Έφυγε απο τη ζωή η δασκάλα της Χιμάρας, Στέλλα Πάνου [19 Νοεμβρίου 2015]

stella panou 01

 

Η Στέλλα Νίκα (το γένος Πάνου) από σήμερα (19 Νοεμβρίου 2015) δεν είναι πια μαζί μας. Πέθανε στο σπίτι όπου ζούσε μόνη μετά τον θάνατο του αγαπημένου της συζύγου. Στο κάστρο της Χιμάρας, στο παλαιό αρχοντικό της οικογένειας Πάνου, εκεί όπου είχε διαμείνει πριν από κάπου 230 χρόνια ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Η Στέλλα Νίκα είχε αφιερώσει την ζωή της στα παιδιά της Χιμάρας. Πριν να ξαναλειτουργήσει το ελληνικό σχολείο, μάζευε τα παιδιά της Χιμάρας σε ένα δωμάτιο, στην πίσω πλευρά της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας. Εκεί λειτουργούσε το κρυφό σχολειό της. Μάθαινε στα παιδιά της Χιμάρας τα ελληνικά γράμματα, την ιστορία, τα τραγούδια και τις παραδόσεις. Κράτησε τα παιδιά με εθνικό πατριωτικό φρόνημα υψηλό. Όταν το 2007 λειτούργησε το ελληνικό σχολείο και πάλι μετά 62 χρόνια, η Στέλλα διορίστηκε νηπιαγωγός και συνέχισε το λειτούργημά της. Το σχολείο σύντομα βρέθηκε πολύ μικρό για την τόσο μεγάλη προσέλευση των μαθητών της Χιμάρας. Το νηπιαγωγείο μεταφέρθηκε στο υπερώο του γειτονικού ναού των Αγίων Πάντων όπου μέχρι χθες η Στέλλα Νίκα συνέχιζε αυτό που θεωρούσε καθήκον προς τα παιδιά της. Προς όλα δηλαδή τα παιδιά της Χιμάρας. Και βέβαια δεν ήσαν μόνο τα παιδιά, για την Στέλλα Νίκα ότι το ελληνικό ήταν και ιερό και έπρεπε με όλη της την δύναμη να το υπηρετήσει. Ας είναι αιώνια η μνήμη της.
Δημήτρης Περδίκης

Ένα χρόνο πριν η ιστορία της δασκάλας Στέλλας έγινε γνωστή στο πανελλήνιο μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής 360°

 

 

Πηγή:Χιμάρα

Ἱερομόναχος Δαμασκηνὸς: Ὀρθόδοξος διαπαιδαγώγησις τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας

agion oros panagia agioi 02

Ἐξ ἀφορμῆς τῆς δημοσιεύσεως εἰς τὴν Ἐφημερῖδα τῆς Κυβερνήσεως τῶν προγραμμάτων τῆς θρησκειολογίας καὶ τῆς τελευταίας ἀντιδράσεως τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας, ὡς καὶ τῆς προσωπικῆς ἐπιστολῆς τοῦ Μ. Ἀρχιεπισκόπου πρὸς τὸν Πρωθυπουργόν, κ. Τσίπραν, τῆς 27ης Σεπτεμβρίου 2016, ἐν συνεχείᾳ σειρᾶς ἐπιστολῶν μου πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδον γράφω Ὑμῖν τὰ κάτωθι, ὡς εἰσαγωγήν, φρονῶν, ὅτι καὶ Ὑμεῖς θεωρεῖτε ταῦτα, ὡς αὐτονόητα

 

Ἱερομόναχος Δαμασκηνὸς

Ἱερὸν Κελλίον τοῦ Φιλαδέλφου  

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 6.12.2016

Τ.Θ. 73

63086 Καρυαὶ

Ἅγιον Ὄρος Ἄθω

Ἀριθμὸς πρωτ. 63 1. Τῷ Μακαριωτάτῳ

Ἀρχιεπισκόπῳ Ἀθηνῶν  καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΩ

2. Τῇ Σεπτῇ καὶ ἁγίᾳ Ἱεραρχίᾳ  τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς ἕδρας των

 

Θέμα: «Ὀρθόδοξος διαπαιδαγώγησις τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας»

 

Μακαριώτατε,

σεπτοὶ Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἐξ ἀφορμῆς τῆς δημοσιεύσεως εἰς τὴν Ἐφημερῖδα τῆς Κυβερνήσεως τῶν προγραμμάτων τῆς θρησκειολογίας καὶ τῆς τελευταίας ἀντιδράσεως τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας, ὡς καὶ τῆς προσωπικῆς ἐπιστολῆς τοῦ Μ. Ἀρχιεπισκόπου πρὸς τὸν Πρωθυπουργόν, κ. Τσίπραν, τῆς 27ης Σεπτεμβρίου 2016, ἐν συνεχείᾳ σειρᾶς ἐπιστολῶν μου πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδον γράφω Ὑμῖν τὰ κάτωθι, ὡς εἰσαγωγήν, φρονῶν, ὅτι καὶ Ὑμεῖς θεωρεῖτε ταῦτα, ὡς αὐτονόητα:

Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νὰ εἶναι γνῶσις τῆς Ἀληθείας, διὰ νὰ μεταβληθῇ ἡ γνῶσις εἰς βίωμα καὶ ζωήν.

Διὰ νὰ θελήσῃ ὁ ἄνθρωπος νὰ προσκυνήσῃ τὸν ποιητήν του, νὰ ἀποστῆ ἀπὸ τὰς πλάνας καὶ τὴν προσκύνησιν τῶν δαιμόνων, νὰ γνωρίσῃ τὸν Πατέρα του, τὸν Τριαδικὸν Θεόν.

Διὰ νὰ γνωρίσῃ, ὅτι τὸ κέντρον τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἄνθρωπος˙ διὸ καὶ ὁ Θεός, δι΄ ἡμᾶς ἐγένετο ἄνθρωπος.

Ἡ προτεραιότης εἰς τὴν δημιουργίαν εἶναι ὁ ἄνθρωπος.

Καμμία θρησκεία δὲν λέγει αὐτά, ποὺ λέγει ὁ Χριστιανισμὸς εἰς τὴν γνησίαν μορφήν του, τὴν Ὀρθοδοξίαν.

Χωρὶς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀληθὴς Θεογνωσία.

Ὁ Χριστὸς ἐστίν ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Χριστός, «παρατεινόμενος εἰς τοὺς αἰῶνας».

Καμμία θρησκεία δὲν ὁμιλεῖ διὰ τὸ κατ΄ εἰκόνα˙ ἤτοι τὸ νοερὸν καὶ τὸ αὐτεξούσιον. Διὰ τὴν κακὴν χρῆσιν τοῦ αὐτεξουσίου καὶ τὴν ἁμαρτίαν, καὶ τὴν ἐκ τῆς πτώσεως τοῦ ἀνθρώπου «ἔλλειψιν τῆς φύσεως», καὶ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἐλλείψεως, διὰ τῆς χάριτος ἐκ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου, τοῦ ἑνὸς τῆς Τριάδος, μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ.

Ἐὰν ἡ διδασκαλία τοῦ μαθήματος δὲν προετοιμάζει τὸν νέον, εἰς τὸ νὰ ἀποδεχθῇ τὸν Χριστόν, ὡς τὸν μόνον ἀληθῆ Θεὸν καὶ Σωτῆρα, τί νόημα ἔχει νὰ διδάσκεται; Διατί νὰ μάθῃ ἄχρηστα πράγματα διὰ τὸν βίον του; Ὅταν δὲν τοῦ ὑποδεικνύεται ὁ διὰ τῶν Εὐαγγελικῶν ἐντολῶν, ἀληθὴς τρόπος ζωῆς, ὁ μόνος χρήσιμος διὰ τὴν ἐνταῦθα βιοτήν του καὶ τὴν προετοιμασίαν του διὰ τὸν μέλλοντα καὶ ἀγήρω αἰῶνα, ὑποδοχῆς τῆς θεώσεως, τί νόημα ἔχει νὰ ἀσχολῆται ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ Πολιτεία, μὲ ἕνα νοθευμένον, ὡς πρὸς τὴν ἀλήθειαν, μάθημα;

Ἐὰν δὲν τοῦ ὑπενθυμίζεται, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐπλάσθη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ «κατ΄ εἰκόνα καὶ καθ΄ ὁμοίωσιν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός», διὰ νὰ βιώσῃ ὀρθῶς ἐις τὴν οἰκογενειακὴν ζωήν του, τί νόημα ἔχει ἡ διδασκαλία του;

1. Αἱ ἰσχύουσαι συνταγματικαὶ διατάξεις καὶ τὸ σύστημα τῆς συναλληλίας ὑποχρεώνουν τὴν Πολιτείαν νὰ διδάσκῃ τὴν Ὀρθοδοξίαν εἰς τὴν Ἐκπαίδευσιν (ἄρθρ. 3, 16, 21 τοῦ Συντάγματος, αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὑπ΄ ἀρ. 3358/1195 καὶ 2176/1998, ὡς καὶ ἡ ὑπ΄ ἀρ. 116/2012 ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Ἐφετείου Χανίων).

Ὡς έκ τούτου ἡ Ἱ. Σύνοδος ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαιτήσῃ πιστὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν ἀποφάσεων τῶν διοικητικῶν δικαστηρίων, ἀπὸ τὸ Κράτος.

