Υπέρ της Γερμανίας η απόφαση της Χάγης για το Δίστομο

Δεκτή έγινε από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με ψήφους 12 προς 3 η προσφυγή της Γερμανίας εναντίον της Ιταλίας, για προηγούμενη απόφαση ιταλικού δικαστηρίου υπέρ του Διστόμου

Δεκτή έγινε από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με ψήφους 12 προς 3 η προσφυγή της Γερμανίας εναντίον της Ιταλίας, για προηγούμενη απόφαση ιταλικού δικαστηρίου υπέρ του Διστόμου.

Σύμφωνα με την απόφαση τα ιταλικά δικαστήρια παραβίασαν το δικαίωμα ετεροδικίας της Γερμανίας εγκρίνοντας κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου για να αποζημιώσουν οικογένειες θυμάτων του ναζισμού στην Ιταλία, αλλά και του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, όπου έχει επικυρωθεί από τον Άρειο Πάγο και επιδίκασε 28 εκατομμύρια ευρώ στα θύματα του Διστόμου.

«Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η άρνηση των ιταλικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν την ασυλία συνιστά παράβαση των υποχρεώσεών τους απέναντι στο γερμανικό κράτος», ανακοίνωσε ο δικαστής Χισάσι Οουάντα, κατά την ανάγνωση της απόφασης σε δημόσια συνεδρίαση στο Μέγαρο της Ειρήνης στη Χάγη.

Για το πλήρες κείμενο της απόφασης κάντε κλικ εδώ

«ELLADA, AGAPI ΜOU»!

Στὶς 17 τοῦ περασμένου Νοεμβρίου δημοσιεύθηκε στὴ γνωστὴ γαλλικὴ ἐφημερίδα «Le Monde» («Ὁ Κόσμος») κείμενο τοῦ κ. Etienne Roland μὲ τὸν χαρακτηριστικότατο τίτλο: «ELLADA, AGAPI MOU». Ὁ κ. Ἐτιὲν Ρολὰν εἶναι πρώην διευθυντὴς τῆς Γαλλικῆς Σχο­λῆς Ἀθηνῶν καὶ ἐπίτιμος καθηγητὴς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Paris I - Πάνθεον - Σορβόννη. Τὸ κείμενό του ἦταν ἀπάντηση σὲ δισέλιδο δημοσίευμα τῆς «Le Monde» μὲ τίτλο «Ἑλλάδα - Εὐρώπη: ἡ μεγάλη παρεξήγηση», ὅπου ἀμφισβητεῖτο ἡ εὐρωπαϊκότητα τῆς χώρας μας. Ἂν καὶ ἄξιζε νὰ δημοσιεύσουμε καὶ ἐδῶ ὅλο τὸ ὑπέροχο κείμενό του, γιὰ λόγους οἰκονομίας τοῦ χώρου θὰ ἀντιγράψουμε μερικὰ μόνο ἀποσπάσματα:

«Νιώθω βαθιὰ ταπεινωμένος ὡς φιλέλληνας, ὅταν μιὰ ἐφημερίδα τολμᾶ νὰ βάλει τίτλο πὼς ἡ Ἑλλάδα εἶναι “μιὰ χώρα ἴσως λιγότερο <ευρωπαϊκὴ> ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται”... Ἂν λοιπὸν δὲν εἶναι ἡ Ἑλλάδα εὐρωπαϊκὴ χώρα, ποιὸς ἀξίζει αὐτὸν τὸν τίτλο; Ὁ Γερμανὸς βάρβαρος ἢ ἡ ὕπουλη Ἀλβιών (=ἡ Ἀγγλία), τὴν ὁποία ὁ μεγαλύτερος ποιητής της, ὁ Βύρωνας, κατηγοροῦσε ἤδη γιὰ λεηλασία τῆς χώρας τοῦ Ὁμήρου; Περισσότερο εὐρωπαϊκὴ ἡ Ἀγγλία, ποὺ δὲν ἐπιθυμεῖ καμία εὐρωπαϊκὴ ἀλληλεγγύη;

Ἡ θέση τῆς Ἑλλάδας εἶναι στὸ κέντρο τῆς Εὐρώπης. Πρόκειται ἄλλωστε γιὰ μία ἀπὸ τὶς πιὸ ζωντανὲς καὶ τὶς πιὸ λαμπερὲς ἑστίες τῆς εὐρωπαϊκῆς κουλτούρας: μὲ πρόσωπα ἀξιοσημείωτα σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς, καὶ ὄχι μόνο στὴν ποίηση… Ὑπάρχουν σήμερα σὲ αὐτὴ τὴ χώρα ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἀπὸ τοὺς πιὸ καλλιεργημένους καὶ τοὺς πιὸ πολιτισμένους ποὺ γνωρίζω· δὲν δέχομαι νὰ τοὺς βάζουν ‘‘βάρβαροι’’ στὸν πάγκο τῆς Εὐρώπης. Ὅσο γιὰ τοὺς ἀξιοθρήνητους κομπιναδό­ρους, σὲ ποιὰ χώρα δὲν ὑπάρ­χουν, ἔχοντας διασπαθίσει δεκάδες δισεκατομμύρια;

Τὰ ἴδια τὰ θεμέλια τῆς Εὐρώπης δὲν ὑφίστανται χωρὶς τὸν Ἑλληνισμό... Τσιμέντο τῆς Εὐρώπης δὲν εἶναι οἱ τράπεζες καὶ οἱ τραπεζίτες ἀλλὰ ἕνας πολιτισμός, καὶ ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ μᾶς ἑνώνουν· ἀλίμονο, ὑπάρχουν τόσο λίγα!

Ζήτω ἡ Ἑλλάδα! Καὶ ἂς μὴν ἀφήσουμε τεχνοκράτες νὰ γονατίσουν φίλους καὶ ἀδελφούς, πόσο μᾶλλον νὰ τοὺς ταπεινώσουν καὶ νὰ ταπεινώσουν κι ἐμᾶς».

Ἐκπληκτικὸ τὸ κείμενο τοῦ κ. Ρολάν, τοῦ ὁποίου καὶ μόνο ὁ τίτλος, «ELLADA, AGAPI MOU», φθάνει γιὰ νὰ φανερώσει τὸ μέγεθος καὶ τὴ γνησιότητα τῶν κριτηρίων του. Τὸν συγχαίρουμε, τὸν τιμοῦμε καὶ τὸν εὐγνωμονοῦμε ποὺ εἶχε τὴν τόλμη μέσα στὴν τόσο ἀρνητικὴ ἀτμόσφαιρα νὰ ἐκφέρει γνήσιο καὶ εἰλικρινὴ λόγο γιὰ τὴν ἀληθινὴ Ἑλλάδα.