολογία, η Μουσική, η Υμνολογία, ο ελληνικός λόγος στην υπηρεσία του Υιού και Λόγου του Θεού, στη δόξα της Αγίας Τριάδος. Εδώ η Τέχνη του υπερβατικού, του συμβολισμού της Αναστάσεως, της Αιωνιότητος, της Βασιλείας του Θεού. Εδώ οι άγιοι Πατέρες, εδώ η χώρα των αγίων.
Στο τελευταίο βιβλίο του «Αν υπάρχει ζωή θέλω να ζήσω» του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικολάου στον επίλογό του αναφέρονται τα εξής αξιοσημείωτα: «…Βρέθηκα σε διάφορα όμορφα μέρη του κόσμου και στα ενδιάμεσα πέρασα από τα Κύθηρα, τη Σάμο, την Πάρο, την Πάτμο, το Αγαθονήσι, την Σαντορίνη… Σε πόσο καταπληκτική αλήθεια χώρα ζούμε! Απίθανες εναλλαγές του τοπίου, καταγάλανα νερά, πεντακάθαρος ουρανός, ηλιόλουστες μέρες, σπάνιες γεύσεις και μυρωδιές, απερίγραπτη λαογραφία, καρδιακές συνήθειες, μοναδική ιστορία, εικόνες πραγματικοί πίνακες, και πολιτισμός γεμάτος ουσία, ένα αληθινό θαύμα. Γιατί αυτός ο τόπος να μην είναι ο καλύτερος του κόσμου για να ζήσει κανείς;….
…Πώς μπορεί αυτός ο τόπος να περνάει κρίση;… Πώς γίνεται σε αυτόν τον τόπο που διαχρονικά διεκδικήθηκε ο Θεός και πληθωρικά εκφράστηκε η παρουσία Του, σήμερα να ρωτάμε πού είναι ο Θεός;… Η Ελλάδα είναι μόνο χώρα φυσικού κάλλους και ομορφιάς. Είναι κυρίως χώρα που φιλοξένησε και εξέφρασε την αλήθεια. Τον έδειξε τον Θεό και τον έζησε.
»Γυρίζεις στο παρελθόν και διαπιστώνεις ότι η αναζήτηση του Θεού φτιάχνει έναν Παρθενώνα… Το κυνήγι της ζωής μαζί του δημιουργεί σε μεταγενέστερους χρόνους ένα Άγιον Όρος ή χιλιάδες βυζαντινά και άλλα αριστουργηματικά μνημεία. Η ανάγκη να χαρούν οι άνθρωποι την παρουσία Του γεμίζει τον τόπο μας με ξωκλήσια, με εκκλησιαστικά πανηγύρια και γιορτές. Η εμπειρία της κοινωνίας Του γεννά θεολογικές αναβάσεις, όπου η καρδιά ξεπερνάει τη διεισδυτικότητα του νου και εισέρχεται στη θέα των μη ορωμένων. Η επιθυμία της δοξολογίας Του εκφράζεται σε μια γλώσσα πραγματικά θεϊκή, που η ακρίβεια, η πλαστικότητα και η ποιητικότητά της είναι ό,τι καλύτερο ανθρωπίνως για να περιγραφεί το απρόσιτο μυστήριο του Θεού…
»Όλο αυτό είναι η ιστορία μας, ο πολιτισμός μας, η ταυτότητά μας, τα γονίδιά μας, η ανάσα μας, η ζωή μας. Με μια λέξη η πίστη μας. Σήμερα χάσαμε τη γλώσσα μας, μιμηθήκαμε το λίγο, μόνο και μόνο επειδή είναι ξένο, προσβάλαμε το πολύ για τον απλό λόγο ότι το κληρονομήσαμε, στερηθήκαμε τη δική μας γνώση, κάναμε συνήθεια το παράξενο, φτώχηνε η λογική μας… Εποχή με πολυπραγμοσύνη αλλά χωρίς σοφία. Ανίκανη να γεννά πνεύμα και πολιτισμό, ανίκανη να μιμείται το καλό. Εξειδικευμένη στο ασύνετο γκρέμισμα…»
Πόσος πόνος να βλέπεις τα νειάτα της πατρίδας σου αδικώντας τον εαυτό τους, να θαμπώνονται από τη μάταιη ύλη, να εγκαταλείπουν την πατρίδα. Όσο φτωχή κι αν είναι. Ποιο πιστό και άξιο παιδί εγκαταλείπει την στοργική του μάννα; Όσο φτωχή κι ανήμπορη κι αν είναι. Είναι όμως πλούσια σε πνεύμα, σε πίστη, σε αληθινή ζωή. Παιδιά της Ελλάδος παιδιά… πέρα κει στα ξένα πάρτε «μόνο λίγο χώμα, χώμα ελληνικό».
Πηγή: (Θαβώρ Τεύχος 6ο Ιανουάριος 2014), Ενωμένη Ρωμηοσύνη
Ἀνησυχητικές διαρροές πώς ἡ Κυβέρνηση μέ κατεπεῖγον νομοσχέδιο, περνᾶ τήν ἵδρυση Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στό Α.Π.Θ.!!! & Ἐνημερωτικό κείμενο τοῦ λαοῦ τῆς Θεσσαλονίκης!
Μέ βαθιά λύπη, παρακολουθοῦμε τίς ἐξελίξεις πού ἀφοροῦν στήν ἵδρυση Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν, ἐντός τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ πού βρίσκεται στήν πόλη μας, τήν Συμβασιλεύουσα.
Εἴμαστε οἱ Θεσσαλονικεῖς, τά γνήσια παιδιά τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Εἴμαστε ἄντρες καί γυναῖκες, νέοι καί ἡλικιωμένοι, κληρικοί καί λαϊκοί, Καθηγητές ἀλλά καί ἁπλοί μεροκαματιάρηδες, φοιτητές καί μαθητές.
Ἀγαπᾶμε τήν Ὀρθόδοξη Πίστη μας καί τήν Πατρίδα μας. «Ἀδελφούς ἀγαπημένους ἀπό τόν Θεό» μᾶς ἀποκαλεῖ ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν, καί τονίζει στήν, Α΄ πρός Θεσσαλονικεῖς, ἐπιστολή του, ὅτι γίναμε μιμητές ὄχι μόνο αὐτοῦ ἀλλά καί τοῦ Κυρίου, διότι, κάτω ἀπό σκληρό διωγμό, ἀποδεχτήκαμε τό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου μέ τήν χαρά πού δίνει τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Ἑμεῖς λοιπόν, οἱ ἀδελφοί τοῦ πρωτοκορυφαίου Ἀποστόλου, τά ἀγαπημένα παιδιά τοῦ Θεοῦ, πῶς νά δεχτοῦμε νά βλασφημεῖται τό ἅγιο ὄνομα τοῦ Κυρίου μας ἀπό τό Ἰσλάμ, πού τόν θεωρεῖ ὡς ἕναν ἁπλό προφήτη, κατώτερο μάλιστα τοῦ Μωάμεθ;
Πῶς νά ξαναφορτωθοῦμε τόσο εὔκολα καί ἁπλά αὐτήν τήν κατάρα καί τήν σκλαβιά, πού τόσους αἰῶνες μᾶς ταλαιπώρησε καί χρειάστηκαν ποταμοί αἵματος γιά τήν ἐλευθερία;
Πῶς νά φέρουμε στό ἴδιο μας τό σπίτι τό βιβλίο πού γεννᾶ καί ἀνατρέφει τή βία;
Ἔχουμε ὅμως καί ἄλλη μιά βαριά παρακαταθήκη, ὡς Θεσσαλονικεῖς: τήν ἁγία βιοτή ἑνός νεαροῦ παλικαριοῦ, τοῦ πολιούχου τῆς πόλης μας ἁγίου Δημητρίου. Ὁ μεγαλομάρτυρας Ἅγιος, ὑπέστη τά πάνδεινα γιά τόν ἠγαπημένο του Χριστό! Στό τέλος θυσίασε καί τήν ἴδια του τή ζωή γιά νά μήν Τόν ἀρνηθεῖ!
Πῶς λοιπόν, θά ξανα-αντικρύσουμε καί πάλι τό σεπτό πρόσωπο τοῦ μυροβλύτη ἁγίου μας;
Πῶς θά ξανακοιτάξουμε τό φωτεινό ἀλλά ἐλεγκτικό του βλέμμα; Ἄλλωστε, ἑμεῖς σήμερα δέν καλούμαστε νά θυσιάσουμε τή ζωή μας, ἀλλά νά ποῦμε ἕνα μεγάλο «ΟΧΙ» στήν διδασκαλία πού ἀρνεῖται τόν Θεάνθρωπο Χριστό!
Ἄς κλίνουμε ὅλοι μαζί τό γόνυ, ἄς στρέψουμε τή ματιά μας στόν Οὐρανό θερμοπαρακαλῶντας τόν γλυκύτατο Χριστό μας νά μᾶς ἀπαλλάξει ἀπό τούτη τήν μάστιγα! Ὁ Κύριός μας μᾶς διαβεβαίωσε, ὅτι ἐάν δύο ἀπό ἑμᾶς συμφωνήσουν πάνω στή γῆ γιά κάθε πράγμα πού θά ζητήσουν, θά τούς γίνει ἀπό τόν Πατέρα Του πού εἶναι στούς οὐρανούς. Πόσο μᾶλλον, θά πραγματοποιήσει τό δικό μας αἰτούμενο, ὅλων ἡμῶν τῶν ἀγαπημένων Του Θεσσαλονικέων;
Γένοιτο Κύριε!