2. Ἡ ἐπιστολὴ τῆς 27ης 2016 τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου πρὸς τὸν Πρωθυπουργόν, κ. Τσίπραν, σταλεῖσα ἔστω «κατόπιν ἑορτῆς», ὀρθῶς εἰς τὰ σχόλια τοῦ δευτέρου μέρους, χαρακτηρίζει, ὡς ἀπαράδεκτα τὰ προγράμματα. Προκαλεῖ ὅμως ἀπορίαν, ἐνῷ τὰ προγράμματα ταῦτα σχεδὸν ἀπαραλλάκτως, ἢ ἐλαφρῶς παρηλλαγμένα, εἶχον δημοσιευθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, πρὸ πενταετίας, καὶ ἐδιδάσκοντο πιλοτικῶς εἰς τὰ Σχολεῖα ἀπὸ τὸ 2012, διατί ὁ Μακαριώτατος, μόλις τώρα, ἀντέδρασε δυναμικῶς καὶ προσωπικῶς, χωρὶς Συνοδικὴν ἐπιστολήν;

3. Τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου, εἶναι ἀντιφατικὸν καὶ αὐτοαναιρούμενον, δὲν συνᾴδει μὲ τὰς ἐνεργείας του ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὁ Μακαριώτατος, οὐσιαστικῶς ἐκωλυσιέργει τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος, γνωστοῦ ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῶν Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ καὶ Νέας Δημοκρατίας.

Ἀγνοεῖ ὁ Μ. Ἀρχιεπίσκοπος τὸ γεγονός, ὅτι τὸ μάθημα ἐδιδάσκετο ἀμιγῶς μὲ ὀρθόδοξον περιεχόμενον ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους, μέχρι προσφάτως; Ἡ νόθευσις τοῦ περιεχομένου τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ἐγένετο εἰς τὰ ὑπάρχοντα βιβλία, τὰ τελευταῖα ἔτη, κυρίως ἀπὸ τὴν Σημίτειον ἀντιχριστιανικὴν ἐποχήν, τῇ ἀπαιτήσει τῶν Ἑβραίων καὶ τῆς νέας τάξεως πραγμάτων, παραλλήλως μὲ τὴν κατάργησιν τῆς ἀναγραφῆς τοῦ θρησκεύματος εἰς τὰς Ἀστυνομικὰς ταυτότητας, κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος.

Πῶς λοιπὸν διαπράττει τὸ ἀσύγγνωστον λάθος, νὰ ἀποδέχεται τὴν κατηγορίαν καὶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ἀθέου ὑπουργοῦ κ. Φίλη, ὡς καὶ τῶν Συμβούλων του, «ὅτι δὲν ἀποτελεῖ κατήχησιν τῆς ὀρθοδοξίας»;

Δὲν γνωρίζει ὁ Μακαριώτατος ποῖος ἦτο ὁ πρῶτος εἰσηγητὴς ἀλλαγῆς τοῦ νομικοῦ πλαισίου, χωρὶς νὰ τὸ ἐπιτρέπῃ τὸ Σύνταγμα, ὥστε τὸ μάθημα νὰ μεταβληθῆ ἀπὸ ὀρθόδοξον, εἰς διδασκαλίαν τῶν θρησκειῶν;

Τὸ συνημμένον φωτοτυπημένον κείμενον ἐκ τοῦ τ. 108, 2008 τοῦ περιοδικοῦ ΣΥΝΑΞΗ, ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ ἀποκλειστικὸς αἴτιος τῶν σημερινῶν ἐγκληματικῶν ἀλλαγῶν, ὑπὸ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου, εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος καὶ τῆς μεταβολῆς του εἰς πολυθρησκευτικόν, εἶναι ὁ ἐπιστήθιος φίλος τοῦ Μ. Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου, ὁ Σταῦρος Γιαγκάζογλου.

Ὁ κ. Γιαγκάζογλου ἤδη ἀπὸ τὸ ἔτος 2008, ὡς Σύμβουλος τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, μὲ ὑπόμνημα πρὸς τὸν τότε Ὑπουργὸν Παιδείας, κ. Στυλιανίδην, ὑπογραφόμενον καὶ ἀπὸ τοὺς κ. Γεώργ. Στάθην, μόνιμον Πάρεδρον τοῦ τότε Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, ὡς καὶ τοῦ Παντ. Καλαϊτζίδη, Παρέδρου τότε ἐ.θ. τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, εἰσηγήθησαν τὴν ἀλλαγὴν τοῦ περιεχομένου τοῦ μαθήματος (ὅρα περιοδικὸν ΣΥΝΑΞΗ, τεῦχος 108, ἔτους 2008, σελ. 71-79) ὡσαύτως ὅρα ἡμετέραν ἐπιστολὴν πρὸς τὴν σεπτὴν Ἱεραρχίαν ὑπ΄ ἀρ. πρωτ. 39/15.8.2013, διὰ τῆς ὁποίας ἐνημέρωσα τοὺς Ἁγίους Ἀρχιερεῖς, «τί ἐστί Γιαγκάζογλου», τί εἰσηγεῖται καὶ διατί στερεῖται ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος, κρινόμενος καὶ ἐξ ἄλλων δημοσιευμάτων του.

Παρὰ λοιπὸν τὰ γνωστὰ φρονήματα καὶ τὰς ἐνεργείας τοῦ κ. Γιαγκάζογου, οὗτος ἀπελάμβανε, μέχρι τὸ πρῶτον δεκαήμερον τοῦ Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ., τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Μ. Ἀρχιεπισκόπου, διευθύνων τὸ πρῶτον Συνοδικὸν Περιοδικὸν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος «Θεολογία».

Διὰ τῆς ὡς ἄνω ἐπιστολῆς μου, εἰσηγούμην εἰς τὴν σεπτὴν Ἰεραρχίαν νὰ κληθῇ οὗτος καὶ ἡ ὁμάς του, νὰ ἀποκηρύξουν τὰς πλάνας των. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἐὰν θὰ ἠρνοῦντο, ἡ Ἐκκλησία νὰ λάβῃ δραστικὰ μέτρα τιμωρίας, τὰ ὑπὸ τῶν ἱερῶν κανόνων προβλεπόμενα, καὶ νὰ ἀποκόψῃ τὸν κ. Γιαγκάζογλου καὶ τὴν ὁμάδα του, ὡς σεσηπότα μέλη, τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ κίνδυνος διὰ τὰ τέκνα τῆς Ἐκκλησίας ἐκ τῶ εἰρημένων προγραμμάτων, εἶναι μεγαλύτερος καὶ ὁ πλέον ἐπικίνδυνος, ἐξ ὅλων τῶν αἱρέσεων τῆς ἱστορίας, διότι θὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ ἀλλαξοπιστήσουν αἱ νεώτεραι γενεαὶ τῶν Ἑλλήνων.

Ὁ κ. Γιαγκάζογλου ἤδη ἀπὸ τὸ 2008 εἰς τὸ συνημμένον ὑπόμνημα, σελ. 75, γράφει: «τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν δὲν εἶναι κατήχηση ἢ μύηση στὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη, ἀλλὰ ἕνα ἀπὸ τὰ μαθήματα τοῦ σχολείου μὲ ἰδιαίτερο μορφωτικὸ καὶ παιδαγωγικὸ περιεχόμενο. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, δὲν ὁρίζεται καὶ δὲν ἐποπτεύεται ἀπὸ καμμιὰ Ἐκκλησία, δόγμα, ἢ ὁμολογία, ἐνῶ ἡ διδακτέα ὕλη καθορίζεται ἀπὸ τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο…» Πῶς ἔχει τὸ θράσος νὰ εἰσηγεῖται τὴν καταπάτησιν τοῦ Συντάγματος ἐν προκειμένῳ καὶ τὴν περιφρόνησιν ἐποπτείας τοῦ μαθήματος ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας;

Ὁρᾶτε, Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, τί εἰσηγεῖται εἰς τὸν Ὑπουργόν;

Ὁ τότε Ὑπουργὸς Παιδείας, κ. Στυλιανίδης, δὲν εἰσήκουσε τὰς εἰσηγήσεις του.

Τὰς εἰσηγήσεις του ἐνστερνίσθη ἡ κ. Ἄννα Διαμαντοπούλου, Ὑπουργὸς τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ φίλη τοῦ Μ. Ἀρχιεπισκόπου, γνωστὴ διὰ τὰς διασυνδέσεις της μὲ τὴ λέσχην BILDEBERG. Αὕτη ἤλλαξε τὸ νομικὸν πλαίσιον τοῦ περιεχομέου τοῦ μαθήματος, στοιχοῦσα εἰς τὰς εἰσηγήσεις τοῦ ὑπομνήματος τῆς ὁμάδος Γιαγκάζογλου τοῦ 2008, τοῦ τότε Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου. Ἐχρηματοδότησε μὲ 5 ἑκατομμύρια εὐρὼ τὴν σύνταξιν τῶν θρησκειολογικῶν τούτων προγραμμάτων. Ταῦτα μόλις τώρα, μετὰ τὴν δημοσίευσιν εἰς τὸ ΦΕΚ ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὁ Μακαριώτατος ἀνακαλύπτει, ὅτι εἰσὶν ἀπαράδεκτα.