Οἱ Θεσσαλονικεῖς
Πηγή: Καιόμενη Βάτος
Ἀκούσαμε, ἀδελφοί μου, στό Εὐαγγέλιο τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ μᾶς λέη: «Κατέβαινε κάποιος ἀπό τὴν Ἱερουσαλήμ στήν Ἱεριχὼ κι ἔπεσε στά χέρια ληστῶν. Τοῦ πῆραν τὰ ροῦχα,τὸν ἐχτυπησαν καὶ τὸν παράτησαν μισοπεθαμένο. Ἕνας ἱερεὺς κι ἔνας Λευΐτης περνώντας ἀπὸ κεῖ τὸν εἶδαν ἀλλὰ συνέχισαν τὸ δρόμο τους. Ἕνας Σαμαρείτης ὅμως οὺ ἦθρε στὸ μέρος αὐτὸ τὸν εἶδε καὶ τὸν λυπήθηκε. Ἀνακάτεψε λοιπὸν κρασὶ καὶ λάδι κι ἔβαλε στὶς πληγὲς, τὶς ἔδεσε κι' ἀφοῦ τὸν ἔβαλε πάνω στὸ ζῶο του, τὸν ἔφερε στὸ πανδοχεῖο. Ἔδωσε στὸν πανδοχέα δυὸ δηνάρια καὶ τοῦ εἶπε. Περιποιήσου τὸν ἄνθρωπο κι ἄν ξοδέψης περισσότερα, στὴν ἐπιστροφή θὰ σοῦ τὰ δώσω ἐγώ». Ἄς δοῦμε λοιπὸν τὸ νόημα τῆς παραβολῆς καὶ μὲ γνωστικὴ ψυχὴ κατανοῶντας το, ἄς γνωρίσωμε τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ. Ἄνθρωπος εἶναι ὁ Ἀδάμ, Ἱερουσαλήμ ἡ πολιτεία τῶν οὐρανῶν καὶ ἡ σύνεση, Ἰεριχῶ ὁ κόσμος. Ὅσο λοιπόν ὁ Ἀδάμ, πρὶν ἀπὸ τὴν παρακοή, εἶχε φρόνημα τῶν οὐρανῶν καὶ ἀγγελικὴ ζωή, εἶχε ἀνεμπόδιστη εἴσοδο στὴν ἐπουράνια πόλη Ἱερουασαλήμ. Κατοικῶντας, ζῶντας μέσα στὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ τίποτα δὲν τὸν νικοῦσε οὔτε τὸν τραυμάτιζε. Ὅταν ὅμως παράκουσε στὸ Θεὸ καὶ δὲν φύλαξε τὶς ἐντολὲς του, ἀλλὰ παρασύρθηκε ἀπὸ τό φίδι, τότε κατέβηκε στὴν Ἱεριχὼ δηλαδή στὴ γῆ, κι' ἀσχολήθηκε μὲ τὰ ἔργα τῆς γῆς. Γιατὶ Ἱερουσαλήμ σημαίνει ἀνάβαση, ἐνῶ Ἱεριχὼ κατακλυσμός. Κατέβηκε λοιπόν ἀπό τὴν Ἰερουσαλήμ στὴν Ἱεριχὼ, ἀπό τὴ ζωὴ δηλαδὴ τῶν οὐρανῶν στὴ ζωὴ ὅπου ἐπικρατεῖ ἡ ἀπάτη τοῦ διαβόλου. Ὅταν κάποιος τηρῆ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, τότε ζῆ στοὺς οὐρανοὺς, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος· Ἡ δική μας πολιτεία εἶναι στὸν οὐρανό. Κατέβηκε ἀπὸ τή δόξα στὴν ἀδοξία, ἀπὸ τὸν παράδεισο τῆς ἀπολαύσεως στὴ γῆ μὲ τ' ἀγκάθια, ἀπὸ τὴ ζωῆ στό θάνατο. Ὅταν φᾶτε, λέει, ἀπὸ τὸ δένδρο, θὰ σᾶς κυριαρχήση ὁ θάνατος, δηλαδὴ ἡ ἁμαρτία. Γιατὶ ἡ ἁμαρτία, ἡ παρακοῆ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι θάνατος ψυχῆς. Κατέβηκε ἀπὸ τὴ δικαιοσύνη τοῦ Παραδείσου, ἀπὸ τὴν ἁγιωσύνη τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἦρθε στὴν Ἱεριχὼ δηλαδὴ στὸ βάραθρο τῆς παρακοῆς, στὸ θάνατο τῆς ἁμαρτίας. Καὶ πέφτει στὰ χέρια τῶν ληστῶν, παναπῆ τοῦ διαβόλου καὶ τῶν δυνάμεών του. Δρόμος, εἶναι ἡ ζωὴ αὐτὴ ὅπου βάδισε ὁ Ἀδάμ κι' ἔπεσε στὰ χέρια τῶν ληστῶν καὶ τὸν ἀπογύμνωσαν. Καὶ ποιὰ στολὴ τοῦ ἔβγαλαν; Τὴ στολὴ τῆς ὑπακοῆς, τὴ φιλία μὲ τοὺς ἀγγέλους, τὴν ἀθάνατη δόξα, τὴ συναναστροφὴ μὲ τὸ Χριστὸ, τὴν παραδεισένια χαρά, τὴν οὐράνια ζωή. Αὐτὴ τὴ στολὴ τοῦ ἔβγαλαν. Καὶ τοῦ προξένησαν πληγές, δηλαδή ἁμαρτίες, πορνεῖες, μοιχεῖες, εἰδωλολατρεῖες, φαρμακώματα, δολοφονίες,φιλονικίες, θυμὸ κι ὅλη τὴν ὑπόλοιπη σειρὰ τῶν κακῶν. Αὐτὰ τὰ ἔργα πληγώνουν τὸν ἄνθρωπο, αὐτὰ προξενοῦν τὴ δυσωδία καὶ τὴ φθορά. Κι ὅτι εἶναι ἀκριβῶς αὐτό, κατανοῆστε το ἀπὸ τὸ Δαβίδ, πῶς ἀπεικονίζοντας στὸν ἑαυτό του τὶς πληγὲς τοῦ Ἀδάμ τὶς ἀποκαλεῖ μώλωπες καὶ λέει ὀρθά· Ἐβρώμησαν καὶ σάπισαν τὰ χτυπήματά του ἐξ αἰτίας τῆς ἀπιστίας μου. Κάθε ἁμαρτία προκαλεῖ μώλωπα καὶ τραῦμα. Λαβώθηκε λοιπὸν ἀπὸ τὴν παρακοή, χτυπήθηκε γιὰ τὶς ἀνομίες, ὅπως λέει ὁ προφήτης· Χτυπήθηκα σὰν τὸ χόρτο καὶ ἡ καρδιά μου ξηράθηκε, γιατὶ λησμόνησα νὰ φάω τὸ ψωμί μου· νὰ φυλάξω δηλαδὴ τὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Τὸν ἄφησαν, λέει, μισοπεθαμένο, ὄχι γιατὶ δἐν ἤθελαν νὰ τὸν σκοτώσουν, ἀλλὰ δὲν ἄφησε ὁ Θεός. Δὲ θέλω, λέγει, τὸ θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὅσο τὴ μετάνοιά του. Καὶ ποῦ τὸν ἀφήνουν; Στὸ δρόμο, δηλαδὴ στὴ ζωὴ αὐτή· δρόμος λέγεται τούτη ἡ ζωή, ἐπειδὴ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πενροῦν ἀπ'αὐτή. Κι ὅταν ἔφτασε στὸ δρόμο ὁ ἱερεύς καὶ τὸν εἶδε, τὸν προσπέρασε. Ἱερέα ὀνομάζει τό μακάριο Μωϋσῆ καὶ Ἀαρών. Σ' αὐτὸ μαρτυρεῖ κι ὁ Δαβὶδ λέγοντος ὅτι ὁ Μωϋσῆς κι ὁ Ἀαρὼν εἶναι ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς του κι ὁ Σαμουήλ ἀπ' αὐτοὺς ποὺ ἐπικαλοῦνται τ' ὄνομά του. Εἶναι τοῦτος λοιπὸν ὁ ἀξιοθαύμαστος Μωϋσῆς ποὺ δοξάστηκε, ποὺ μὲ τὴ δεκαπλῆ μάστιγά του χτύπησε τοὺς Αἰγυπτίους· αὐτὸς ποὺ ἔσχισε καὶ ξέρανε τὴν Ἐρυθρὰ καὶ πέρασε ἀπ' αὐτή τὸ λαό, αὐτὸς ποὺ γλύκανε τὸ νερὸ στὸ Μαρρᾶ καὶ πίσω ἀπὸ τὸ σύννεφο μίλησε μὲ τὸ Θεό· αὐτὸς ποὺ ἔκαμε πολλὰ ἀξιοθαύμαστα· αὐτὸς βαδίζοντας τὸ δρόμο τῆς ζωῆς καὶ ἀφοῦ εἶδε τὸν ἄνθρωπο πληγωμένο στὴ γῆ, τὸν προσπέρασε, χωρὶς νὰ τὸν σηκώση. Ὅμοια κι ὁ Λευΐτης, ἡ τάξη τῶν προφητῶν. Γιατὶ αὐτοί, ποὺ ἦρθαν ὕστερα ἀπὸ τὸ Μωϋσῆ, ἀφοῦ ἐβάδισαν τὸν ἴδιο δρόμο καὶ συνάντησαν πληγωμένο τὸν ἄνθρωπο, δὲν τὸν ἐσήκωσαν. Οὔτε ὁ Μωϋσῆς μὲ τὰ θαύματά του, οὔτε οἱ προφῆτες μὲ τὰ σημεῖα τους, κανένας δὲν τὸν ἐλύτρωσε ἀπὸ τὸ θάνατο, κανένας δὲν ἔκλεισε τὸ τραῦμα τῆς ἁμαρτίας. Γιατὶ οἱ ἴδιοι ἦσαν τῆς ἁμαρτίας δεσμῶτες. Μ' ὅλο ποὺ μὲ τὴ σεμνὴ ζωή τους ἔγιναν φίλοι τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ ἦσαν ὁμόσαρκοι μὲ τὸν Ἀδὰμ καὶ προέρχονταν ἀπὸ τὴν νεκρὴ ρίζα, δὲν μποροῦσαν, κλαδιὰ αὐτοὶ, νὰ ἀποσπάσουν τὴ ρίζα τῆς ἁμαρτίας. Κάποιος ὅμως Σαμαρείτης μὲ ἔργα ὄχι τυχαῖα, προαίρεση σπλαχνική, φίλος τῶν ὁμοδούλων του, ὅταν ἤρθε στὸ μέρος αὐτὸ καὶ τὸν εἶδε πληγωμένο, τὸν λυπήθηκε, τοῦ ἔβαλε λάδι καὶ κρασὶ καὶ ἔδεσε τὶς πληγὲς τους, τὶς ἁμαρτίες του. Τό πρόσωπο καὶ τὴ μορφὴ τοῦ Σαμαρείτη παίρνει ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός. Ἀλλὰ θὰ πῆ κάποιος ἀπὸ τοὺς ἀκροατάς· Γιατί ἀποκαλεῖς τὸν Κύριο Σαμαρείτη; Ναί, Σαμαρείτη τόν λέγω ὄχι γιὰ τὴ φύση τῆς θεότητός του ἀλλὰ γιὰ τὸ σπλαχνικό τρόπο του. Ὁ Σαμαρείτης μὲ τὴν φύση τοῦ σώματός τους ἦταν ὅμοιος μὲ τοὺς ἄλλους, κατὰ τὴ σπλαχνικὴ προαίρεσή του ὅμως δὲν ἤσαν ὅμοιος· φάνηκε ἀνώτερός τους. Ἔτσι κι ὁ Κύριος παρουσιάστηκε σὰν ἄνθρωπος μὲ τὴ σωματική του μορφή, ὅμοιος μὲ τοῦς προφῆτες καὶ τοὺς πατριάρχες κατὰ τὴν ἀνθρωπίνη φύση ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὴ Μαρία. Μὲ τὴ δύναμη τῆς θεότητός του ὅμως στάθηκε ἀπ' ὅλους ἀνώτερος. Ἴσος μ' αὐτοὺς στὸ ἀνθρώπινο σχῆμα, ὄχι ἴσος στὴν ὑπερκόσμια δόξα. Ἐκεῖνοι ἀπὸ ἀδιαφορία καὶ σκληρότητα προσπέρασαν ἄσπλαχνα τὸν πληγωμένο. Ὁ Σαμαρείτης ὅμως φάνηκε πιὸ σπλαχνικὸς καὶ πιὸ εὐσεβὴς καὶ ἐλεητικός. Ὅμοια κι ὁ Χριστός. Οἱ πατριάρχες κι οἱ προφῆτες ἀδιαφόρησαν γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ποὺ ξέπεσε μὲ τὴν παρακοή του. Ἐκεῖνος μόνο ἀποδείχθηκε σπλαχνικὸς κι ἐλεητικός, κατὰ τὸ λόγο τοῦ προφήτη· Σπλαχνικὸς καὶ ἐλεητικὸς εἶναι ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλαιος· καὶ πάλι· Γιατὶ σύ, Κύριε, εἶσαι σπλαχνικός. Κι ὅπως ὁ Σαμαρείτης δὲν ἦταν ἀπὸ τὸ Ἰσραηλιτικὸ ἔθνος ἀλλὰ προερχόταν ἀπὸ ἄλλη χώρα, ἔτσι κι ὁ Χριστὸς δὲν ἦταν ἀπὸ τὴ γῆ ἀλλὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό. Ἦθε στὴ γῆ· ἦταν Θεὸς κι ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ χάρη μας Ἦταν Κύριος καὶ ντύθηκε τὴ μορφὴ τοῦ δούλου. Ἔνιωσε συμπάθεια γιὰ μᾶς ἀπὸ τὸν οὐρανὸ κατέβηκε στὴ γῆ, εἶδε τὸν ἄνθρωπο ριγμένο, ληστευμένο, λαβωμένο ἀπὸ τὶς πορνεῖες, τὶς εἰδωλολατρεῖες, τὶς μοιχεῖες, τοὺς φόνους· εἶδε καὶ σπλαχνίσθηκε τὸ πλάσμα του καὶ τοῦ ἔβαλε κρασὶ καὶ λάδι, ἀφοῦ δηλαδὴ ἀνάμειξε τὰ δύο ἔκαμε ἀλοιφὴ καὶ τὰ ἔβαλε στὸν ἄνθρωπο. Τὶ σημαίνει ἀφοῦ ἀνέμειξε κρασὶ καὶ λάδι; Ἀφοῦ συνδύασε τὴ θεία φύση μὲ τὴν ἀνθρώπινη, ἀφοῦ συνταίριασε τὴν εὐσπλαχνία μὲ τὴ σωτηρία ἔσωσε τὸν ἄνθρωπο. Ἀφοῦ ἐνέμειξε κρασὶ καὶ λάδι, ἀφοῦ ἕνωσε τὸ ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὸ αἷμα του, ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο ζωή. Γιατὶ μόλις ἔσταξε τὸ αἷμα τοῦ Κυρίου μας ἀπὸ τὴν πλευρὰ του ξεπλύθηκαν ἀπὸ τὸ χαρτὶ οἱ ἁμαρτίες μας. Τί σημαίνει τώρα· Ἔδεσε τὶς πληγὲς του; Τοῦτο· ἔδεσε τὸ διάβολο κι ἐλευθέρωσε τὸν ἄνθρωπο. Ἔδεσε τὸ σκάφος κι ἐζωοποίησε τοῦς ναυαγούς, ἐδέσμευσε καὶ ὑπόταξε τὶς δυνάμεις τοῦ πονηροῦ. Κι ἐλευθέρωσε τὸν ἄνθρωπο. Ἄν θέλης νὰ τὸ σκεφτῆς καὶ διαφορετικά, ἄκου. Σὰ λάδι προσκομίζει τὸ λόγο τῆς παρακλήσεως, καὶ προσθέτει σὰν στυπτικό κρασὶ τὴ διδασκαλία, ποὺ μαζεύει τὴ σκορπισμένη σκέψη, κατὰ τὸ λόγο τοῦ Ἀποστόλου· Ἔλεγξε, ἐπιτήμησε, πρακάλεσε. Καὶ τὸν ἀνέβασε στὸ ἴδιο του τὸ ζῶο, πῆρε δηλαδὴ ὁ Χριστὸς τὴ σάρκα πάνω στοὺς ὤμους τῆς θεότητός του καὶ τὴν ἀνέβασε ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό, οὔτε χρυσό, ἤ ἄργυρο, ἤ πολύτιμους λίθους ἀνέβασε ἀλλά τόν κατ' εἰκόνα ἄνθρωπο ἀνέβασε ἀπό τους οὐρανούς, στὸ μεγάλο καὶ θαυμαστὸ καὶ ἁπλόχωρο πανδοχεῖο, σ' αὐτὴν τὴν καθολικὴ Ἐκκλησία. Καὶ τὴν παράδωσε στὸν πανδοχέα, στὸ μακάριο Παῦλο, στὸ στῦλο τῶν Χριστιανῶν, τὸ γνήσιο πανδοχέα, διδοντάς του δυὸ δηνάρια καὶ διὰ μέσου τοῦ Παύλου σὲ κάθε μιᾶς Ἐκκλησίας τοῦς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς δασκάλους καὶ τοὺς λειτουργούς. Δυὸ δηνάρια, τὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη, λέγοντας· περιποιήσου τοῦτον τὸν ἄνθρωπο, κι ἄν ξοδέψης κάτι ἀκόμα, ἐγὼ θἀ ἐπιστρέψω καὶ θὰ σοῦ τὸ δώσω. Ἐννοεῖ τοῦτο· Φρόντισε γιὰ τὸ λαὸ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὰ ἔθνη καὶ τὸν ἐμπιστεύτηκα σὲ σένα μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ἐπειδὴ εἶναι ἄρρωστοι οἱ ἄνθρωποι, τραυματισμένοι ἀπὸ τῆς ἁμαρτίες, θεράπευσέ τους, θέτοντας ἐπάνω σὰν σιναπισμὸ τοὺς προφητικοὺς λόγους καὶ τὰ εὐαγγελικὰ διδάγματα ἀποκαθιστῶντας τὴν ὑγεία τους μὲ τὶς νουθεσίες καὶ τὶς παρακλήσεις τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ πειθοντάς τους νὰ στέκονται μακρυὰ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ νὰ ἀφήσουν τὴν πλάνη τῆς ἁμαρτίας. Ἄν ὅμως κι ἔτσι μείνουν ἀδιόρθωτοι, λύγισέ τους μὲ τοὺς αὐστηροὺς λόγους σου. Γίνε τὸ πρότυπο καὶ τὸ παράδειγμά τους, μὲ τοὺς λόγους, μὲ τὰ ἔργα σου, τὴ συμπεριφορὰ, τὴν πίστη, τὴν ἀγάπη, τὴ σεμνότητα, γιὰ νὰ ἀκολουθήσουν τὰ ἴχνη σου καὶ νὰ μιμηθοῦν τὴν ἐνάρετη ζωή σου. Κι ἄν κάμης τοῦτο, ἄν ἀπὸ λόγου σου κάμης κάποια προσθήκη λόγων ἤ ἔργων, ἄν δαπανήσης κάτι ἀκόμα, θὰ σοῦ τὸ δώσω στὴ ἐπιστροφὴ δηλαδὴ στὴ δευτέρα παρουσία μου, τὴν ἀνταποδοτική· θὰ σοῦ δώσω μισθὸ τῶν κόπων σου ἄξιο. Γι' αὐτὸ κι ὁ Παῦλος μὲ τὸ θάρρος τῶν ὑποσχέσων αὐτῶν λέει· Μὲ πολλὴ χαρὰ θὰ ξοδέψω γιὰ χάρη τοῦ Χριστοῦ καὶ θὰ ἀναλωθῶ γιὰ τὶς ψυχὲς σας, ἐννοῶντας τὴ διδασκαλία του πρὸς τοὺς ἐθνικοὺς καὶ τὴν κηρυκτική του διακονία. Γιατὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ οἰκοδομεῖ καὶ στηρίζει τὶς Ἐκκλησίες τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὶς πνευματικὲς ὑποδείξεις του θεραπεύει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ μοιράζοντας τὸ ὠφέλιμο στὸν καθένα, ὁδηγεῖ τὶς ψυχὲς στὴν αἰώνια ζωή. Στοὺς πάντες ἔγινα, λέει, τὰ πάντα, γιὰ νὰ σώσω τοὺς πάντες. Αὐτὸς εἶναι τῆς Ἐκκλησίας ὁ καλὸς πανδοχέας, ὅλους τοὺς δέχεται κι ὅλους τοὺς φροντίζει· δὲν ἀπομακρύνει τὸν πόρνο, δὲν ἀπεχθάνεται τὸν εἰδωλολάτρη, κανένα ἄλλον ἀσεβῆ κι ἀκάθαρτο δὲν ἀποδιώχνει, τοὺς δέχεται ὅλους. Σὰν γιατρὸς πλύνει τὶς πληγές, τὶς καθαρίζει καὶ τὶς σφογγίζει μὲ λουτρὸ ξαναγεννημοῦ. Προσφέρει τούς στυφτικούς λόγους, ὅπως τὸ καρσί, γιὰ νὰ μῆν παρασυρώμαστε ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες τῆς ἅγνοιάς μας ἤ τὶς κακίες μας. Καὶ πάλι μᾶς θεραπεύει μὲ παράληση, σὰν μὲ λάδι ἀλείφοντας τὶς ψυχές μας. Μᾶς λέει ὁ Παῦλος· Σᾶς παρακαλοῦμε, ἀδελφοί μου, μὲ τὴν εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ νὰ προσφέρετε τὰ σώματά σας θυσία ζωντανή, ἁγία, ἀρεστή, ὅπως πρέπει νὰ εἶναι ἡ λογική σας λατρεία. Ὅσοι λοιπὸν τυχαίνει νὰ εἴμαστε μαθηταὶ τῶν λόγων τοῦ Παύλου, ἄς φυλάξωμεν τὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ μὴν ξεπέσωμε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ τῶν οὐρανῶν, τὴν πόλη τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ. Καὶ μακάρι, μὲ θεραπευμένα τὰ τραύματα τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματός μας, ὑγιεῖς καὶ τέλειοι στὴν πίστη νὰ παρουσιαστοῦμε στὸ Χριστό, σῶοι καὶ θαρραλέοι, χωρὶς νὰ μειονεχτοῦμε σὲ κανένα καλὸ ἔργο καὶ ν' ἀπολαύσωμε τὴν ἀγαθὴ ὑπόσχεση στοὺς οὐρανοὺς μὲ τὴ χάρη καὶ τὴ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μαζὶ μ' Ἐκεῖνον, στὸν Πατέρα καὶ τὸ Πανάγιο Πνεῦμα ἄς εἶναι δόξα τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς αἰῶνες. Ἀμήν
Πηγή: Αναβάσεις
Τό ἔχουμε ἐπισημάνει πολλές φορές, ἀλλά παρ΄ ὅλα αὐτά κάποιοι κύκλοι δέν φαίνονται νά τό κατανοοῦν: τό νά διδάσκονται τά παιδιά μας τό ὀρθόδοξο χριστιανικό μάθημα θρησκευτικῶν εἶναι δικαίωμα κατοχυρωμένο ἀπό τό Σύνταγμα τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, τίς διεθνεῖς συμβάσεις, τίς ἀποφάσεις τῶν ἑλληνικῶν δικαστηρίων. Τυχόν ἀπαγόρευση ἤ νόθευσή του θά σήμαινε καταπάτηση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν παιδιῶν μας. Ἡ ἁπλή αὐτή ἀλήθεια θά ἔπρεπε νά εἶχε γίνει κατανοητή τόσο ἀπό τό σύνολο τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅσο καί ἀπό ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς θεολόγους. Βεβαίως ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων πολιτικῶν, ὅπως καί ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων θεολόγων ἔχει δηλώσει, ὅτι ἀναγνωρίζει καί ὑποστηρίζει τήν ἀλήθεια αὐτή.