Πῶς λοιπὸν ὁ Μ. Ἀρχιεπίσκοπος, τώρα ἀγνοῶν τὸν εἰσηγητὴν τοῦ ἐγκλήματος, κ. Γιαγκάζογλου, «νὰ μὴ ἐποπτεύηται τὸ μάθημα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν» κατηγορεῖ τὴν κ. Ἀναγνωστοπούλου, ἀναπληρώτριαν Ὑπουργὸν Παιδείας, ὅταν λέγῃ: «ὅτι οἱ θεολόγοι τὰ εἰσηγοῦνται, χωρὶς οὗτοι νὰ ἔχουν ἐξουσιοδοτηθῇ, ὅτι ἐκπροσωποῦν τὴν Ἐκκλησίαν;» Πῶς ὁ Μ. Ἀρχιεπίσκοπος στοχοποιεῖ ὡς προβληματικὸν καὶ κύριον ὑπαίτιον τοῦ προβλήματος, ὡς ἐμφορούμενον μὲ Λουδοβίκειον φρόνημα («Ἐγὼ εἶμαι τὸ κράτος»), τὸν τέως Ὑπουργὸν Παιδείας κ. Φίλην;

Προκαλεῖ ἀπορίαν, διατί μέχρι σήμερον οὐδαμοῦ καὶ οὐδέποτε ἐστοχοποίησε τὸν φυσικὸν καὶ ἠθικὸν αὐτουργὸν τοῦ ἐγκλήματος τῶν θρησκειολόγων καὶ τῆς παρούσης κρίσεως εἰς τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν Ἐκκλησίας - Πολιτείας, τὸν Στ. Γιαγκάζογλου;

Παραθέτω προσέτι ἓν ἀπόσπασμα τῆς εἰσηγήσεως Γιαγκάζογλου τοῦ 2008, ἵνα μὴ θεωρηθῇ, ὅτι τὸν ἀδικῶ: «Ἄν καὶ τὸ νομικὸ πλαίσιο, ποὺ διέπει τὸ μάθημα εἶναι ἀπολύτως σαφὲς καὶ ξεκάθαρο, ἡ πραγματικότητα αὐτὴ συχνὰ δὲν γίνεται ἀντιληπτή…Διαφορετικὰ καὶ ἐφόσον ἡ Πολιτεία δὲν σχεδιάζει οὔτε ἐποπτεύει, τὸ μάθημα γίνεται κλειστὸ καὶ ἄρα ἀνεξέλεγκτο…

Συνεπῶς ἀπαιτεῖται ἄμεσα περαιτέρω ἀλλαγὴ τοῦ θεσμικοῦ πλαισίου καὶ τῆς νομιμοποιητικῆς βάσεως τοῦ μαθήματος, ὥστε ῥητὰ καὶ ἐκπεφρασμένα νὰ μὴ θεωρεῖται πλέον θρησκευτικὴ κατήχηση ἢ ὁμολογιακὸ μάθημα (σημ. γράφοντος: ἄρα μέχρι τότε ἦτο κατήχηση καὶ ὁμολογιακὸ μάθημα), ἀλλὰ ἕνα μάθημα μὲ σαφῶς ἀνοικτό, πλουραλιστικὸ καὶ μορφωτικὸ - γνωσιολογικὸ περιεχόμενο. Ὡς βάση του μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθεῖ τὸ θρησκευτικὸ φαινόμενο γενικά, οἱ μεγάλες θρησκεῖες τοῦ κόσμου, ὁ Χριστιανισμὸς καὶ ἡ Ὀρθοδοξία, εἰδικότερα, μὲ ἔμφαση στὴν ἱστορία καὶ τὸν πολιτισμό…» (ὅρα Περιοδ. ΣΥΝΑΞΗ, τεῦχος 108, 2008, σελ. 76) Στὸ χρονικὸ διάστημα Μαρτίου ἕως Μαΐου 2008, πραγματοποιήθηκε στὴν ἀκαδημία θεολογικῶν σπουδῶν τῆς Ἱ. Μ. Δημητριάδος καὶ ὑπὸ τὴν αἰγῖδα τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, κύκλος ἐπιμορφωτικῶν συναντήσεων μὲ θέμα: «Μπροστὰ στὶς σύγχρονες ἀνάγκες τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, βελτιώνουμε τὴν διδακτική μας πράξη» (διοργανώθησαν τέσσερις ἡμερίδες, συμμετεῖχαν 22 θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι συνεργάστηκαν μὲ ὁμάδα τεσσάρων ἐπιμορφωτῶν. Ἕνα ἀπὸ τὰ θέματα ποὺ ἐπεξεργάστηκε ἡ ὁμάδα ἦταν ἡ διαθεματικότητα ἢ -ὅπως προτείνεται στὰ νέα ἀναλυτικὰ προγράμματα - ἢ ἡ «διαθεματικὴ προσέγγιση τῆς γνώσης» (ΣΥΝΑΞΗ, τεῦχος 108, σελ. 80))

Ποῖος λοιπὸν ἐκρύπτετο ἤδη ἀπὸ τὸ 2015 (ὄπισθεν) τῆς ρητορικῆς τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ διεστρέβλωνε, κατὰ τὸν Μακαριώτατον, κατὰ βολικὸν τρόπο, τὸν ρόλο τοῦ ὑπάρχοντος μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν, ὡς μιᾶς δῆθεν ἀνελεύθερης προσηλυτιστικῆς διαδικασίας «παραγωγῆς πιστῶν» τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μέσα στὶς σχολικὲς αἴθουσες; Ὁ κ. Γιαγκάζογλου.

Κατωτέρω, ὁ Μακαριώτατος, εἰς τὴν ἐπιστολήν του, πρὸς τὸν κ. Πρωθυπουργόν, γράφει: «Ἀργότερα, ἐντὸς τοῦ ἔτους, ἄρχισε νὰ κυκλοφορεῖ μιὰ νεώτερη θέση τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ὅτι τὸ μάθημα ὀφείλει νὰ ἀλλάξει, διότι αἴφνης ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἄρχισε νὰ ἀνησυχεῖ γιὰ τὴν διαφύλαξη τῆς «ὑποχρεώτικότητάς του», ἐν ὄψει τοῦ μέχρι τότε δῆθεν κατηχητικοῦ-προσηλυτιστικοῦ χαρακτῆρα (σελ. 3)»

Ποῖος κρύπτεται ὄπισθεν τῆς νεώτερης θέσης τοῦ Ὑπουργείου; Ὁ κ. Γιαγκάζογλου, Σύμβουλος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ (ὅρα συνημμένον ἐν φωτοτυπίᾳ ὑπόμνημα Γιαγκάζογλου, ΣΥΝΑΞΗ, τ. 108, σελ. 72 καὶ ἑξῆς.)

Τώρα ἀνακαλύπτει ὁ Μακαριώτατος τοὺς κινδύνους ἀλλοιώσεως τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως τῶν ἐπερχομένων Ἑλληνικῶν γενεῶν; Ἀνέγνωσε ποτὲ τὸ συνημμένον τῇ παρούσῃ ἐπιστολῇ, ὑπόμνημα Γιαγκάζογλου πρὸς τὸν κ. Στυλιανίδην; Ἀλλὰ διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, πόσοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς τὸ ἀνέγνωσαν;

Ὡσαύτως ὁ Μακαριώτατος ἀντιφάσκει καὶ τελεῖ ἐν συγχύσει μὲ ὅσα γράφει, ὅταν σημειώνει: «Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος συνειδητὰ δὲν τοποθετήθηκε στὴν ἐπιστημονικὴ διαφωνία τῶν δύο ἑνώσεων θεολόγων ΠΕΘ καὶ ΚΑΙΡΟΥ» (σελ. 3 Ἀρχιεπισκ. ἐπιστ.)

Δηλαδή, Μακαριώτατε, εἶναι ἐπιστημονικὴ διαφωνία ἡ διδασκαλία τῆς πλάνης τῶν θρησκειῶν εἰς τὰ σχολεῖα, ἀντὶ τῆς ὀρθοδοξίας;

Ἐάν τις, Μακαριώτατε, θελήσῃ νὰ ἀποκρυπτογραφήσῃ τὴν προσωπικότητά Σας, ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ἐνεργειῶν Σας, ἔναντι τοῦ συγκεκριμένου προβλήματος, τοῦ, ὡς μὴ ὤφελε, ἀνακύψαντος, ὡς καὶ τῆς συμφωνίας ἢ τῆς ὑποτυπώδους ἀντιδράσεως Σας, εἰς ὅσους ἀντισυνταγματικοὺς νόμους ἐψήφισαν αἱ μνημονιακαὶ κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν (ν. 4285/2014, λεγόμενος ἀντιρατσιστικός, 4301/2014, λεγόμενος περὶ θρησκευτικῶν κοινοτήτων καὶ 4356/2015 σύμφωνον συμβιώσεως ὁμοφυλοφίλων), δὲν θὰ ἐδυσκολεύετο νὰ παραλληλίσῃ ἐν προκειμένῳ τὴν συμπεριφοράν Σας μὲ τὴν πολιτικὴν δύο αὐτοκρατόρων τοῦ Βυζαντίου, ἔναντι τῶν αἱρέσεων τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ καὶ τοῦ Μονοθελητισμοῦ.

Α. Τοῦ «Ἑνωτικοῦ» τοῦ αὐτοκράτορος Ζήνωνος (Μονοφυσιτισμός) καὶ τοῦ «Τύπου» τοῦ αὐτοκράτορος Ἡρακλείου (Μονοθελητισμός), δι΄ ὧν οἱ εἰρημένοι αὐτοκράτορες, συμφωνούντων τότε καί τινων αἱρετικῶν Πατριαρχῶν, ἐπεχείρουν νὰ συμβιβάσουν τὴν αἵρεσιν μὲ τὴν Ὀρθοδοξίαν. Ἐν προκειμένῳ τὴν θρησκειολογίαν Γιαγκάζογλου, ΚΑΙΡΟΥ, ψηφίσματος Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης στηρίξεως τοῦ προγράμματος ἀφ΄ ἑνός, καὶ ἀφ΄ ἑτέρου τῆς Ὀρθοδόξου ἀγωγῆς, δι΄ ἣν ἀγωνίζεται ἡ ὀρθοδόξως φρονοῦσα ΠΕΘ.

Ἡ ἀποδοχὴ ὑφ΄ Ὑμῶν τοῦ τίτλου τοῦ ἐπιτίμου Διδάκτορος τῆς ἐρωτοτροπούσης μὲ τὴν Θρησκειολογίαν Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, ἀποκαλύπτει, ὅτι εἶσθε κεκρυμμένος μαθητὴς καὶ ὑποστηρικτὴς τῶν θρησκειολόγων.

Ἡ ἐπὶ πολλὰ ἔτη μὴ ἐπίλυσις τοῦ προβλήματος, χωρὶς δυναμικὴν ἀντίδρασίν Σας, ἀλλὰ καὶ οἱ λανθασμένοι χειρισμοί Σας εἰς τὴν Ἱ. Σύνοδον, ὡς καὶ ἡ χειραγώγησις τῶν Συνοδικῶν ἀποφάσεων, ἐν προκειμένῳ, μαρτυροῦν τὰς ὑψίστας εὐθύνας Σας διὰ τὴν παροῦσαν τραγικὴν διὰ τὴν Ἐκπαίδευσιν τῶν νέων, ὡς καὶ τῶν νέων στελεχῶν τῆς Ἐκκλησίας, Ἀρχιερέων, ἱερέων καὶ διακόνων, τῶν θεολόγων καὶ τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖον θὰ νοθεύσῃ τὴν καθαρότητα τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματός του, τινὲς δὲ ἐκ τοῦ πληρώματος κινδυνεύουν καὶ νὰ ἀλλαξοπιστήσουν ἐκ τῆς συγχύσεως.