Ἀντιθέτως μία μερίδα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου δηλώνει πρόθυμη νά ἀλλάξει τόν χαρακτήρα τοῦ μαθήματος καί μία ὀλιγάριθμη ὀμάδα θεολόγων δημιούργησε καί ἐπιχειρεῖ νά ἐπιβάλει ἀκατάλληλα προγράμματα θρησκευτικῶν γιά τό δημοτικό, τό γυμνάσιο, τό λύκειο.
Τά προγράμματα αὐτά, γιά τά ὁποῖα ἔχουμε ἤδη δημοσιεύσει ἐκτενεῖς ἀρνητικές κριτικές, εἶναι πολυθρησκειακά, δέν εἶναι κἄν δυνατόν νά ὀνομασθοῦν θρησκειολογικά. Δέν ἐνημερώνουν ἁπλῶς γιά τίς βασικές δοξασίες διαφόρων θρησκειῶν, αὐτό γίνεται καί μέ τό ἤδη καθιερωμένο μάθημα θρησκευτικῶν, ἀλλά διδάσκουν σέ κάθε μάθημα ταυτοχρόνως ἕξι - ἑπτά θρησκεύματα, συχνά ὑπό παραπειστικούς τίτλους. Ἐάν δέ τελικά ἐπιβληθοῦν, θά ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα νά ἐπιφέρουν τρομερή σύγχυση στά παιδιά μας, τά ὁποῖα θά εἶναι ὑποχρεωμένα νά ὑφίστανται ἕνα ἀξεδιάλυτο πολυθρησκειακό μεῖγμα ἀπό τήν τρυφερή ἡλικία τῶν ὀκτώ ἐτῶν μέχρι καί τήν ἐνηλικίωσή τους. Ἀκόμη στά προγράμματα αὐτά ἔχει παντελῶς περιφρονηθεῖ ἡ ἱστορική σειρά τῶν γεγονότων καί ἄν ἐπιβληθοῦν, τότε τά παιδιά μας δέν θά μάθουν ποτέ, ἄν προηγήθηκε χρονολογικά ὁ Μωυσής ἤ ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ὁ μέγας Βασίλειος ἤ ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός – θά κυριαρχεῖ στή μνήμη τους ἕνα ἀξεδιάλυτο κουβάρι «γνώσεων». Πολλά καί σημαντικά θέματα ὀρθοδόξου χριστιανικῆς πίστεως καί ζωῆς, τά ὁποῖα ἐπί γενεές γενεῶν τά διδάσκονταν τά παιδιά τῆς Ἑλλάδας, ἔχουν παραλειφθεῖ ἀπό τά προγράμματα αὐτά. Σοβαρά θεολογικά σφάλματα τά καθιστοῦν ἀκατάλληλα γιά ὀρθοδόξους χριστιανούς μαθητές. Δέν εἶναι π.χ. δυνατόν νά διδάσκονται τά παιδιά μας, ὅτι ἡ μουσουλμανική σαρία εἶναι ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ. Τά ἱστορικά σφάλματα τά ὁποῖα περιέχουν τά προγράμματα αὐτά εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικά. Τά παιδαγωγικά σφάλματα ἐπίσης δέν λείπουν, μολονότι οἱ δημιουργοί τους πιστεύουν ὅτι τά δημιουργήματά τους ἐναρμονίζονται μέ τά πλέον σύγχρονα πορίσματα τῆς παιδαγωγικῆς ἐπιστήμης! Γιά ὅλους αὐτούς τούς λόγους εἶναι ἀδύνατον τά προγράμματα αὐτά νά ἀναπτύσσουν τή θρησκευτική συνείδηση τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν μαθητῶν, ἡ ὁποία συνείδηση δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν ὀρθόδοξη χριστιανική, γι΄ αὐτό καί κρίνονται ἀπολύτως ἀντισυνταγματικά.
Ἐπανειλημμένως ἔχουμε δημοσιεύσει καί τό ἑξῆς ἐπιχείρημα, τό ὁποῖο οἱ δημιουργοί τῶν ἐν λόγῳ προγραμμάτων δέν φαίνονται νά λαμβάνουν ὑπ΄ ὄψη, μολονότι οὐδέποτε ἐπιχείρησαν νά τό ἀνασκευάσουν: γιατί δέν ἐπιχειρεῖται ἡ ταυτόχρονη, ἐντός τοῦ ἰδίου μαθήματος, διδασκαλία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας μαζί μέ ἄλλες ἔξι ἤ ἑπτά; Διότι ἁπλούστατα θά ἐπέλθει σύγχυση. Τό ἴδιο θά συμβεῖ καί στήν προκειμένη περίπτωση, ὅμως ἡ σύγχυση δέν θά εἶναι μόνο διανοητική, ἀλλά σέ ὅλους τούς τομεῖς τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, διότι ἡ πίστη καθορίζει καί ἐπηρεάζει ὁλόκληρη τήν ἀνθρώπινη ὑπαρξη.
Εἶναι ἐξ ἄλλου ἀδιαμφισβήτητο γεγονός, ὅτι θετικές κριτικές ἔχουν λάβει τά προγράμματα αὐτά μόνο ἀπό τούς δημιουργούς τους. Ἔχουν ὅμως λάβει πλεῖστες ὅσες πολυσέλιδες ἀρνητικές κριτικές ἀπό πολλούς καθηγητές πανεπιστημίου, σχολικούς συμβούλους, διδάκτορες θεολογίας, ἀλλά καί ἁπλούς μάχιμους θεολόγους καθηγητές. Τό σύνολο δέ τῶν ἀρνητικῶν κριτικῶν ἔχει σχηματίσει δύο ὀγκώδεις τόμους, πράγμα πρωτοφανές στά χρονικά τῆς ἑλληνικῆς παιδείας! Τούς τόμους αὐτούς ἔχει παραδώσει ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων τόσο στήν ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ὅσο καί στήν ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τί δηλώνει τό γεγονός αὐτό; Ὅτι ὁ κλάδος τῶν θεολόγων τά ἔχει μελετήσει καί ἐν τέλει ἀπορρίψει ὡς παντελῶς ἀκατάλληλα.
Καί ὅμως οἱ δημιουργοί τους ἀπτόητοι ἐπιθυμοῦν νά τά ἐπιβάλουν στά σχολεῖα τῆς ἑλληνικῆς δημοκρατίας. Μέ ποιά δικαιολογία; Ὅτι τάχα ἡ ἐφαρμογή τῶν προγραμμάτων αὐτῶν θά ἐκμηδενίσει τίς ἀπαλλαγές ἀπό τό μάθημα!!! Πιό φρικτή ἀνακρίβεια δέν ἔχουμε ποτέ ἀκούσει ἀπό τότε πού ἀποκτήσαμε τήν αἴσθηση τῆς ἀκοῆς!!! Γιά τό ζήτημα αὐτό ἔχουμε ἤδη ἐξηγήσει ἐπανειλημμένως, πλήν ὅμως οἱ δημιουργοί τῶν προγραμμάτων δέν τό ἔλαβαν ὑπ΄ ὄψη, ὅτι οἱ ἀλλόθρησκοι γονεῖς καί μαθητές δέν νοιάζονται ἐάν τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν περιλαμβάνει καί στοιχεῖα ἀπό τή δική τους πίστη ἤ καί ἀπό πολλές καί διάφορες ἄλλες. Θέλουν ἀκραιφνές μάθημα γιά τή δική τους πίστη, οἱ μουσουλμάνοι μουσουλμανικό, οἱ ἰσραηλίτες ἰσραηλιτικό κ.ο.κ., καί ἐφ΄ ὅσον δέν τό ἔχουν, θά ἐξακολουθοῦν νά ἀπαλλάσσονται τόσο ἀπό τό ὀρθόδοξο χριστιανικό μάθημα, ὅσο καί ἀπό τό πολυθρησκειακό. Καί ὄχι μόνο θά ἐξακολουθοῦν νά ἀπαλλάσσονται οἱ ἀλλόθρησκοι ἀπό τό πολυθρησκειακό μάθημα, ἀλλά θά ἀποκτήσουν καί οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί πλῆρες καί ἀναφαίρετο δικαίωμα ἀπαλλαγῆς ἀπό αὐτό, διότι ὅπως ἔχουμε ἤδη ἀποδείξει τό μάθημα αὐτό θά εἶναι ἀντισυνταγματικό καί παντελῶς ἀκατάλληλο νά ἀναπτύξει τή θρησκευτική τους συνείδηση. Τοῦ δικαιώματος ἀπαλλαγῆς ἀπό τό πολυθρησκειακό μάθημα θά κάνουν ὁπωσδήποτε χρήση οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ὅπως ἔχει ἤδη δηλωθεῖ πολλές φορές δημόσια ἀπό πολλούς. Θά προκληθεῖ δηλαδή οὐσιαστική κατάργηση τοῦ μαθήματος καί ὑπεύθυνοι θά εἶναι ὅσοι δημιούργησαν καί προωθοῦν τά προγράμματα αὐτά!
Καί ὅσο συμβαίνουν ὅλα αὐτά τά εὐτράπελα, κανένας δέν διανοεῖται νά ἀφαιρέσει τό δικαίωμα τῶν μουσουλμάνων μαθητῶν τῆς ἑλληνικῆς Θράκης νά ἀπολαμβάνουν μουσουλμανικό μάθημα στά δημόσια σχολεῖα! Καί μαλιστα δημιουργεῖται εἰδικό πρόγραμμα στή Θεολογική Σχολή τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τό ὁποῖο θά καταρτίζει καθηγητές οἱ ὁποῖοι θά διδάσκουν τή μουσουλμανική πίστη στά παιδιά αὐτά. Γιατί νά ἰσχύσουν στήν Ἑλληνική Δημοκρατία δύο μέτρα καί δύο σταθμά; Δέν εἶναι οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί ἰσότιμοι Ἕλληνες πολίτες, ὥστε νά δικαιοῦνται τά παιδιά τους τό ὀρθόδοξο χριστιανικό μάθημα θρησκευτικῶν, ὅπως δικαιοῦνται οἱ μουσουλμάνοι τῆς ἑλληνικῆς Θράκης τό μουσουλμανικό;
Γιατί νά στερηθοῦν τά παιδιά μας τά ἀνθρώπινα δικαιώματά τους; Ὅποιος ἀφαιρεῖ ἀπό τόν ἄλλον τά ἀνθρώπινα δικαιώματά του, τόν καθιστᾶ ἐν τέλει δοῦλο. Τά παιδιά μας δέν θά γίνουν δοῦλοι, ἐνῷ τό ἑλληνικό κράτος πλησιάζει νά συμπληρώσει διακόσια ἔτη ὑπάρξεως. Θά ἀγωνισθοῦμε μέ κάθε νόμιμο μέσο γιά νά προστατεύσουμε τά δικαιώματα τῶν παιδιῶν μας. Θά ἀγωνισθοῦμε μέ συνεχή ἐνημέρωση τόσο τῶν ὑπευθύνων, ὅσο καί τοῦ συνόλου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καί ἄν ἐπιχειρηθεῖ ἐπιβολή στά σχολεῖα τῶν παιδιῶν μας τῶν ἀκατάλληλων προγραμμάτων γιά τά ὁποῖα ἤδη μιλήσαμε, θά προσφύγουμε στή δικαιοσύνη, ἡ ὁποία ἔχει ἐπανειλημμένως δικαιώσει τούς ὀρθοδόξους χριστιανούς στήν Ἑλλάδα. Οἱ Ἕλληνες ὀρθόδοξοι θεολόγοι καθηγητές, γονεῖς καί μαθητές δέν θά ὑποχωρήσουν ποτέ μέχρι τήν τελική δικαίωση, διότι δέν εἶναι καιροσκόποι, ἀργυρώνητοι καί προδότες.
Ἐπειδή δέ πληροφορηθήκαμε, ὅτι θά δημιουργηθεῖ ἀπό τό ὑπουργεῖο παιδείας εἰδική ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θά ἀσχοληθεῖ μέ τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, θά ἐρωτήσουμε κατ΄ ἀρχήν γιατί ἀπαιτεῖται ἡ συγκρότηση ἐπιτροπῆς εἰδικά γιά τό μάθημα αὐτό καί ὄχι γιά ὅλα τά ἄλλα μαθήματα. Κατόπιν ὀφείλουμε νά τονίσουμε ὅτι τέτοια ἐπιτροπή δέν θά ἔχει κανένα κύρος ἐάν δέν συμμετέχουν σέ αὐτήν καί ἐκπρόσωποι τῆς Πανελλήνιας Ἑνώσεως Θεολόγων, διότι αὐτή ἐκπροσωπεῖ τόν κλάδο τῶν θεολόγων καθηγητῶν, ἀφοῦ ἔχει ἀρκετές χιλιάδες ἐνεργά μέλη. Δέν θά ἦταν δηλαδή ποτέ δυνατόν ὁ κλάδος τῶν θεολόγων καθηγητῶν νά ἐκπροσωπηθεῖ ἀπό ἕνα κάποιο σύλλογο, ὁ ὁποῖος ἀριθμεῖ ἐλάχιστες δεκάδες μέλη, οὔτε ἀπό σύλλογο ὁ ὁποῖος δέν ἔχει ὡς μέλη του μόνο θεολόγους.
Στόν χῶρο τῆς παιδείας, καί μάλιστα τῆς ἑλληνικῆς παιδείας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ μητέρα τῆς παγκόσμιας παιδείας, δέν εἶναι δυνατόν νά ἰσχύσει τό «οὐ μέ πείσῃς κἄν μέ πείσῃς» συνεπικουρούμενο ἀπό τό «ἀπεφασίσαμεν καί διατάσσομεν». Ἡ παιδεία ὑπηρετεῖ ἀνθρώπινα δικαιώματα, διέπεται ἀπό νόμους καί ἐπιστημονική δεοντολογία καί γι΄ αὐτό ὁποιαδήποτε αὐθαιρεσία εἰς βάρος τῶν παιδιών μας θά γίνει ἀμέσως ἀντιληπτή καί θά πυροδοτήσει ἀγωνιστική δράση.
Ἄς ἔχουν λοιπόν ὑπ΄ ὄψη τους, ὅσοι ὀνειρεύονται νά ἐπιβάλουν στά παιδιά μας νόθευση τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς παιδείας, ὅτι τό ἐγχείρημα αὐτό δέν θά εἶναι ἁπλό καί εὔκολο, διότι θά προσκόψει στήν ἀντίσταση τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἄς ἔχουν ἐπίσης ὑπ΄ ὄψη, ὅτι ὅποιος τόλμησε νά τά βάλει μέ τήν ὀρθόδοξη χριστιανική πίστη, εἴτε εἰδωλολάτρης αὐτοκράτορας λεγόταν αὐτός, εἴτε αἱρετικός λαοπλάνος, εἴτε εἰκονομάχος αὐτοκράτορας, εἴτε τύραννος τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος, ἐν τέλει ζημιώθηκε αὐτός ὁ ἴδιος χωρίς νά κατορθώσει νά τή ζημιώσει στό ἐλάχιστο.
Πηγή: Ακτίνες
«Και σαν να μην έχουμε διδαχθεί από τα αποτελέσματα του συμφώνου συμβίωσης στην επταετία που πέρασε, τώρα συνεχίζοντας τον κατήφορο, προχωρούμε και ζητούμε να επεκταθεί το απαράδεκτο νομοσχέδιο και στα ομόφυλα ζευγάρια, άνδρα με άνδρα, γυναίκα με γυναίκα. Με αυτό, αν δεν επιστραφεί ή δεν απορριφθεί, νομιμοποιείται η ανωμαλία, η διαστροφή, το αφύσικο, ο σοδομισμός, και καταλύεται ο χριστιανικός γάμος».
Γεώργιος Μπακιρτζής, τ. Γυμνασιάρχης-Φιλόλογος
Ν. Σούλι Σερρών (Τ.Κ. 62100)
Κιν. 6978357904
(Υπεύθυνος όλης της ομάδος των υπογραψάντων)
Σέρρες 1η Οκτωβρίου 2015
ΑΝΑΦΟΡΑ
ΠΡΟΣ
1. Τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Νικόλαο Παρασκευόπουλο
2. Υπουργούς της Κυβέρνησης
3. Όλα τα κόμματα τηςΒουλής των Ελλήνων
ΚΟΙΝ.: κ. Προκόπην Παυλόπουλον, Πρόεδρον Δημοκρατίας, ΑΘΗΝΑ
Με αφορμή το σχέδιο νόμου, που κατατέθηκε προς ψήφιση στις 10 Ιουνίου ε.ε. και αφορά την επέκταση του «συμφώνου συμβίωσης» σε ομόφυλα ζευγάρια, θα θέλαμε να εκφράσουμε τις σκέψεις μας αλλά και τη διαμαρτυρία μας, γιατί αυτό, αν ψηφιστεί από το ελληνικό κοινοβούλιο, θα νομιμοποιήσει τη διαστροφή και ανωμαλία με θλιβερές συνέπειες για το λαό μας και κυρίως για την νεολαία μας.
1. Το 2008 η Πολιτεία καθιέρωσε το «σύμφωνο συμβίωσης» μεταξύ των ετερόφυλων ζευγαριών, ιδιωτικό συμφωνητικό σ’ ένα συμβολαιογράφο, αμαρτωλό υποκατάστατο του χριστιανικού γάμου, που αποτελεί έγγαμη σχέση αγάπης, ευλογημένη από το Θεό. Με αυτό επιδιώκει να απαλλάξει τους συζύγους από την ευθύνη τού ενός προς τον άλλον για ισόβια πίστη και αγάπη, αλλά και προς τα παιδιά, που είναι και τα θύματα στην περίπτωση διαλύσεως του γάμου.
2. Αν λάβουμε μάλιστα υπόψη μας ότι με το νομοθέτημα αυτό μπορεί να διαλυθεί ο γάμος με μια εξώδικη δήλωση τού ενός προς τον άλλο, και ότι δεν υπάρχει ανώτατος επιτρεπτός αριθμός συμφώνων συμβίωσης για τον ένα ή τον άλλο συμβαλλόμενο, διερωτιέται κανείς σε τί διαφέρει από την πολυγαμία των μουσουλμάνων ή την παλλακεία της ρωμαϊκής εποχής;
3. Και τα παιδιά που θα προέλθουν από την αλυσίδα αυτήν των συμφώνων συμβίωσης τί θα γίνουν; Με πόσα ψυχικά τραύματα θα φορτωθούν, για να μπορέσουν να ζήσουν απελεύθεροι (!) οι ανεύθυνοι γονείς τους; Μπορούμε να αναλογισθούμε την τύχη τους, όταν ξέρουμε τί συμβαίνει σήμερα με τα παιδιά των χωρισμένων;
4. Και σαν να μην έχουμε διδαχθεί από τα αποτελέσματα του συμφώνου συμβίωσης στην επταετία που πέρασε, τώρα συνεχίζοντας τον κατήφορο, προχωρούμε και ζητούμε να επεκταθεί το απαράδεκτο νομοσχέδιο και στα ομόφυλα ζευγάρια, άνδρα με άνδρα, γυναίκα με γυναίκα. Με αυτό, αν δεν επιστραφεί ή δεν απορριφθεί, νομιμοποιείται η ανωμαλία, η διαστροφή, το αφύσικο, ο σοδομισμός, και καταλύεται ο χριστιανικός γάμος.