Εἶσθε ἐπὶ τοῦ πηδαλίου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, καθ΄ ὅλην τὴν περίοδον τῆς κρίσεως τῶν τελευταίων ἐτῶν καὶ κατέστη τραγικὴ πραγματικότης ἡ διάζευξις τῆς Χριστιανικῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὸν δημόσιον βίον, παρὰ τὰς ἀπαγορεύσεις τοῦ Συντάγματος.

Ἐναπομένει μόνον ἡ τυπικὴ κατάργησις τῶν ἄρθρων, δι΄ ἣν ἐσχάτως ὀρθῶς ἀντεδράσατε.

4. Εἰς ὅσους ἐπικαλοῦνται τὴν ὕπαρξιν μεταναστῶν ἐν Ἑλλάδι καὶ τὴν ἐξ αὐτῶν ἀνάγκην ἀλλαγῆς τοῦ περιεχομένου τῶν Θρησκευτικῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσωμεν:

α. Ὁ Κύριος εἰς τὴν Ἀναστάσιμον ἐντολὴν πρὸς τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους: «πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα, κηρύξατε τὸ Εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει…», εἶχε ὑπ΄ὄψιν Του τὴν πολυεθνικότητα καὶ τὴν πολυθρησκευτικότητα τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, ὡς καὶ τοὺς κινδύνους τοὺς συνυφασμένους μὲ τὸ κήρυγμα τῆς Ἀληθείας.

Γι΄ αὐτὸ τοὺς εἶπε: «Μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι» (Ματθ. Ι, 28). Δὲν τοὺς εἶπε νὰ κάνουν διαθρησκειακοὺς διαλόγους μὲ τοὺς ἱερεῖς τῶν Ὀλυμπίων Θεῶν, διὰ νὰ συνυπάρξουν ἐν τῷ παρόντι βίῳ, χάριν μιᾶς ψευδοῦς δαιμονικῆς εἰρήνης. Ἡ ψευδὴς αὕτη εἰρήνη ἐμποδίζει τὴν ἀληθῆ θεογνωσίαν καὶ ἀγνοεῖ τὸν σκοπὸν τῆς θείας ἐνανθρωπίσεως.

Εἶπε: «Κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει…» οὺχὶ σεβασθῆτε «τὴν ἑτερότητα τῆς πλάνης». Σεβασθῆτε τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασα «κατ΄ εἰκόνα». Μὴ βιάσητε τὴν ἐλευθερίαν του. Μὴ ἀρνηθῆτε τὸ κήρυγμα τῆς Ἀληθείας, ἐν ὀνόματι τοῦ σεβασμοῦ τῆς «ἑτερότητος», δηλαδὴ τῆς πλάνης τῶν δαιμόνων. Ὑποστῆτε διωγμοὺς καὶ φυλακίσεις˙ μὴ γίνεσθε ὑποκριταί, μὴ μεταβληθῆτε εἰς διπλωμάτας, διότι δὲν θὰ σᾶς ὁμολογήσω ἐνώπιον τοῦ Πατρός Μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Τὴν ὁμολογίαν τῆς θεότητός μου δὲν ἀπαιτῶ μόνον ἐντὸς τοῦ κύκλου τῶν ἀποστόλων. Τὴν ἀπαιτῶ ἐνώπιον τοῦ Νέρωνος καὶ τοῦ Διοκλητιανοῦ καὶ τῶν ὁμοίων των.

β. Εἰς τὸ Βυζάντιον ἡ πλάνη καὶ ἡ αἵρεσις ἦτο ἐκτὸς νόμου. Ἡ κρατικὴ ἐξουσία ἐθεμελίωνε τὴν ἑνότητα τοῦ κράτους εἰς τὴν ὀρθοδοξίαν.

γ. Οἱ στυγνοὶ Σουλτάνοι τῆς Τουρκοκρατίας δὲν ὑπεχρέωσαν τοὺς Ὀρθοδόξους Πατριάρχας τῆς Ἀνατολῆς νὰ διδάσκουν εἰς τὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα τὸν Μουσουλμανισμόν, ἐν τῇ πολυεθνικῇ καὶ πολυθρησκευτικῇ ὀθωμανικῇ αὐτοκρατορίᾳ των.

δ. Ἠ Εὐρώπη μὲ τὰς ὁδηγίας της εἶναι πλέον ἐπικίνδυνος τῶν σουλτάνων τῆς Τουρκοκρατίας. Βιάζει τὰς συνειδήσεις, καταργεῖ τὴν μοναδικότητα τῆς ἐν Χριστῷ ἀποκαλύψεως καὶ ἐξισώνει τὸν ἀληθῆ Θεὸν μὲ τοὺς ψευδοθεοὺς τῶν θρησκειῶν καὶ τὰ δαιμόνια. Δὲν ἀγαπᾷ τὸν ἄνθρωπον. Ἡ Εὐρώπη εἶναι ἄθεος καὶ κατευθύνεται ἀπὸ τὸν διεθνῆ Σιωνισμόν. Ὅσοι Ἀρχιερεῖς καὶ θεολόγοι ὑποστηρίζουν τοιαῦτα, εἶναι πλανεμένοι καὶ ἀνάξιοι τῆς ἀποστολῆς των.

ε. Οἱ ἥρωες τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 προέταξαν εἰς τὸ πρῶτον Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος «τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος». Θὰ εὑρεθοῦν ἄρα γε ἄφρονες Ἕλληνες πολιτικοὶ νὰ χωρίσουν τὴν Ὀρθοδοξίαν ἀπὸ τὸν Ἑλληνισμόν, ὑπακούοντες εἰς ξένα κέντρα, ἐκμεταλλευόμενα τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν καὶ τὸ ἐμπερίστατον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, χωρὶς θυσιαστικὴν ἀντίστασιν μέχρι μαρτυρίου τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ χριστεπωνύμου λαοῦ;

στ. Προκαλεῖ ἀπορίαν, διατί οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχαι τῆς Ἐκκλησίας, καὶ δὴ οἱ Ἑλληνόφωνοι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν ἀπὸ ὑπευθύνους φορεῖς τὸ ἀνακῦψαν ἐπιχειρούμενον ἔγκλημα νοθεύσεως τῆς ἀγωγῆς τῶν Ἑλληνοπαίδων, μέχρι σήμερον δὲν τὸ ἔχουν ἀποδοκιμάσει δημοσίως.

Οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, εἶχον ὑψίστην προτεραιότητα εἰς τὴν ποιμαντικήν των, τὴν διαφύλαξιν τῆς καθαρότητος τῆς πίστεως εἰς τὸ ὀρθόδοξον πλήρωμα καὶ οὐχὶ τὴν ἐπὶ ματαίῳ μακροχρόνιον ἐνασχόλησιν μὲ ἀκάρπους διαλόγους μετὰ τῶν αἱρετικῶν, στοιχοῦντες τῷ[Ἀποστόλῳ Παύλῳ «αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος». Τοὺς αἱρετικοὺς ἀπέκοπτον, ὡς σεσηπότα μέλη, ἐκ τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.

ζ. Ὡσαύτως προκαλεῖ ἀπορίαν ἡ σιωπὴ ἐν προκειμένῳ, τῶν Μοναστηριακῶν διοικήσεων τῆς ἁπανταχοῦ Ὀρθοδοξίας. Δὲν παρακολουθοῦν τὸν διωγμὸν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας;

η. Τί πράττει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐν προκειμένῳ καὶ ὁ πνευματικὸς κόσμος τῆς χώρας, Πανεπιστημιακοὶ Καθηγηταὶ καὶ Ἀκαδημαϊκοί;

θ. Ἡ δήλωσις, ὡς ἀνεγράφη, ἐνώπιον τῆς Ἱ. Συνόδου, τοῦ Μακαριωτάτου: «Τί θέλετε; Νὰ χυθεῖ αἷμα;» δεικνύει ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ διακρίνῃ τὴν διαφορὰν τοῦ αἵματος τοῦ ἐκχεομένου ὑπὸ τῶν τρομοκρατῶν - τζιχαντιστῶν καὶ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων μαρτύρων τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας, τοῦ ἐκχεομένου ὑπὸ τῶν διωκτῶν αὐτῆς.

 

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Μακαριώτατε Δέσποτα καὶ Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Φρονῶ ἀταλαντεύτως, ὅτι ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ ἀντισταθῇ μέχρι μαρτυρίου, διὰ νὰ μὴ ἐπικρατήσουν τὰ εἰρημένα θρησκειολογικὰ προγράμματα, ἐπωφελουμένη τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων τοῦ Κράτους. Ἄλλως, ἐὰν δὲν εἰσακουσθῇ ἡ Ἐκκλησία ὑπὸ τῆς Πολιτείας, νὰ κηρύξῃ ἑαυτὴν ἐν διωγμῷ.

Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο εἶναι ἀνάγκη ἡ Σεπτὴ Ἱεραρχία νὰ ἀξιώσῃ τὴν ἀποπομπὴν τοῦ κ. Σ. Γιαγκάζογλου ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας, διότι οὗτος συμβουλεύει καὶ τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν Παιδείας, κ. Γαβρόγλου, χωρὶς μάλιστα νὰ ἀνακληθοῦν τὰ διατάγματα διδασκαλίας τοῦ μαθήματος, κατὰ τὸ παρὸν σχολικὸν ἔτος.