Είναι λυπηρό, γιατί στην Ευρώπη ενώ η Ελλάδα που μέχρι τώρα μαζί με άλλες ορθόδοξες χώρες αντιστεκόταν στις πιέσεις της Ε.Ε., τώρα θα είναι η πρώτη ορθόδοξη χώρα που θα ενδώσει και θα δεχθεί τον ομοφυλοφιλικό γάμο, αν είναι γάμος αυτός (;)
Ο λαός μας που στην πλειονότητά του θέλει και μένει στον παραδοσιακό εκκλησιαστικό γάμο, θλίβεται και εκφράζει την αποδοκιμασία του σε τέτοιες ενέργειες.
Κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης και κ.κ. Αρχηγοί Κομμάτων και Υπουργοί, για όλους τους παραπάνω λόγους, διαμαρτυρόμαστε έντονα και ζητούμε να απορρίψετε το απαράδεκτο αυτό νομοθέτημα και μη, προς Θεού, συνδέσετε το όνομά σας με την προώθηση τέτοιου νομοθετήματος.
Ευχόμαστε να φωτίσει ο Θεός όλους σας, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων σας και να μην περάσει ένα νομοθέτημα αντίθετο με τις παραδόσεις του λαού μας, τον οποίο εκπροσωπείτε.
Με εκτίμηση
Οι κατωτέρω Πολίτες των Σερρών:
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ 113 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
Σημ.: Οι καταστάσεις με τις υπογραφές ευρίσκονται εις χείρας του αποστέλλοντος την παρούσα Γεωργίου Μπακιρτζή (τέως γυμνασιάρχου)
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ: Ὁ γάμος τῆς Παγκοσμιοποίησης.
ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ: Τὸ προβάδισμα τοῦ πολιτικοῦ γάμου, μὲ τὴ φιλοσοφία ὅτι θὰ ἀκολουθήσει στὴ συνέχεια καὶ θρησκευτικός!
Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ: Μακριὰ ἀπὸ τὸν διπλὸ γάμο. Ὁ γάμος νὰ εἶναι ἕνας καὶ μόνο Ὀρθόδοξος.
Ἐδῶ καὶ τρεῖς περίπου δεκαετίες ἰσχύει στὴν Ἑλλάδα προαιρετικὰ ὁ πολιτικὸς γάμος. Στὴν ἀρχὴ ὁ πολιτικὸς γάμος ἐξυπηρέτησε κάποιες ἀκραῖες καταστάσεις. Σιγὰ σιγὰ ἡ συνεχὴς προπαγάνδα καὶ παραπληροφόρηση ἔβγαλε τὸν πολιτικὸ γάμο ἀπὸ τὴν περιφρόνηση καὶ τὸ περιθώριο. Σήμερα στὴν ἐποχὴ τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς λιτότητας ὁ πολιτικὸς γάμος προτείνεται ὡς ἡ εὔκολη καὶ ἀνέξοδη λύση …γιὰ δημοσιουπαλληλικὲς παροχές, λήψη δανείων, ἐξασφάλιση μεταθετικῶν μορίων, μείωση φορολογίας καὶ ἄλλα ὀφέλη, ἐνῶ ὁ Ὀρθόδοξος γάμος παραγκωνίζεται καὶ μετακινεῖται στὸ ἐγγὺς ἢ ἀπώτερο μέλλον ὡς οἰκονομικὰ ἀσύμφορος καὶ πολυέξοδος καὶ ἀρκετὲς φορὲς ματαιώνεται ὡς περιττός. Πολλοὶ Ἕλληνες γονεῖς ποὺ στὸ παρελθὸν οὔτε νὰ ἀκούσουν ἤθελαν γιὰ πολιτικὸ γάμο παγιδεύτηκαν καὶ τέλεσαν ἢ τελοῦν στὰ παιδιὰ τους τὸν παγανιστικὸ πολιτικὸ γάμο τῆς παγκοσμιοποίησης στὰ Δημαρχεῖα καὶ τὰ Κοινοτικὰ καταστήματα μὲ τὸ σκεπτικὸ ὅτι ἀργότερα θὰ ἀκολουθήσει καὶ ὁ θρησκευτικὸς γάμος. Οἱ Ἕλληνες δὲν γνωρίζουν ὅτι ὁ πολιτικὸς γάμος εἶναι ἄχαρη τελετὴ μιᾶς νεοεποχίτικης πολιτικῆς θρησκείας καὶ ὅταν συμμετέχουν ἀπαρνοῦνται τὴν Ὀρθόδοξη ἰδιότητά τους καὶ ἐκπίπτουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὴ ἡ ὕπουλη τακτική του διπλοῦ γάμου (πρῶτα πολιτικοῦ καὶ ὕστερα θρησκευτικοῦ) γκρεμίζει...
τὴν Ὀρθόδοξη πνευματικότητα, ἀναιρεῖ τὴν πνευματικὴ ἐθνική μας ταυτότητα καὶ μᾶς παραδίδει στὸ στρατόπεδο τοῦ Ἀντιχρίστου. Σύμπασα ἡ νεολαία μας καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ ἀμυνθεῖ σ’ αὐτὴ τὴν κατρακύλα, τὴν ἐκκοσμίκευση καὶ τὴ διαφθορά. Προτείνουμε τὴν πλήρη ἀπαξίωση τοῦ πολιτικοῦ γάμου. Ὅλα τα Ἑλληνόπουλα νὰ περιφρονήσουν συνειδητά τα ποικίλα ἀνταλλάγματα, ποὺ γίνονται αἰτία νὰ χάσουν τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ὅλα τα Ἑλληνόπουλα νὰ τελοῦν ἕνα μόνο γάμο, τὸν εὐλογημένο γάμο τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τὸν καθιέρωσε ὁ Χριστός, τὸν κήρυξαν οἱ Ἀπόστολοι καὶ τὸν τήρησαν ἐδῶ καὶ αἰῶνες οἱ πρόγονοί μας.
Τρόποι σύναψης γάμου:
Ἡ πρώτη χώρα ποὺ εἰσήγαγε τὸν πολιτικὸ γάμο στὸν κόσμο ἦταν ἡ Ὀλλανδία τὸ 1580 μ.Χ. Στὴ Γαλλία ὁ πολιτικὸς γάμος ἐπιβλήθηκε τὸ 1792 μ. Χ.
Στὶς διάφορες χῶρες σήμερα ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι σύναψης γάμου. Ἄλλες χῶρες ἔχουν ὑποχρεωτικὸ τὸν πολιτικὸ γάμο, ὅπως ἡ Γαλλία, ἡ Γερμανία, τὸ Βέλγιο, ἡ Ὀλλανδία, τὸ Λουξεμβοῦργο, ἡ Ἑλβετία. Ἄλλες χῶρες ἔχουν ὑποχρεωτικὸ τὸν θρησκευτικὸ γάμο, ὅπως οἱ χῶρες τῆς πρώην Σοβιετικῆς Ἕνωσης, οἱ χῶρες τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς, τὸ Ἰσραήλ. Σὲ ἄλλες χῶρες ἰσχύει τό διαζευκτικὸ σύστημα, δηλ. καὶ οἱ δύο τύποι γάμου ἀναγνωρίζονται ἰσότιμα ἀπὸ τὴν Πολιτεία. Στὴν τελευταία περίπτωση ἀνήκουν ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ χῶρες Ἀγγλία, Ἱσπανία, Ἰταλία, Ἰρλανδία, Πορτογαλία, Νορβηγία, Σουηδία, Δανία, Φιλανδία, Ἰσλανδία καθὼς καὶ οἱ Η.Π.Α.
Ὁ πολιτικὸς γάμος τῆς Πολιτείας δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ποτὲ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς μυστήριο καὶ ὡς γάμος ἰσόκυρος καὶ ἰσοδύναμος πρὸς τὸ θρησκευτικὸ γάμο τῶν Ὀρθοδόξων.
Τὸ ἱστορικό τοῦ πολιτικοῦ γάμου στὴν Ἑλλάδα:
1930:
Τὸ θέμα τοῦ πολιτικοῦ γάμου τέθηκε ἐπὶ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ τὸ 1930 τὰ λόγια του ἦταν χαρακτηριστικά: «… Ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἶναι Χριστιανὸς καὶ νὰ μὴ θέλῃ νὰ κάμη ἱεροτελεστία, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὀρθόδοξος, διότι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ τὸν γάμον μυστήριον. Δὲν ἠμπορεῖς, κύριε, νὰ μοῦ λέγῃς ὅτι εἶσαι χριστιανὸς ὀρθόδοξος, ἐφ’ ὅσον δὲν δέχεσαι τὰ δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Δὲν λέγω, ὅτι εἶσαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμῃς δήλωσιν ἐνώπιον τοῦ ληξιάρχου, ὅτι εἶσαι χριστιανὸς ὀρθόδοξος, ἀλλ’ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁμολογεῖς σαυτὸν ὀρθόδοξον χριστιανόν, ὀφείλεις νὰ τελέσῃς τὸ μυστήριον τοῦ γάμου, διότι ἄλλως δὲν ἀνήκεις πραγματικῶς εἰς τὸ ποίμνιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἀλλὰ νὰ μὴ μοῦ λέγῃ κανεὶς ὅτι θέλει καὶ ὀρθόδοξος χριστιανὸς νὰ εἶναι, ἀλλὰ νὰ μὴ κάμῃ τὸν γάμον μὲ ἱεροτελεστία […].»
1982:
Πενήντα περίπου χρόνια, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, καὶ συγκεκριμένα τὸ ἔτος 1982 ἡ κυβέρνηση τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου, ἐπανέφερε τὸ ζήτημα τοῦ πολιτικοῦ γάμου. Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ἦταν τότε ὁ Κωνσταντῖνος Γ. Καραμανλῆς. Ὁ πολιτικὸς γάμος ψηφίστηκε στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο μὲ τὸ Ν. 1250/1982. Μετὰ τὴν ἔκδοση τοῦ σχετικοῦ Προεδρικοῦ Διατάγματος (ΠΔ 391), μπῆκε σὲ ἰσχὺ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, στὶς 18 Ἰουλίου τοῦ 1982.
Ἡ πρόφαση τῆς Πολιτείας:
Ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία, παρὰ τὸ ὅτι παραβίαζε τὸ ἀπόρρητο τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, ἰσχυρίστηκε ὅτι μὲ τὴν τέλεση τοῦ πολιτικοῦ γάμου θὰ ἐξυπηρετηθοῦν δῆθεν περιπτώσεις ἀπίστων, ἀθέων, ἀλλοθρήσκων καὶ ἑτεροδόξων. Τὸ ἐρώτημα, ὡστόσο, εἶναι σὲ ποιὰ ἀπὸ τὶς προηγούμενες κατηγορίες ἀνήκουν οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοὶ οἱ ὁποῖοι παρασύρονται καὶ τελοῦν πολιτικὸ γάμο;
Ἡ φιλοσοφία τῆς κυβέρνησης του 1982:
Τὸ σκεπτικό τῶν νομικῶν τῆς τότε Κυβέρνησης ἦταν νὰ ἐπιβληθεῖ πάσῃ θυσίᾳ ὁ πολιτικὸς γάμος ὡς ὑποχρεωτικὸς τύπος γάμου, κατὰ τὰ πρότυπα κάποιων Δυτικῶν μὴ Ὀρθοδόξων Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, γιὰ ὅλους τους Ἕλληνες. Ἦταν ξεκάθαρο ὅτι ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία παραβίαζε τὸ ἱερὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα τῶν πολιτῶν της καί, δυστυχῶς, ἔδειξε ὀλιγωρία καὶ ἐνδοτισμὸ θέλοντας νὰ ἀποστασιοποιήσει τὴν ἑλληνικὴ οἰκογένεια ἀπὸ τὶς διαχρονικὲς καὶ ἀπαρασάλευτες ἀρχὲς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Τὸ σημερινό «κείμενο» τοῦ παγανιστικοῦ πολιτικοῦ γάμου:
Ἡ παγανιστικὴ κοσμικὴ θρησκεία τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τὰ ὄργανά της (δήμαρχοι, κοινοτάρχες ἢ ἄλλοι δημοτικοὶ ὑπάλληλοι), βεβηλώνουν τὸ Ὀρθόδοξο μυστήριο τοῦ γάμου τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ ἀσκοῦν «ἱερατικὰ» καθήκοντα καὶ συμβουλεύουν τοὺς μελλόνυμφους σύμφωνα μὲ τὶς προσωπικές τους ἀντιλήψεις, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ κείμενο ποὺ ἀκούγεται στὰ Δημαρχεῖα, κατὰ τὴν τέλεση τοῦ πολιτικοῦ γάμου.
«Ἀπὸ τὴ στιγμὴ αὐτή, ποὺ ἑνωθήκατε, μὲ τὴν ἐλεύθερη συναίνεσή σας σὲ γάμο, ὀφείλετε ἀμοιβαία ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, ἀγάπη, πίστη καὶ σεβασμὸ γιὰ ὅλη σας τὴ ζωή.
Ὁ γάμος ποὺ σᾶς ἑνώνει, σᾶς ἐπιβάλλει τὴν ταύτιση τῶν τυχῶν σας καὶ τὴν κοινὴ ἀντιμετώπιση σὲ βάση ἰσότητας ὅλων των ζητημάτων ποὺ θὰ προκύπτουν ἀπὸ τὴ συμβίωσή σας σὰν συζύγων καὶ γενικότερα, ὅλων των δυσκολιῶν τῆς ζωῆς.
Ἀπὸ κοινοῦ θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ συμβάλλετε ὁ καθένας ἀνάλογα μὲ τὶς δυνάμεις του, στὰ βάρη ποὺ συνεπάγονται ἡ ἔγγαμη συμβίωση καὶ ἡ συντήρηση καὶ προαγωγὴ τῆς οἰκογένειας ποὺ θὰ δημιουργήσετε.
Κοινὸ εἶναι, τέλος, καὶ τὸ καθῆκον καὶ δικαίωμα καὶ τῶν δυό σας νὰ μεριμνᾶτε γιὰ τὴν ἀνατροφὴ καὶ διαπαιδαγώγηση τῶν παιδιῶν σας, ὥστε νὰ γίνουν χρήσιμοι καὶ χρηστοὶ πολίτες καὶ ἐλεύθερες προσωπικότητες.»
Ἡ ἀντιπαράθεση μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία:
Ὁ καταξιωμένος ἀρχιμανδρίτης π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος τὸ ἔτος 1976 σημείωνε γιὰ τὸν πολιτικὸ γάμο ὅτι: «προσβάλλει καιρίως τὴν δογματικὴν διδασκαλίαν τῆς Ἐκκλησίας, ἐφ’ ὅσον ἀναιρεῖται δὶ΄αὐτοῦ, «ντὲ φάκτο», τὸ Μυστήριον τοῦ γάμου. Χριστιανικὴ ἰδιότης καὶ πολιτικὸς γάμος εἶναι ἀδύνατον νὰ συνυπάρξουν.» ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ, Ἀρχιμανδρίτου, «Ο ΓΑΜΟΣ ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΤΥΧΗ» σελ. 80
Ὁ σοφὸς ἀρχιμανδρίτης π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ἔγραφε, ἐπίσης, προφητικὰ σὲ ἄρθρο τῆς Ἐφημερίδος Ἑστία τὸ ἴδιο ἔτος: «Ὑπάρχει, συνεπῶς, εἷς μέγιστος κίνδυνος: Νὰ παγιδευθῆ τὸ μέγα πλῆθος καὶ νὰ νομίσῃ ὅτι ὁ πολιτικὸς γάμος δὲν εἶναι τι κακὸν θρησκευτικῶς, οὐδὲ συνεπάγεται ἀποκοπὴν ἀπὸ τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας πρὸς τὴν ὁποίαν τὸ μέγα αὐτὸ πλῆθος, παρὰ τὰς ἐλλείψεις του καὶ τὰ ἐλαττώματά του θ έ λ ε ι (sic) νὰ διατηρῇ δεσμοὺς ἔστω καὶ χαλαροὺς» καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο: «Ὁ πολιτικὸς γάμος συνιστᾶ διάρρηξιν τῶν πρὸ αὐτὴν (τὴν Ἐκκλησίαν) δεσμῶν καὶ ὁ τελῶν τοιοῦτον γάμον, ἀποκοπτόμενος πλέον ἀπ’ αὐτῆς, ὄχι μόνον εἰς τὰ θεία μυστήρια δὲν θὰ δύναται νὰ προσέρχεται ἢ ἄλλας ἐκκλησιαστικᾶς εὐλογίας νὰ λαμβάνῃ, ἂλλ΄οὔτε κἄν ἐκκλησιαστικῆς κηδείας θὰ ἀξιωθῇ, ὅταν ἀποδημήσῃ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου» «Ἑστία» φύλλον 20-3-1976
Ἀργότερα, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅπως ἦταν ἑπόμενο, ἀντέδρασε ἐντονώτατα στὰ διαλυτικὰ σχέδια καὶ τὴν κραυγαλέα ἀδικία τῆς τότε κυβέρνησης, τὸ ἔτος 1982. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ταύτισε τὸν πολιτικὸ γάμο μὲ τὴ μοιχεία καὶ τὴν πορνεία καὶ κάλεσε τοὺς Ὀρθόδοξους πιστοὺς νὰ ἀπέχουν ἀπὸ αὐτὸ τὸ τέχνασμα τοῦ Πονηροῦ. Τὴν ἀπόφαση αὐτὴ ὑπέγραψαν καὶ οἱ 74 Ἀρχιερεῖς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ἀποσυνδέοντας τὸν πολιτικὸ γάμο ἀπὸ ὁποιαδήποτε μορφὴ ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας τόνιζε χαρακτηριστικά: «Οἱ τελοῦντες πολιτικὸν γάμον ὀρθόδοξοι θέτουν ἑαυτοὺς μόνοι των ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἐφ’ ὅσον ἐνσυνειδήτως καὶ δημοσίᾳ ἀπαρνοῦνται θεμελιώδη τῆς πίστεως ἐπιταγήν. Ἑπομένως, μετὰ πολλῆς λύπης, οἱ τελικῶς καὶ ἀμετανοήτως ἐμμένοντες εἰς τὴν ἀπιστίαν αὐτὴν ἀποκόπτονται τῆς Ἐκκλησίας ἐξ ἰδίας ὑπαιτιότητος καὶ στεροῦνται τῶν εὐλογιῶν καὶ τῶν εὐχῶν της.»
Τὸ 1986 σὲ βιβλίο της ἡ «Ἀποστολικὴ Διακονία» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος προσθέτει: «Ὅσοι τελοῦν πολιτικὸ γάμο δείχνουν ἔμπρακτα καὶ δημόσια ὅτι δὲν σέβονται καὶ δὲν εὐλαβοῦνται ἕνα ἀπὸ τὰ ἑπτὰ ἱερὰ Μυστήρια· ἄρα δὲν λογίζονται τέκνα τῆς Ἐκκλησίας.» Εὐαγγέλου Π. Λέκκου, «Γάμος, μυστήριο ἀγάπης», ἔκδ. «Ἀποστολικῆς Διακονίας», Ἀθήνα 1986, σελ. 19
Τελικὰ ἡ Πολιτεία μπροστὰ στὴν ἀπρόσμενη κοινωνικὴ κατακραυγὴ ἀναγκάστηκε σὲ ὑπαναχώρηση καὶ ἀναδίπλωση, καὶ ὀρθῶς ἔπραξε, καθιερώνοντας πλέον ἀντὶ τοῦ ὑποχρεωτικοῦ τό προαιρετικό τοῦ πολιτικοῦ γάμου. Ἡ ἀπόφαση δημοσιεύτηκε στὸ (ΦΕΚ Α΄ 46/07.04.1982).
Ἀνορθόδοξες οἱ θέσεις τῆς ΟΓΕ (Ὁμοσπονδίας Γυναικὼν Ἑλλάδος)
Η ΟΓΕ, ἰδεολογικὰ παγιδευμένη καὶ ἐξαρτημένη, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑποστηρίζει τὸ διαχωρισμὸ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας καὶ φυσικὰ τὴν καθιέρωση τοῦ πολιτικοῦ γάμου ὡς μόνου ὑποχρεωτικοῦ καὶ τοῦ θρησκευτικοῦ ὡς προαιρετικοῦ!