Κάθε διεξαγόμενος διάλογος μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας, μὲ ὄπισθεν κεκρυμμένον καθοδηγητὴν τοῦ Κράτους, τὸν κ. Γιαγκάζογλου, θὰ ἀποτύχῃ παταγωδῶς, λόγῳ τοῦ ἑωσφορικοῦ ἐγωϊσμοῦ του καὶ τοῦ δαιμονικοῦ του πείσματος, νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἰδέας του εἰς τὴν Ἑλληνικὴν νεολαίαν. Ποῖαι ἀνθελληνικαὶ καὶ ἀντορθόδοξοι δυνάμεις κατευθύνουν τὸν κ. Γιαγκάζογλου;

Ἐὰν θὰ ἐπικρατήσῃ ἡ θρησκειολογία, θὰ ἀλλοιώσῃ καὶ θὰ μεταλλάξῃ τὴν ὀρθόδοξον συνείδησιν τῶν ἐπερχομένων ἑλληνικῶν γενεῶν, ὡς καὶ θὰ καταστρέψει τὴν Ὀρθοδοξίαν ἐν Ἑλλάδι.

Ἡ προδοσία θὰ εἶναι ἰσαξία τῆς προδοσίας τοῦ Ἰούδα.

Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐπικρατήσεως τῆς πλάνης, ὀφείλομεν ἅπαντες, Πατριάρχαι τῆς Ὀρθοδοξίας, Ἀρχιεπίσκοποι, ἱερεῖς καὶ μονάζοντες, νὰ ἀποθέσωμεν τὰ ὠμοφόρια καὶ τὰ ἐπιτραχήλια μας ἐν τῇ Ἁγίᾳ Τραπέζῃ, ὡς ἀνάξιοι τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν περιστάσεων, τῶν ἁγίων μαρτύρων καὶ ὁμολογητῶν, τῶν ἁγίων Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τῶν Ἀρχιερέων τῆς Τουρκοκρατίας.

Ἐξαιτοῦμαι τὴν συγγνώμην, ἐὰν τυχὸν Σᾶς ἐπίκρανα. Θεωρῶ σκόπιμον νὰ τελειώσω τὴν ἐπιστολήν μου μὲ τοὺς λόγους τοῦ Μεγάλου Πατριάρχου Φωτίου:

«Μὴ ζήτει δὲ παρὰ φίλων ἀκούειν τὰ ἡδέα, ἀλλὰ τὰ ἀληθῆ μᾶλλον˙ εἰ γὰρ ἐχθροῖς μέν, οὐδ΄ ἀληθεύουσι, πιστευτέον, φίλοις δὲ διέφθορε τὰ τῆς ἀληθείας, καὶ τὸ ἡδὺ λέγειν ζητοῦσιν κἀκεῖνοι, πόθεν ἡμῖν ἀλλαχόθεν ἡ τῆς ἀληθείας ἔσοιτο γνῶσις, καὶ ἡ ἐπιστροφὴ τῶν οὐκ εὐαγῶς ἐνίοτε παρ΄ ἡμῶν λεγομένων ἢ πραττομένων; Διὸ μέγιστον ἡγοῦ φίλους κολάκων διαφέρειν. Οἱ μὲν γὰρ κατὰ πρόσωπον ἐπαινοῦντες, σέ τε τῶν, ὡς εἰκός, ἁμαρτανομένων συναίσθησιν λαβεῖν οὐκ ἐῶσι, καὶ μείζω ταῦτα πρὸς τοὺς ἄλλους ταῖς διαβολαῖς ἀποτελοῦσιν˙ οἱ δὲ καὶ σέ, τῷ διὰ φιλίας ἐλέγχῳ, συνιδεῖν τὸ παρανομηθὲν μᾶλλον δυναμοῦσι, κἄν τί δέῃ πρὸς τοὺς ἔξω λέγειν, ἀντὶ κατηγορίας ἀπολογίαν τοῦ πραχθέντος ἐκμηχανῶνται. Ὅσον οὖν τοῦ ἐπὶ κακίαν προκόπτειν τὸ ἀρετὴν ἀσκεῖν διενήνοχε, καὶ τοῦ διαβάλλεσθαι ἐν τοῖς ἀρχομένοις τὸ τὰς διαβολὰς διαλύειν, τοσοῦτον δεῖ παρὰ σοὶ εὔνους πλέον ἔχειν τῶν κολάκων.» (Φωτίου Πατριάρχου, Ὁ Ἡγεμών, ἐκδ. ΑΡΜΟΣ, σσ. 40-42)

Εὐελπιστῶν, ὅτι θὰ πράξητε πᾶν τὸ δυνατόν, διὰ νὰ ἀποτραπῇ τὸ ἐν λόγῳ ἀνοσιούργημα, διατελῶ μετὰ βαθυτάτου σεβασμοῦ καὶ υἱϊκῆς ἀφοσιώσεως. Ἀσπάζομαι τὰς Ὑμετέρας Χαριτοβρύτους δεξιὰς καὶ ἐξαιτοῦμαι τῶν Ὑμετέρων Τιμίων Ἀρχιερατικῶν εὐχῶν.

 

Ἱερομόναχος Δαμασκηνὸς ὁ τοῦ Φιλαδέλφου

 

Κοινοποίησις:

1. Ἅπασι τοῖς Ὀρθοδόξοις Πατριάρχαις τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

2. Ἅπασι τοῖς Προέδροις τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν.

 

Πηγή: Ακτίνες

 

Η νεολαία της Ρουμανίας, Χριστιανικά εκπαιδεύεται και με το Νόμο

paideia sthn roymania 01


Πρωτόκολλο συνεργασίας Κράτους και Εκκλησίας, για την Ορθόδοξη χριστιανική και θρησκευτική εκπαίδευση της νεολαίας, έχουν υπογράψει το 2014, ο Υπουργός Παιδείας & Έρευνας, ο Πατριάρχης κ. Δανιήλ και ο Υφυπουργός Θρησκευμάτων της Ρουμανίας. Όπως αναφέρθηκε τότε, "το πρωτόκολλο αποβλέπει στην συνεργασία των τριών θεσμικών οργάνων, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας με τη λήψη συνυπευθυνότητας και αρμοδιότητας που προσιδιάζουν σε κάθε υπογράφοντα" . Επίσης, θα επικοινωνούν μεταξύ τους, ανά τρίμηνο και όποτε χρειάζεται, για τυχόν βελτιώσεις.

Στην συνέχεια με πρωτοβουλία και πρόταση του Μακαριωτάτου Πατριάρχη, η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Ρουμανίας αποφάσισε το 2015 και έχει ανακηρύξει το έτος 2016 ως « Έτος αφιερωμένο στην Ορθόδοξη Χριστιανική Θρησκευτική εκπαίδευση της νεολαίας». Σε αυτό το πλαίσιο, η Ιερά Σύνοδος έχει ετοιμάσει ένα εθνικό πρόγραμμα.

Διδάσκοντας Χριστιανική εκπαίδευση στα Ρουμανόπουλα, σύμφωνα με το πρόγραμμα, είναι απαραίτητη η ανάδειξη της πνευματικής συγκρότησής τους, με προσανατολισμό την απόκτηση διάκρισης μεταξύ των αιώνιων αξιών και των εφήμερων αξιών. Η Πίστη στον Θεό είναι η μεγαλύτερη "προίκα" στην ζωή τους, αφού με την παρουσία και την συμμετοχή τους στη χριστιανική κοινότητα, καλλιεργούν την αγάπη, τη φιλία, τον σεβασμό για τον πλησίον, βοήθεια στους άπορους κ.λ.π. , κ.τ.λ. Η Θρησκεία βοηθά στην μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της σύγχρονης κρίσης ταυτότητας και προσανατολισμού, ενώ προτείνει βιώσιμα μοντέλα όπως η καλοσύνη, η ευγένεια, η αγάπη στον Θεό και τον πλησίον, η ευγνωμοσύνη και η ευθύνη για το παρόν και το μέλλον, η αγιότητα, η ανθρώπινη συμβίωση, και τα καλά έργα.

Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη και πραγματοποιούνται σε όλη την επικράτεια της Ρουμανίας πληθώρα εκδηλώσεων. Στις αρχές του έτους ο Πατριάρχης κ.κ.Δανιήλ, ευλόγησε την έναρξη των εκδηλώσεων, σε κεντρική πλατεία του Βουκουρεστίου, που ήταν γεμάτη κόσμο. Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2016, με το παραπάνω θέμα ως σύνθημα, οι Επισκοπές, τα Θεολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και όχι μόνο, πραγματοποιούν και είναι σε εξέλιξη συνέδρια, ομιλίες, συμπόσια, σεμινάρια, ξεναγήσεις κλπ. με σκοπό να επισημανθεί η μεγάλη ανάγκη εκπαίδευσης των παιδιών και των νέων με την συνεργασία της οικογένειας, του σχολείου και της Εκκλησίας. Προς την ίδια κατεύθυνση, εξ άλλου, θα διοργανωθούν προσκυνηματικές εκδρομές της Ορθόδοξης Νεολαίας στη χώρα και στο εξωτερικό, σε εκκλησίες και μοναστήρια με πολιτιστική κληρονομιά και τόπους όπου έζησαν μεγάλες πνευματικές μορφές της Ορθοδοξίας και σχετίζονται με τη ζωή τους . Αποστολή των εκδηλώσεων της θρησκευτικής εκπαίδευσης είναι να προσφέρει στους νέους τους απαραίτητους πνευματικούς και υπαρξιακούς δεσμούς μεταξύ όλων των γνώσεων που αποκτούν από τη μελέτη άλλων κλάδων και άλλων επιστημών.

Εκπαιδευτικές και κοινωνιολογικές μελέτες έδειξαν στην Ρουμανία ότι "η διδασκαλία της θρησκείας στα σχολεία, με τις βαθιές έννοιες που δίνει, παίζει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της προσωπικότητας και της ζωής των παιδιών".

Το φθινόπωρο του 2016, το Πατριαρχείο Ρουμανίας, μαζί με την Αρχιεπισκοπή Βουκουρεστίου, θα διοργανώσει μια διεθνή συνάντηση Ορθόδοξων Νεολαιών και Διεθνές Συμπόσιο, στο οποίο θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι των άλλων αδελφών Ορθοδόξων Εκκλησιών. Τον Οκτώβριο του 2016, στο Πατριαρχείο Ρουμανίας θα πραγματοποιηθεί πανηγυρική συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, στην οποία θα παρουσιαστεί μια περίληψη των γεγονότων που διοργανώθηκαν στις επισκοπές της χώρας και του εξωτερικού σχετικά με το θέμα. Όλες οι γιορτές και εκδηλώσεις θα δημοσιοποιούνται από το Κέντρο Τύπου του Πατριαρχείου Ρουμανίας, από τα Media των εκκλησιαστικών επαρχιών και από τα κοσμικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Η ανωτέρα θεολογική εκπαίδευση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρουμανίας, ενσωματώθηκε στα κρατικά Πανεπιστήμια από το ακαδημαϊκό έτος 1991-1992, διατηρώντας το δικαίωμα να συμμετέχει το Πατριαρχείο στην καθοδήγηση και συντονισμό των διδακτικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και στην πνευματική και θρησκευτική ζωή των θεολόγων φοιτητών. Σήμερα στην Ρουμανία υπάρχουν 15 Πανεπιστημιακές Θεολογικές Σχολές, σε διάφορες πόλεις της επικράτειας, όπου πάνω από 9.000 θεολόγοι διδάσκουν στα Δημόσια Σχολεία (*).

Ακολουθούν μερικές πόλεις και οι δράσεις τους, ενδεικτικά.

1} Βουκουρέστι:
Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης της Ρουμανίας κ.Δανιήλ, συναντήθηκε την Κυριακή 27 Μαρτίου 2016 με εκπροσώπους των Ορθοδόξων Χριστιανικών Φοιτητικών Συλλόγων και της Ορθόδοξης Χριστιανικής Νεολαίας Ρουμανίας, στην Πατριαρχική κατοικία στο Βουκουρέστι. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ετήσιου εθνικού συνεδρίου που πραγματοποίησαν οι ως άνω δύο ενώσεις, με το Πρακτορείο Ειδήσεων basilica.ro Στην ομιλία του προς τους νέους, ο κ.Δανιήλ τους μίλησε για την "χαρά της ζωής που είναι ο Ιησούς Χριστός".

2} Κωνστάντα:
Tον Μητροπολίτη Τόμιδος κ.Θεοδόσιο, επισκέφθηκαν καθηγητές και φοιτητές της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου «Oβίδιος» της Κωνστάντας. Στο Μητροπολιτικό μέγαρο, τους μίλησε για την ανάγκη σύνδεσης μεταξύ φοιτητών και καθηγητών, η οποία είναι ζωτικής σημασίας στην εκπαίδευση, για την θρησκευτικό-ηθική ανάπτυξη του χαρακτήρα του ανθρώπου, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της σύγχρονης κοινωνίας. Η σημερινή θεολογική εκπαίδευση έχει το ιερό καθήκον να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε την ισορροπία ανάμεσα στην παράδοση και την καινοτομία.

3} Ιάσιο:
Ομάδα 18 φοιτητών από την την Μολδαβία, επισκέφθηκε το Ιάσιο, προσκεκλημένη και φιλοξενούμενη από τον Σύλλογο Φοιτητών του Τμήματος Ορθοδόξου Θεολογίας του Ιασίου. Τρεις ημέρες οι επισκέπτες είχαν ένα γεμάτο πρόγραμμα, ξεναγήσεων σε εκκλησιαστικά και ιστορικά μνημεία της πόλης και των πέριξ. Όπως τον Καθεδρικό Ναό του Ιασίου, το Μοναστήρι "Τρεις Ιεράρχες", Παλάτι του Πολιτισμού, το Πανεπιστήμιο που φέρει το όνομα "Αλέξανδρος Ιωάννης Α' Κούζας", ο οποίος ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας και Μολδαβίας, την Εθνική Λυρική Σκηνή και άλλα αξιοθέατα. Στη συνέχεια πήγαν στον Ραδιοφωνικό Σταθμό, όπου σε ζωντανή εκπομπή, οι νέοι είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν απευθείας με πολλούς ακροατές στη χώρα. Τέλος, επισκέφθηκαν την Μητρόπολη Ιασίου, όπου τους υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος κ.Θεοφάνης, ο οποίος τους ξενάγησε στο Μητροπολιτικό Μέγαρο, τους ευχαρίστησε για την επίσκεψή τους και τους ευχήθηκε καλή πρόοδο.

4} Τρανσυλβανία:
Ομάδα ερασιτεχνικού θεάτρου δημιουργήθηκε στην Μητρόπολη Τρανσυλβανίας, με την ευλογία του σεβ. Σιμπίου κ.Λαυρεντίου και την συνεργασία της Επιτροπής Πολιτισμού της Δημαρχίας. Στον θίασο συμμετέχουν, από την εκκλησιαστική επαρχία Σιμπίου, πρωτεύουσας του πάλαι ποτέ Πριγκιπάτου της Τρανσυλβανίας, νέοι και έφηβοι ηλικίας μεταξύ 13 και 18 ετών, που έχουν έφεση και ταλέντο στην υποκριτική. Τα μαθήματα γίνονται κάθε Σάββατο απόγευμα, μετά την παρακολούθηση του Εσπερινού. Καθηγητές διαθέτει η Δημαρχεία και συντονίζουν οι ιερείς π.Δανιήλ και π.Κωνσταντίνος.

5} Μπακάου:
Mε την ευλογία του Αρχ/που Ρωμάν & Μπακάου κ.Ιωακείμ, την Κυριακή 29-5-16 μετά την Θεία Λειτουργία, πραγματοποιήθηκε παράσταση παραδοσιακών χορευτικών ομάδων στην πόλη Moineşti, με την συνεργασία του Γραφείου Πολιτισμού του Δήμου Μπακάου. Ο Αρχιερατικός επίτροπος π.Νικόλαος συνεχάρη τους νέους και τους θεατές, και δήλωσε: Η λαϊκή παράδοση απασχολεί και αποτελεί προτεραιότητα της εκκλησίας μας. Χαιρόμαστε για την παρουσία τόσων πολλών νέων ανθρώπων ντυμένων με τις παραδοσιακές τους φορεσιές. Αυτοί θα παραδώσουν την κληρονομιά των προγόνων μας στις μελλοντικές γενιές, ώστε να μην διαγραφεί η Ρουμανική Ορθόδοξη χριστιανική ταυτότητά μας.

Η έναρξη των εκδηλώσεων.

Πηγές:
http://www.patriarhia.ro/2016--anul-omagial-al-educatiei-religioase.
http://epr.ro/activitati-cu-tinerii-si-copiii-parohia-sf-ioan-din-bacau
http://www.doxologia.ro /.../ slujiri-arhieresti-Mitropolia-mol
http://www.facebook.com/Anul-Omagial-al-Educa
http://www.hotnews.ro/stiri-esential-17388239-ministerul-educatiei-biserica
http://www.mitropolia-ardealului.ro
http://www.epr.ro/
http://basilica.ro
http://www.dzr.org.roprotocol-secret-intre-patriarhia-romana


(*) Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος 2015, σελ.1258

 

paideia sthn roymania 02

paideia sthn roymania 02

paideia sthn roymania 02

paideia sthn roymania 02

 

Πηγή: Ακτίνες

Ἁγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Άγιοι, οι μόνοι αληθείς παιδαγωγοί και διδάσκαλοι

agios ioystinos popovic 02


Η παιδεία είναι προβολή της αγιότητος. Μόνον ο αγιασθείς άνθρωπος δύναται να αγιάζη και άλλους· μόνον γενόμενος αυτός φως δύναται να φωτίζη τους άλλους. Το Ευαγγέλιον του Θεανθρώπου συγκεντρώνει τα πάντα εις τον προσωπικόν αγώνα και την άσκησιν τα πάντα αρχίζουν από το ίδιον το πρόσωπον του ανθρώπου: σωζόμενος ο άνθρω­πος σώζει απαραιτήτως και τους άλλους γύρω του· φωτιζόμενος φωτίζει και τους άλλους.

Αυτή είναι η ευαγγελική οδός, η εφαρμοζομένη πιστώς εις την Ορθοδοξίαν, φυλασσομένη και διαφυλαχθείσα εις αυτή. Ιδού πως την χαράσει, ως άλλος υιός της βροντής, ο μέγας άγιος και διδάσκαλος της Εκκλησίας, ο φωστήρ της οικουμένης, ο αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Καθαρθήναι δει πρώτον, είτα καθάραι· σοφισθήναι, και είτα σοφίσαι· γενέσθαι φως, και φωτίσαι· εγγίσαι Θεώ, και προσαγαγείν άλλους· αγιασθήναι, και αγιάσθαι».

Κατά το θέλημα της Θείας Πρόνοιας ημείς ζώμεν επί της γεωγραφικής και θρησκευτικής διασταυρώσεως της Ανατολής και της Δύσεως. Δια τούτο, ίσως ευρισκόμεθα συχνά εις βασανιστικόν αδιέξοδον. Έχετε παρατηρήσει πως εις την ορθόδοξον ψυχήν μας δεν ανταποκρίνεται η ορθολογιστικο-σχολαστική παιδεία της ρωμαιοκαθολικής και προτεσταντικής Ευρώπης;

Τούτο κατοπτρίζεται σαφώς εις την ιδεολογικήν και ηθικήν περιπλάνησιν του μεγαλυτέρου μέρους των διανοουμένων μας. Αυτοί έχουν αποξενωθή από τον ορθόδοξον λαόν μας, από το σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και δια τούτο έχουν χάσει την ορθόδοξον αίσθησιν και τον ορθόδοξον προσανατολισμόν εις τα βασι­κά προβλήματα της ζωής και του θανάτου. Η παιδεία κατά το πρότυπον του ευρωπαϊκού Aufklarung (Διαφωτισμού) ποτέ δεν δύναται να είναι παιδεία δι' ημάς.