Θρησκευτικὸς Ὀρθόδοξος γάμος, ὁ κυρίαρχος ἱερὸς θεσμός:
Σήμερα, 30 περίπου χρόνια ἀπὸ τὴν καθιέρωση τοῦ πολιτικοῦ γάμου καὶ παρά τὴν πρόκληση τῶν ποικίλων ἀνταλλαγμάτων ποὺ τὸν συνοδεύουν, ὁ γάμος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ πλέον δημοφιλὴς καὶ ἔχει τὴν ἀπόλυτη κυριαρχία. Τὸ 90% τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ἀκολουθοῦν, γιὰ τὸν γάμο τους, τὰ σκαλοπάτια τῆς Ἐκκλησίας, ἔστω καὶ ἂν κάποιοι ἀπ΄αὐτούς, συνήθως ἀπὸ ἄγνοια, πέφτουν στὴν καλοστημένη παγίδα τοῦ πολιτικοῦ γάμου. Ἀλλά, παρὰ τὴν παταγώδη ἀποτυχία τῆς προσπάθειας θεσμοθέτησης τοῦ πολιτικοῦ γάμου ὡς ὑποχρεωτικοῦ ἀπὸ τὴν Πολιτεία, δυστυχῶς ἀκόμα ὑπάρχουν ἀφελεῖς ἐκσυγχρονιστὲς ποὺ ἐπιμένουν, μὲ φασιστικὴ διάθεση, ὅτι ὁ πολιτικὸς γάμος πρέπει νὰ γίνει ὑποχρεωτικὸς γιὰ ὅλους τους Ἕλληνες πολίτες!
Ἡ δεοντολογία στὸ ζήτημα τοῦ πολιτικοῦ γάμου:
Ὁ Ὀρθόδοξος γονιός, ἂν ἀγαπᾶ τὸ παιδί του, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀντίθετος καὶ μόνο στὴ σκέψη τοῦ παιδιοῦ του ὅτι προτίθεται νὰ κάνει διπλὸ γάμο, πολιτικὸ καὶ ἔπειτα θρησκευτικό, γιατί τὸ παιδί του, μὲ τὸν τρόπο αὐτό, ξεφεύγει ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη νομιμότητα καὶ τὴν ἁγιοπνευματικὴ μας παράδοση.
Ζευγάρι ποὺ παρασύρθηκε καὶ τέλεσε πολιτικὸ γάμο, ἀρνήθηκε στὴν πράξη τὴν Ὀρθόδοξη πίστη του καὶ βρίσκεται σὲ ἀπρόσμενη ἐκκρεμότητα. Ἡ κατάστασή του ὁδηγεῖται σὲ ἀδιέξοδο, ὅταν προκύψει «διαζύγιο» ἢ συμβεῖ ἀπώλεια τοῦ ἑνὸς μέλους λόγῳ θανάτου, γιατί πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τελεσθεῖ πλέον Ὀρθόδοξος γάμος;
Ζευγάρι ποὺ παρασύρθηκε καὶ τέλεσε πολιτικὸ γάμο, μὲ βάση τὴν ἐκκλησιαστικὴ νομιμότητα, δὲν μπορεῖ οὔτε νὰ βαφτίσει, οὔτε νὰ στεφανώσει, οὔτε νὰ κοινωνήσει. Ἡ τέλεση τοῦ Ὀρθόδοξου θρησκευτικοῦ γάμου στὴ συνέχεια, μετὰ τὸν πολιτικό, δὲν διορθώνει τὴν κατάσταση. Τὸ ζευγάρι αὐτὸ γιὰ νὰ διορθώσει τὴν ἄρνηση τῆς πίστης του πρέπει, μετανοημένο, νὰ προστρέξει σὲ ἔμπειρο πνευματικὸ γιὰ ἐξομολόγηση, καὶ ἀναλαμβάνοντας τὴν εὐθύνη νὰ καταδικάσει ἀπερίφραστα, γιά πάντα καί γιά κάθε Ὀρθόδοξο τὴν ἐπιλογὴ τέλεσης πολιτικοῦ γάμου. Διαφορετικὰ θὰ συνεχίζει νὰ βρίσκεται ἐκτὸς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ
Ὁ πολιτικὸς γάμος εἶναι ἕνας ξενόφερτος ἀθεϊστικὸς θεσμὸς τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ μιὰ παγίδα τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας γιὰ τὸν Ὀρθόδοξο λαό της. Ἡ Ἐκκλησία γιὰ τὰ μέλη της ἔχει τὸ ἀναφαίρετο δικαίωμα νὰ θεωρεῖ τὸν πολιτικὸ γάμο βλάσφημο, ἀπαράδεκτο, ἄκυρο καὶ ἀνυπόστατο. Ὁ πολιτικὸς γάμος ἀλλοιώνει τὰ θεμέλια της παραδοσιακῆς οἰκογένειας, προσβάλλοντας τὴν Ὀρθόδοξη λατρεία καὶ τὰ μυστήριά της.
Μιὰ Ὀρθόδοξη οἰκογένεια δὲν πρέπει ποτὲ νὰ συνδέσει τὸ ὄνομά της μὲ τέλεση, συμμετοχὴ ἢ μὲ ἀναδοχὴ πολιτικοῦ γάμου, ἀκόμα καὶ ἂν ὑπάρχει σαφὴς δέσμευση ὅτι μετὰ θὰ ἀκολουθήσει Ὀρθόδοξος θρησκευτικὸς γάμος. Ἡ τέλεση τοῦ Ὀρθόδοξου καὶ μόνο γάμου γιά ἕνα ζευγάρι εἶναι ἀρετὴ ὁμολογίας καὶ προϋπόθεση πολλῶν θεϊκῶν εὐλογιῶν.
Πρόσωπα ποὺ ἐπιμένουν συνειδητὰ ὅτι ὁ πολιτικὸς γάμος εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ὅτι ἐφόσον θὰ ἀκολουθήσει ὁ γάμος τῆς Ἐκκλησίας δὲν πειράζει καὶ δὲν ὑπάρχει κανένα πρόβλημα, θεωροῦνται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἀποκομμένα μέλη, ἔχουν ἔλλειμμα Ὀρθόδοξης πίστης καὶ ἔχουν ὀλισθήσει πλέον στὴν ἀπιστία καὶ τὴν αἵρεση.
Τέλος ἡ ἐξομολόγηση, ἡ εἰλικρινὴς μετάνοια ὅσων ἐμπλέκονται στὴ διαδικασία τέλεσης πολιτικοῦ γάμου (ζευγάρι, γονεῖς, συγγενεῖς) καὶ ἡ ἀμετάκλητη καταδίκη του πολιτικοῦ γάμου εἶναι ὁ μόνος ἀσφαλὴς δρόμος ἐπιστροφῆς αὐτῶν τῶν προσώπων στὴν ἀγκαλιὰ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.
ΤΟ ΕΠΕΙΓΟΝ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ
Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μας, τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἡ Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία πρέπει συντονισμένα καὶ ἐπειγόντως, μὲ κείμενά τους καὶ ἐγκυκλίους, νὰ βγάλουν τὸν Ὀρθόδοξο Ἑλληνικὸ λαὸ ἀπὸ τὴ σύγχυση καὶ τὴν παγίδευση ποὺ ἐπέφερε ὁ ἀθεϊστικὸς πολιτικὸς γάμος τῆς Πολιτείας, ἐδῶ καὶ τριάντα περίπου χρόνια.
Τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι ἐνήμερο προληπτικὰ καὶ θεραπευτικὰ γιὰ τοὺς πνευματικοὺς κιδύνους ποὺ προκύπτουν σὲ Ὀρθόδοξο Χριστιανό, ἂν παγιδευτεῖ σὲ πολιτικὸ γάμο.
Εἶναι ἀδήρητη ἀνάγκη, ἐπίσης, ὁ Χριστιανὸς νὰ ἔχει ἑνιαία, ἀμετακίνητη καὶ ἀπορριπτικὴ στάση τόσο γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλία, ὅσο καὶ γιὰ τὰ σύμφωνα συμβίωσης, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐκβιαστικά, ἀπειλώντας θανάσιμα τὸν εὐλογημένο καὶ διαχρονικὸ θεσμὸ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογένειας.
Αὐτὸ τὸ χρέος τῆς ἐνημέρωσής μας ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία λογίζεται ὡς μεγαλύτερο ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἂλλη ὑλικὴ προσφορά, ποὺ ἡ ἀγάπη Ἐκκλησίας ἁπλόχερα διοχετεύει σὲ ἀνθρώπους ἐνδεεῖς καὶ ἐμπερίστατους. Στὴν Ἐκκλησία μας ἔχουμε τὴν ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη καί, ὑγιαίνουσα, παραμένει ἡ μοναδική μας ἐλπίδα.
Πηγή: Ρωμνιός
Ιωάννης Θαλασσινός, Διευθυντής Π.Ε.ΦΙ.Π. 04-10-2017
Ποιός ἄραγε θυμᾶται τή θλιβερή ἐπέτειο τῆς ψήφισης, ἀπό τή Βουλή τῶν Ἑλλήνων, τοῦ ἐπαίσχυντου...
Χριστιανική Εστία Λαμίας 03-10-2017
Οἱ μάσκες ἔπεσαν γιά ἀκόμα μιά φορά. Ἑταιρεῖες γνωστές στούς Ἕλληνες καταναλωτές ἀφαίρεσαν ἀπό τά...
TIDEON 21-12-2015
Επιμένει να προκαλεί Θεό και ανθρώπους η ελληνική Κυβέρνηση, ψηφίζοντας στις 22 Δεκεμβρίου 2015 ως...
Tideon 14-12-2015
Η Κυβέρνηση μας μίλησε για την «αναγκαιότητα» και για τα πλεονεκτήματα της «Κάρτας του Πολίτη»...
TIDEON 27-08-2014
Λαμβάνουν διαστάσεις καταιγισμού οι αντιδράσεις πλήθους φορέων και πολιτών για το λεγόμενο «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο το...
tideon.org 02-05-2013
Kαταθέτουμε την αρνητική δήλωση μας προς τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ). Ο νόμος αφήνει πολλά...
Tideon 31-12-2012
Ποια είναι η λύση αν πλήρωσες «τσουχτερές» τιμές στο Κυλικείο του Νοσοκομείου, του Αεροδρομίου, του...
Νικόλαος Ἀνδρεαδάκης, ὁδηγός 03-04-2012
Εἶμαι νέος μὲ οἰκογένεια, ἔχω ὅλη τὴ ζωὴ μπροστά μου… Λόγῳ ἐπαγγέλματος ἔχω τὴ δυνατότητα...
tideon 07-11-2011
ΜΝΗΜΟΝΙΟ: Δεν ξεχνώ αυτούς που παρέδωσαν αμετάκλητα και άνευ όρων την ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ και έκαναν...
ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΩΡΑ ... 15-02-2011
Κατάλαβες τώρα ... γιατί σε λέγανε «εθνικιστή» όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου; Για να...
ΤΡΑΠΕΖΑ ΙΔΕΩΝ 25-12-2010
Τώρα πια γνωρίζω τους 10 τρόπους που τα ΜΜΕ μου κάνουν πλύση εγκεφάλου και πώς...