Η ορθόδο­ξος αίσθησις και η ορθόδοξος συνείδησις παραδέχεται και αναγνωρίζει μόνον τους αγί­ους ως παιδαγωγούς και διδασκάλους και μόνον την αγιότητα ως φωτισμόν και ως αληθινήν παιδεία. Είναι πολύ βαθειά η πείνα και η δίψα της ψυχής μας, βαθυτέρα από ότι νομίζουν πολλοί από τους διανοουμένους μας, και κανείς δεν δύναται να την ικανοποιήση εκτός του Χριστού και των αγίων Του.

 

Πηγή: (αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Άνθρωπος και Θεάνθρωπος», εκδ. οίκος «Αστήρ»), (Το διαβάσαμε στο περιοδικό ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ , τεύχος 65), Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον

Δημήτριος Νατσιός: Αναίδεια και ατιμωρησία- Οι γάγγραινες της πατρίδας

sxoleio 02

«Παισί δ’ αιδώ χρή πολλήν, ου χρυσόν καταλείπειν»
 
«Πρέπει κανείς ν’ αφήνει στα παιδιά του την αρετή της αιδούς και όχι χρυσάφι» Πλάτων
Πριν από μερικά χρόνια στάλθηκε στα σχολεία μια εγκύκλιος σχολικού συμβούλου της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, διά της οποίας στιγματιζόταν και περιγραφόταν με μελανά χρώματα η ολοένα αυξανόμενη κακή συνήθεια των μαθητών να αισχρολογούν και να βωμολοχούν, εντός και του σχολικού αυλόγυρου, στα διαλείμματα, και να αισχρολογούν στους τοίχους των σχολικών κτιρίων. Δυστυχώς, ακόμη και στο δημοτικό σχολείο, γινόμαστε αυτήκοοι μάρτυρες της σιχαμερής και επιβλαβούς αυτής έξεως!
 
Με περισσή αναίδεια, μικροί μαθητές, εκστομίζουν το «εθνικό προσωνύμιο» με τα «τρία άλφα», που όσο ανεβαίνεις τις σχολικές βαθμίδες τείνει να αντικαταστήσει το βαφτιστικό όνομα! Το κακό είναι πώς δεν μπορούμε εμείς οι δάσκαλοι να λάβουμε δραστικά μέτρα. Από την μία καραδοκεί η νεοφανής αυτή «ασθένεια» της ενδοσχολικής βίας, το λεγόμενο bullying, νεοταξικό εφεύρημα-πονήρευμα εν πολλοίς, το οποίο σκοπό έχει να τρομοκρατήσει και να φιμώσει τον δάσκαλο, να μην νουθετεί, έστω και αυστηρά, τους μαθητές του, καθώς ο ανουθέτητος νέος, ο ακαθοδήγητος, είναι ευχειραγώγητος και καταντά άθυρμα κάθε τσαρλατάνου.
Από την άλλη έχουμε τους μοσχοαναθρεμμένους μοναχογιούς και μοναχοκόρες-παιδιά κακομαθημένων γονέων. Οι γονείς αυτοί ανατρέφουν στα σπίτια τους εγωκεντρικούς τυραννίσκους. Και είναι γονείς που ποτέ δεν είπαν το ευλογημένο «όχι» στα παιδιά τους, που ποτέ δεν τιμώρησαν τα βλαστάρια τους.
Να πω κάτι παρενθετικά για την παρεξηγημένη λέξη «τιμωρία». Ως δάσκαλος, όταν παραλαμβάνω μία νέα τάξη, λέω, στην πρώτη συνάντησή μου με γονείς και μαθητές, κάτι που τους ξαφνιάζει: «είμαι δάσκαλος της τιμωρίας!». Τι σημαίνει όμως τιμωρία; Πώς ετυμολογείται η λέξη; Παράγεται από την «τιμή» και την λέξη «ώρα» (με ψιλή). Με δασεία (η ώρα) σημαίνει χρονική διάρκεια, με ψιλή όμως σημαίνει φροντίδα, πρόνοια, επίβλεψη, εξ ου και θυρωρός (=ο επιβλέπων την θύρα), ολιγωρία (=λίγη φροντίδα, άρα αδιαφορία) κλπ. Άρα, τιμωρός είναι αυτός που προνοεί και φροντίζει γιά την τιμή, την αξιοπρέπεια κάποιου. (Έτσι γίνεται κατανοητό και περί του τιμωρού Θεού μας. Δυστυχώς, με την εγκληματική απόφαση μιάς δράκας γλωσσοκτόνων βουλευτών, χάσαμε την «μαγεία» του ετυμολογικού πλούτου της γλώσσας μας. Η κατάργηση της ιστορικής ορθογραφίας, την κατέστησε περίπου ανάπηρη. Και ανάπηρη γλώσσα σημαίνει και ανάπηρη σκέψη!).
Εξαιτίας, λοιπόν, για να επανέλθουμε στο θέμα μας, της περιρρέουσας ατιμωρησίας, πολλοί γονείς ενοχλούνται και απειλούν, πολλές φορές, τους εκπαιδευτικούς, αν κάποιος χρησιμοποιήσει... «λεκτική βία» -έτσι το ονομάζουν- κατά των υπερευαίσθητων παιδιών τους!
Χαρακτηριστικό είναι και το παρακάτω ανέκδοτο, που μας έρχεται από την Αμερική. Ένας πιτσιρίκος πηγαίνει με την μαμά του σ’ ένα πολυκατάστημα. Ψωνίζει εκείνη κάτι ευτελές και απαραίτητο για το σπίτι, μα ο μικρός έχει χωθεί σ’ ένα αυτοκινητάκι (παιδικό), και αρνείται να βγεί απ’ αυτό. Με γοερές κραυγές και τσιρίδες απαιτεί να του το αγοράσει. Η μάνα δεν έχει χρήματα, τρέμει όμως μήπως η άρνηση της δημιουργήσει στο παιδί ψυχολογικά προβλήματα. Είνα απεγνωσμένη. Το κατάστημα όμως έχει παιδοψυχολόγο, όπως όλα τα καλά πολυκαταστήματα παιδικών ειδών στην Αμερική. Ζητεί απελπισμένη βοήθεια, του εξηγεί το πρόβλημα. Ο ψυχολόγος, πρόθυμα, πήγε δίπλα στον μικρό, του ψιθυρίζει κάτι στο αυτί, και αμέσως –ω του θαύματος!- ο νεανίσκος σωφρονισμένος τον ακολούθησε, σαν αρνάκι, πηγαίνοντας στη μητέρα του. Η μάνα έμεινε έκθαμβη από την επιστημονική επάρκεια του ψυχολόγου. «Τι του είπατε και πείστηκε;» ρωτάει. Ο παιδοψυχολόγος χαμογελά και της λέει: «Του είπα, κατέβα αμέσως, γιατί θα φας δύο σφαλιάρες, που θα δεις τον ουρανό σφοντύλι!!». Λένε ότι ήταν Έλληνας, της παλιάς σχολής!
Δυστυχώς, και στα καθ’ ημάς, η ανατροφή των παιδιών βρίσκεται για περισσότερο από έναν αιώνα στο έλεος των ετεροχρονισμένων σχετικών δυτικών συρμών, που μας τους έφεραν οι προτεστάντες μισσιονάριοι ή οι φραγκογκουβερνάντες ή οι «διαφωτισμένοι εις τας Ευρώπας» ημέτεροι. Τελευταία μάλιστα το γενικό πρόσταγμα το έχουν κάποια νεαρά άτομα με κάποιο αμερικανικό δίπλωμα Master(και είναι γνωστό ότι υπάρχει κάποιο αμερικανικό πανεπιστήμιο απ’ το οποίο μπορεί να πάρει κανείς κάποιο Master, όποιος κι αν είναι ο δείκτης νοημοσύνης του!), που κατακλύζουν τις περίφημες σχολές γονέων και τα άλλα σχετικά προγράμματα (ιδίως τηλεοπτικά στα οποία «διδάσκουν οι κολοκυθολογούντες «προοδευτικοί» οικογενειακοί σύμβουλοι), όπου οι κυρα-Κατίνες της συνοικίας μαθαίνουν ότι πρέπει ν’ αφήνουν τα παιδιά τους να κάνουν ό,τι θέλουν, για να μην γίνουν «κομπλεξικά»! Έτσι, οι ταλαίπωροι νέοι γονείς, εκτός από την κρίση του αρχοντοχωριατισμού (νόσημα εθνικό κι αυτό, το οποίο «θεραπεύει» η οικονομική κρίση), ταλαιπωρούνται κι από την αξιοθρήνητη, τις πολλές φορές, ανωριμότητα όλων αυτών των μαϊστόρων της ανοησίας, για να κατασκευάσουν τελικά τις εξαμβλωτικές προσωπικότητες που θα αποτελέσουν τις μέλλουσες γενεές.
Ρίζα, λοιπόν, του κακού, η ατιμωρησία, η οποία γεννά την αναίδεια, η οποία στη συνέχεια τίκτει την βωμολοχία, την χυδαιότητα, την ηθική αποχαλίνωση, την ασωτία.
Αν γυρίσουμε, όμως, πίσω και «συνομιλήσουμε» με τους προγόνους μας, θα διαπιστώσουμε την πρωτόθρονη αξία, που έδιναν στην αιδώ. Στον περίφημο μύθο που αναφέρει ο Πλάτων στον «Πρωταγόρα», διαβάζουμε ότι, όταν ο Δίας έφτιαξε τον κόσμο, προίκισε τα ζώα με διάφορα χαρακτηριστικά (φτερά, δύναμη, ταχύτητα). Όμως τον άνθρωπο τον άφησε ανεφοδίαστο (κυρίως χωρίς την πολιτική τέχνη, την ικανότητα συμβίωσης). Οι άνθρωποι έτσι εξοντώνονταν από τα θηρία. Τότε ο Ζεύς, επειδή φοβήθηκε για το γένος μας, μη ξεκληριστεί, στέλνει τον Ερμή να φέρει στους ανθρώπους την Αιδώ και την Δίκη (την ντροπή και την δικαιοσύνη). Έτσι θα διακανονιζόταν η αρμονία των σχέσεων στις πολιτείες. Τον ρώτησε ο Ερμής, με ποιό τρόπο να τις κατανείμει. Σε λίγους, όπως οι άλλες τέχνες, ή σε όλους τους ανθρώπους; «Σε όλους να τις μοιράσεις», λέει ο Δίας, «και όλοι ας μετέχουν σ’ αυτά τα δύο... Και βάλε νόμο, από εμένα διαταγμένο, όποιος δεν μπορεί να μετέχει στην Αιδώ και στην Δίκη να τον σκοτώνουν ως αρρώστια της πόλης». («Και νόμον θες παρ’ εμού, τον μη δυνάμενον αιδούς και δίκης μετέχειν ως νόσον της πόλεως» - Πρωταγόρας ΧΙΙ). Σήμερα, δεν μιλάμε για νόσο, αλλά για επιδημία της αναίδειας και της αδικίας. Σοφοί και φιλόκαλοι, αν και ειδωλολάτρες, οι αρχαίοι είχαν αναγνωρίσει την αξία της αιδούς, της ντροπής για τον πλησίον. Ο Ηρόδοτος γράφει: «Άμα δε κιθώνι εκδυομένω συνεκδύεται και την αιδώ γυνή», δηλαδή, όταν η γυναίκα αποβάλλει τον χιτώνα, το ρούχο, αποβάλλει συγχρόνως και την ντροπή. (Πολλές φορές λέω σε μάνες κοριτσιών, έκτης Δημοτικού, να στέλνουν τα παιδιά τους ντυμένα ως μαθήτριες, σεμνά, και όχι σαν τις ημίγυμνες οδαλίσκες των βοθροκαναλιών. Πολλές ακούν, λίγες αρνούνται, γιατί και οι ίδιες μιμούνται τις αξιολύπητες τηλεχανούμισσες! Ισχύει πάντα το «ο ποιήσας και διδάξας», το «παράδειγμα τοις τέκνοις παρέχειν», του Αγίου Χρυσοστόμου). Ένα ακόμη παράδειγμα από το προγονικό κλέος: Μέχρι τον Ε’, τον «Χρυσό Αιώνα», η θεά Αφροδίτη παριστάνεται και σμιλεύεται ντυμένη, γι’ αυτό την ονόμαζαν Ουρανία. Όταν αρχίζει η παρακμή, παρουσιάζεται εντελώς γυμνή και ονομάζεται πια Πάνδημος. (Βλέπουμε κάποιες φυλές του Αμαζονίου, σχεδόν γυμνές, και χασκογελάμε μ’ αυτούς τους «βάρβαρους ή απολίτιστους». Το κάνουν από άγνοια. Μία βόλτα στις πόλεις μας, το καλοκαίρι, δείχνει που υπάρχει ο... παλιμβαρβαρισμός! Το καλύτερο στολίδι για τους νέους είναι το κοκκίνισμα του προσώπου από την ντροπή. Αυτό το χρώμα, δυστυχώς, έχει χαθεί στις μέρες μας από τα πρόσωπα των Ελλήνων!).
Να αναφέρουμε και όσα επίκαιρα γράφει και ο Ησίοδος στο «Έργα και ημέραι». Περιγράφει την θλιβερή εικόνα του κόσμου που παύει να ελέγχεται από την Αιδώ, μία εικόνα που λίγο απέχει από την σημερινή. «Μεμαίξεται εσθλά κακοίσιν (δηλαδή τα καλά και τα κακά θα είναι αδιακρίτως αναμεμιγμένα μεταξύ τους, θα υπάρχει σύγχυση). Θα γεννιούνται βρέφη με άσπρα μαλλιά (δηλαδή θα ανατραπεί τερατωδώς η τάξη της φύσεως). Τότε ο πατέρας δεν θα ομοιάζει με τα παιδιά ούτε τα παιδιά με τον πατέρα (παιδιά υιοθετημένα από θηλυπρεπείς). Ο φιλοξενούμενος θα παύσει να είναι πρόσωπο πολύτιμο για τον φιλοξενούντα, ομοίως ο φίλος γιά τον φίλο και ο αδελφός γιά τον αδελφό. (Οι οικογενειακές σχέσεις θα πληγούν ανεπανόρθωτα). Στους γέροντες γονείς κανένα πλέον σέβας δεν θα προσφέρουν τα παιδιά τους και θα τους υβρίζουν αναιδώς. (Γέμισαν τα γηροκομεία από ανεπιθύμητους γέροντες γονείς)».
Θα παραθέσουμε και κάτι που λέει ο Άγιος των ημερών μας, Παΐσιος ο Αγιορείτης. Στο βιβλίο «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο» υπάρχει ολόκληρο κεφάλαιο με τίτλο «Εσωτερική αταξία και εξωτερική εμφάνιση», όπου ο Άγιος Γέροντας, με το γνωστό πηγαίο χιούμορ του, καυτηριάζει κακώς κείμενα και ξέφρενες συμπεριφορές. Διαβάζω κάτι «νόστιμο». (σελ. 281-282):
«Σήμερα οι άνδρες έχουν μιμηθή τόσο πολύ τις γυναίκες που πολλές φορές δεν διακρίνονται. Την παλιά εποχή στα πεντακόσια μέτρα μπορούσες να διακρίνης αν είναι άνδρας ή γυναίκα. Τώρα ούτε από κοντά δεν μπορείς μερικές φορές να ξεχωρίσης τι είναι δεν καταλαβαίνεις γυναίκα είναι; Άνδρας είναι; Γι’ αυτό αναφέρει η προφητεία, ότι θα έρθη εποχή που δεν θα διακρίνωνται οι άνθρωποι αν είναι άνδρας ή γυναίκα. Ο Γερο-Αρσένιος ο Σπηλαιώτης είπε σε έναν νεαρό που είχε κάτι μαλλιά μέχρι κάτω: “Καλά, εσύ τι είσαι; Αγόρι ή κορίτσι;”. Δεν διακρινόταν. Παλιά τους κούρευαν στο Άγιον Όρος. Τώρα έρχονται όπως να ‘ναι... Εγώ τους κουρεύω με το ψαλλίδι, που κόβω το μαλλί όταν πλέκω κομποσχοίνι. Πόσους έχω κουρέψει! Πίσω από το Ιερό τους κουρεύω. Όταν έρχονται τέτοιοι, τους λέω: Υποσχέθηκα σε κάποιους φαλακρούς να τους κολλήσω μαλλιά... Κάντε αγάπη να τα κόψουμε! Τι να κάνουμε τώρα; Το ‘χω υποσχεθή!».


Στο σπουδαίο βιβλίο της μοναχής Ευθυμίας, ηγουμένης της Ιεράς Μονής Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, Μεγαδένδρου Θέρμου, με τίτλο «Οι προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού μέσα στην Ιστορία», σελ. 434, περιέχεται η εξής προφητεία του Πατροκοσμά: «Θα δούμε και θα ζήσουμε τα Σόδομα και τα Γόμορα στον τόπο μας». Τις προάλλες, όταν ψηφιζόταν από το άνομο συνέδριο, το σύμφωνο ασελγείας, κάποια ...Γόμαρα (έτσι έλεγε ο Μακρυγιάννης), στην Βουλή και στην μητρόπολη Αθηνών, διαφήμιζαν την βδελυρή μανία τους. Τα βοθροκάναλα ομαδόν πανηγύριζαν. Μητσοτάκης, Μεϊμαράκης συμφωνούν με το σύμφωνο. Ο κυρ- Αλέξης ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρηση. Ο Άγιος προφήτευσε ότι όχι μόνο θα δούμε, αλλά και θα ζήσουμε τα Σόδομα. Θυμήθηκα κάτι. Στην Κρήτη, την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν ήταν παρόντες οι Τούρκοι, οι Έλληνες εύχονταν μεταξύ τους στις γιορτές, για να μην προκαλούν τα αιμοβόρα θηρία:«Χρόνια πολλά και του χρόνου χωρίς κοιλιά». Οι Τούρκοι άκουγαν χωρίς κοιλιά, αλλά οι Κρητικοί εννοούσαν «χωρίς σκυλιά». Χρόνια πολλά, λοιπόν, και του χρόνου .... χωρίς κοιλιά...

 

Πηγή: Ακτίνες

Περισσότερα Άρθρα...

  1. Δημήτριος Νατσιός: Τά σχολεῖα τοῦ Πατροκοσμᾶ καὶ ἡ σημερινὴ ἐκπαίδευση
  2. Το Άγιον Όρος και η Παιδεία του Γένους μας
  3. Η ισοπέδωση της παιδείας
  4. Εκβιάζουν εκπαιδευτικούς θέλοντας νά διδάξουν ώς φυσιολογική την ομοφυλοφυλία!
  5. Γιὰ νὰ σωθεῖ μαγιὰ δασκάλων...
  6. Και οι διακρίσεις με βάση τον «σεξουαλικό προσανατολισμό» πρέπει να καταπολεμηθούν, σύμφωνα με εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας
  7. Όταν τα μήλα είναι ξινά....
  8. Γιατί αγρίεψαν τα παιδιά μας;…
  9. Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος: Προς τους μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων Μεσογείων και Λαυρεωτικής με την έναρξη τού σχολικού έτους 2014-2015
  10. Εὐδοξία Αὐγουστίνου: Ἡ παιδεία κατά τόν Ἅγιο Κοσμά καί τόν Ἅγιο Νικόδημο
  11. «Ἔσβησε» ἡ Ἑλληνίδα Δασκάλα τῶν Σκοπίων Κατερίνα Βίδα
  12. Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου πρός τούς Ἐκπαιδευτικούς, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἔναρξης τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς [2014]
  13. Δάσκαλος και μαθητής- Η ιερότητα μιας σχέσης
  14. Πρεσβευτές της Ελλάδας οι ομογενείς δάσκαλοι που διδάσκουν ελληνικά στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης
feed-image RSS - Tideon.org